[1] ໂປໂລຜູ້ເປັນອັກຄະສາວົກ (ບໍ່ແມ່ນມະນຸດແຕ່ງຕັ້ງ ຫລືມະນຸດເປັນຕົວແທນແຕ່ງຕັ້ງ ແຕ່ວ່າພຣະເຢຊູ^ຄຣິດເຈົ້າ ແລະພຣະບິດາເຈົ້າ ຜູ້ຊົງບັນດານໃຫ້ພຣະອົງຄືນພຣະຊົນໄດ້ຊົງແຕ່ງຕັ້ງ)
[2] ກັບບັນດາພີ່ນ້ອງທີ່ຢູ່ນຳເຮົາ ເຖິງຄຣິສຕະຈັກທັງຫລາຍຢູ່ໃນແຄ້ວນຄາລາເຕຍ:
[3] ຂໍໃຫ້ພຣະຄຸນແລະສັນຕິສຸກ ຊຶ່ງມາຈາກພຣະເຈົ້າ ພຣະບິດາເຈົ້າຂອງ^ເຮົາ^ທັງຫລາຍ ແລະອົງພຣະເຢຊູ^ຄຣິດເຈົ້າ ຈົ່ງສະຖິດຢູ່ນຳເຈົ້າ^ທັງຫລາຍເທີ້ນ.
[4] ເພື່ອໂຜດພວກເຮົາໃຫ້ພົ້ນຈາກຍຸກອັນຊົ່ວຊ້າໃນປະຈຸບັນນີ້ ພຣະຄຣິດໄດ້ສະຫລະພຣະອົງເອງ ແທນການບາບຂອງ^ພວກເຮົາ ຕາມນໍ້າພຣະໄທຂອງ^ພຣະເຈົ້າ ຄືພຣະບິດາເຈົ້າຂອງ^ພວກເຮົາ.
[5] ຈົ່ງຖວາຍກຽດຕິຍົດແກ່ພຣະອົງນັ້ນ ສືບໆໄປເປັນນິດ ອາແມນ.
[6] ເຮົາຮູ້ສຶກປະຫລາດ^ໃຈ ທີ່ເຈົ້າ^ທັງຫລາຍພາກັນປະຖິ້ມພຣະອົງຢ່າງຮີບດ່ວນ ພຣະອົງຊົງເອີ້ນພວກເຈົ້າມາດ້ວຍພຣະຄຸນຂອງ^ພຣະຄຣິດ ແຕ່ພວກເຈົ້າຕ່າວຄືນໄປຫາຂ່າວປະເສີດອັນແຕກຕ່າງເສຍ.
[7] ຕາມທີ່ຈິງແລ້ວ “ຂ່າວປະເສີດຢ່າງອື່ນ” ບໍ່ມີ ແຕ່ທີ່ເຮົາກ່າວຢ່າງນີ້ ກໍເພາະວ່າມີບາງຄົນໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າວຸ້ນວາຍໃຈ ແລະຫາທາງປ່ຽນແປງຂ່າວປະເສີດເລື່ອງພຣະຄຣິດ.
[8] ແຕ່ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຮົາ ຫລືເທວະດາຈາກສະຫວັນກໍຕາມ ຈະປະກາດຂ່າວປະເສີດ ທີ່ແຕກຕ່າງໄປຈາກທີ່ພວກເຮົາໄດ້ປະກາດແກ່ພວກເຈົ້າແລ້ວນັ້ນ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຖືກສາບແຊ່ງ
[9] ເໝືອນດັ່ງພວກເຮົາໄດ້ກ່າວກ່ອນແລ້ວ ແລະບັດນີ້ ເຮົາຂໍກ່າວຢໍ້າອີກວ່າ, ຖ້າຜູ້ໃດປະກາດຂ່າວປະເສີດແກ່ພວກເຈົ້າ ທີ່ແຕກຕ່າງໄປຈາກທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ຮັບໄວ້ແລ້ວນັ້ນ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຖືກສາບແຊ່ງ.
[10] ບັດນີ້ ເຮົາພະຍາຍາມເອົາໃຈມະນຸດຊັ້ນບໍ? ບໍ່ ເຮົາຢາກໃຫ້ພຣະເຈົ້າພໍໃຈຕ່າງຫາກ ເຮົາພະຍາຍາມເຮັດໃຫ້ຖືກໃຈມະນຸດຊັ້ນບໍ? ຖ້າເຮົາເຮັດເຊັ່ນນີ້ ເຮົາກໍບໍ່ເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງ^ພຣະຄຣິດ.
[11] ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍ^ເອີຍ ເຮົາຢາກບອກໃຫ້ພວກເຈົ້າຮູ້ວ່າ ຂ່າວປະເສີດທີ່ເຮົາໄດ້ປະກາດແກ່ເຈົ້າ^ທັງຫລາຍນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນຂອງ^ມະນຸດ.
[12] ດ້ວຍວ່າ, ເຮົາບໍ່ໄດ້ຮັບຂ່າວປະເສີດນັ້ນຈາກມະນຸດ ຫລືບໍ່ມີມະນຸດຄົນໃດສອນເຮົາ ແຕ່ເຮົາໄດ້ຮັບຂ່າວປະເສີດນັ້ນໂດຍພຣະເຢຊູ^ຄຣິດເຈົ້າຊົງສຳແດງແກ່ເຮົາ.
[13] ເພາະວ່າ ເຈົ້າ^ທັງຫລາຍໄດ້ຍິນເຖິງຊີວິດເບື້ອງຫລັງຂອງເຮົາ ເມື່ອເຮົາຍັງຢູ່ໃນລັດທິຢິວນັ້ນວ່າ ເຮົາໄດ້ຂົ່ມເຫັງຄຣິສຕະຈັກຂອງ^ພຣະເຈົ້າຢ່າງຮ້າຍແຮງເຫລືອເກີນ ແລະທຳຮ້າຍຕໍ່ຄຣິສຕະຈັກນັ້ນ.
[14] ເຮົາເປັນຜູ້ກ້າວໜ້າເກີນກວ່າເພື່ອນຮ່ວມຊາດຊາວຢິວ ທີ່ມີອາຍຸລຸ້ນລາວຄາວດຽວກັນ ແລະເຮົາກໍກະຕື^ລືລົ້ນຫລາຍກວ່າພວກເຂົາ ໃນການປະຕິບັດຕາມສາສະໜາຢິວ ທີ່ສືບມາຈາກບັນພະບຸລຸດຂອງ^ພວກເຮົາ.
[15] ແຕ່ດ້ວຍພຣະຄຸນຂອງ^ພຣະເຈົ້າ ພຣະອົງໄດ້ຊົງເລືອກເຮົາໄວ້ຕັ້ງແຕ່ຢູ່ໃນທ້ອງ^ແມ່ ແລະໄດ້ເອີ້ນເຮົາໃຫ້ບົວລະບັດຮັບໃຊ້ພຣະອົງ ເມື່ອພຣະອົງຊົງພໍພຣະໄທ
[16] ທີ່ຈະໂຜດສຳແດງພຣະບຸດຂອງ^ພຣະອົງໃຫ້ປາກົດແກ່ເຮົາ ເພື່ອໃຫ້ເຮົາໄດ້ປະກາດຂ່າວປະເສີດເລື່ອງພຣະບຸດນັ້ນ ໃນທ່າມກາງພວກຕ່າງຊາດ ເຮົາບໍ່ໄດ້ປຶກສາກັນກັບມະນຸດຄົນໃດ,
[17] ແມ່ນແຕ່ພວກທີ່ເປັນອັກຄະສາວົກກ່ອນເຮົາໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ເຮົາກໍຍັງບໍ່ໄດ້ໄປຫາ ແຕ່ເຮົາໄດ້ໄປຍັງອາຣາເບຍໃນທັນທີ ແລ້ວຈຶ່ງກັບມາຍັງເມືອງດາມັສກັດ.
[18] ຫລັງຈາກນັ້ນສາມປີ ເຮົາໄດ້ຂຶ້ນໄປຍັງນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ເພື່ອທຳຄວາມ^ລື້ງເຄີຍກັບເປໂຕ ແລະໄດ້ພັກຢູ່ກັບເພິ່ນເປັນເວລາສອງອາທິດ.
[19] ເຮົາບໍ່ໄດ້ພົບກັບອັກຄະສາວົກຄົນອື່ນເລີຍ ນອກຈາກຢາໂກໂບ ຜູ້ທີ່ເປັນນ້ອງຊາຍຂອງ^ອົງພຣະ^ຜູ້^ເປັນເຈົ້າ.
[20] ເລື່ອງທີ່ເຮົາຂຽນມານີ້ເປັນຄວາມຈິງ ພຣະເຈົ້າຊົງເປັນພະຍານໄດ້ວ່າ ເຮົາບໍ່ໄດ້ເວົ້າຕົວະ
[21] ຫລັງຈາກນັ້ນ ເຮົາໄດ້ໄປຍັງເຂດແດນຊີເຣຍ ແລະ ກີລີເກຍ.
[22] ສ່ວນສະມາຊິກໃນຄຣິສຕະຈັກທັງຫລາຍທີ່ແຂວງຢູດາຍນັ້ນ ຍັງບໍ່ໄດ້ຮູ້ຈັກໜ້າຂອງເຮົາ
[23] ພວກເຂົາພຽງແຕ່ໄດ້ຍິນວ່າ, “ຜູ້ທີ່ແຕ່ກ່ອນເຄີຍໄດ້ກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງພວກເຮົາ ມາບັດນີ້ໄດ້ປະກາດຂ່າວປະເສີດເລື່ອງຄວາມເຊື່ອ ຊຶ່ງຕົນໄດ້ເຄີຍທຳຮ້າຍແລ້ວນັ້ນ”
[24] ແລະເຂົາທັງຫລາຍຈຶ່ງຖວາຍກຽດສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າ ເພາະດ້ວຍເລື່ອງຂອງເຮົາ.