[1] Ego flos campi et lilium convallium.
[2] Sicut lilium inter spinas, sic amica mea inter filias.
[3] Sicut malus inter ligna silvarum, sic dilectus meus inter filios. Sub umbra illius, quem desideraveram, sedi, et fructus eius dulcis gutturi meo.
[4] Introduxit me in cellam vinariam, et vexillum eius super me est caritas.
[5] Fulcite me uvarum placentis, stipate me malis, quia amore langueo.
[6] Laeva eius sub capite meo, et dextera illius amplexatur me.
[7] Adiuro vos, filiae Ierusalem, per capreas cervasque camporum, ne suscitetis neque evigilare faciatis dilectam, quoadusque ipsa velit.
[8] Vox dilecti mei! Ecce iste venit saliens in montibus, transiliens colles.
[9] Similis est dilectus meus capreae hinnuloque cervorum. En ipse stat post parietem nostrum respiciens per fenestras, prospiciens per cancellos.
[10] En dilectus meus loquitur mihi: " Surge, amica mea, columba mea, formosa mea, et veni.
[11] Iam enim hiems transiit, imber abiit et recessit.
[12] Flores apparuerunt in terra, tempus putationis advenit; vox turturis audita est in terra nostra,
[13] ficus protulit grossos suos, vineae florentes dederunt odorem suum; surge, amica mea, speciosa mea, et veni,
[14] columba mea, in foraminibus petrae, in caverna abrupta. Ostende mihi faciem tuam, sonet vox tua in auribus meis; vox enim tua dulcis, et facies tua decora ".
[15] Capite nobis vulpes, vulpes parvulas, quae demoliuntur vineas, nam vineae nostrae florescunt.
[16] Dilectus meus mihi, et ego illi, qui pascitur inter lilia,
[17] antequam aspiret dies, et festinent umbrae. Revertere; similis esto, dilecte mi, capreae hinnuloque cervorum super montes Bether.