[1] Иса девам этти: – Сизлерге догърусыны айтам: бу ерде тургъанлардан базылары даа олюм не олгъаныны бильмейип, Алланынъ Падишалыгъыны бутюн къудретинен кельгенини кореджеклер.
[2] Алты кунь кечкен сонъ, Иса Пётрны, Якъупны ве Юханны янына алып, юксек бир дагъгъа чыкъты. Анда олардан гъайры кимсе ёкъ эди. Исанынъ бутюн корюниши оларнынъ козьлери огюнде денъишти.
[3] Онынъ урбасы йылтырап, къар киби беяз олды, ер юзюнде ич бир адам урбаны бойле агъартып оламаз эди.
[4] Шу арада Ильяс ве Муса корюнип, Исанен субетлеше башладылар.
[5] Пётр Исагъа: – Равви, бу ерде бизге не яхшы я! Учь чалаш къурайыкъ да, бириси Санъа, бириси Мусагъа, бириси Ильяскъа олсун, – деди.
[6] О, не айтаджагъыны бильмей эди, олар эписи пек къоркъкъан эдилер.
[7] Шу вакъытта бир булут пейда олып, оларны кольгесинен къапатты. Булут ичинден: – Бу Меним севимли Огълумдыр, Оны динъленъиз! – деген бир сес кельди.
[8] Бирден, шегиртлер этрафларына бакъкъанда, озьлерининъ янында Исадан башкъа кимсени корьмедилер.
[9] Дагъдан тюшкенде, Иса оларгъа: – Инсан Огълу олюлерден тирильмегендже, корьген шейлеринъизни ич кимсеге айтманъыз, – деп буюрды.
[10] Олар бу эмирге бойсунсалар да, олюмден тирильмек не экени акъкъында бири-биринен акъыл таныша эдилер.
[11] Исадан: – Не ичюн Къанун оджалары: «Башта Ильяс кельмек керек», – дейлер? – деп сорадылар.
[12] Иса оларгъа шойле деди: – Догъру, Ильяс эвель келип, эр шейни азырламакъ керек. Амма не ичюн Инсан Огълу чокъ азап чекип хорланаджакъ, деп язылгъан?
[13] Мен сизге айткъаным шудыр: язылгъаны киби, Ильяс энди кельди, адамлар исе онынънен истегенлерини яптылар.
[14] Иса, къалгъан шегиртлерининъ янына къайтып кельгенде, оларнынъ этрафында чокъ адам ве оларнен давалашкъан Къанун оджаларыны корьди.
[15] Адамлар Исаны корип, Онынъ алдына къуванчлы шашкъынлыкънен чапып барып, селям бердилер.
[16] Иса шегиртлеринден: – Сиз оларнен не акъкъында давалашасыз? – деп сорады.
[17] Адамлардан бириси: – Оджам! Мен Санъа огълумны кетирдим; о тильсиз, онынъ ичине яман рух кирди.
[18] Шейтан онъа уджюм эткенде, оны ерге йыкътыра, баланынъ агъзындан копюк чыкъа, о, тишлерини гъыджырдатып, къатып къала, – деди. – Сенинъ шегиртлеринъе, шейтанны къувып чыкъарынъыз, деп ялвардым, лякин олар беджералмадылар.
[19] Иса: – Эй, имансыз адамлар! Не вакъыткъадже сизлернен оладжам?! Не къадаргъадже сизлерге даянаджам?! Баланы огюме кетиринъиз! – деди.
[20] Баланы Исанынъ янына кетирдилер. Шейтан Исаны корьгенинен, баланы къалтыратып башлады. Огъланчыкъ ерге йыкъылып, юварланды, агъзындан копюк чыкъа башлады.
[21] Иса онынъ бабасындан: – О, бу алгъа тюшкенинден не къадар вакъыт кечти? – деп сорады. – Балалыгъындан шойле, – деди бабасы.
[22] – Баланы ольдюрмеге истеп, шейтан оны чокъ кере де атешке, де сувгъа ташлады. Эгер къолунъдан кельсе, бизлерни аджып, ярдым эт, – деди.
[23] Иса онъа: – «Къолунъдан кельсе»?! Иманлы адам эр шейни япа билир, – деди.
[24] Шу ань баланынъ бабасы: – Инанам! Иманым аз олса, ярдым эт! – деп къычырды.
[25] Халкъ чапып келип топлангъаныны корьген Иса арам рухкъа эмир этти: – Эй, тильсизлик ве сагъырлыкъ руху, Мен санъа эмир этем: баладан чыкъ ве онъа къайтып кирме! – деди.
[26] Шейтан, баланы бар кучюнен къалтыратып, айгъырып чыкъып кетти. Огъланчыкъ исе олю киби къыбырдамайып ятып къалды. Чокъ адам оны ольди деп сайдылар.
[27] Амма Иса оны къолундан тутып котерди, бала аякъкъа турды.
[28] Сонъ, Иса эвге киргенде, шегиртлери, О, бир озю къалгъаныны беклеп: – Не ичюн биз бу джинни къувып чыкъаралмадыкъ? – деп сорадылар.
[29] Иса оларгъа: – Бойле джинлерни тек дува ярдымынен къувмакъ мумкюн, – деди.
[30] Олар шу ерден кетип, Галилеядан кечтилер. Иса оларнынъ олгъан ерини бир кимсе бильгенини истемей эди.
[31] О, шегиртлерини огретип, шойле деди: – Инсан Огълуны адамлар къолуна тутып береджеклер, Оны ольдюреджеклер. О, оледжек, амма учь куньден сонъ тириледжек.
[32] Шегиртлер бу сёзлерни анъламай, амма Ондан сорамагъа къоркъа эдилер.
[33] Олар Къафарнаум шеэрине къайтып кельдилер. Эвде Иса шегиртлеринден: – Ёл бою сиз не акъкъында лаф эте эдинъиз? – деп сорады.
[34] Олар индемедилер. Ёлда, ким энъ буюк деп, давалашкъан эдилер.
[35] Иса отурып, он эки шегиртини янына чагъырды: – Ким биринджи олмагъа истесе, эписинден сонъ олсун ве эписине хызмет этсин, – деди.
[36] Сонъ бир баланы алып, оны оларнынъ арасына къойды. Баланы къучакълап, шегиртлерине:
[37] – Адым огъруна бойле балалардан бирисини къабул эткен Мени де къабул эте. Ким Мени къабул этсе, о тек Мени дегиль, Мени Ёллагъанны да къабул эте.
[38] Юхан Исагъа: – Оджам! Биз Сенинъ Адынъ ярдымынен шейтанларны къувып чыкъаргъан бир адамны корьдик. О, бизнен берабер юрмегени ичюн, биз онъа бу шейни япмагъа ясакъ эттик, – деди.
[39] Иса шойле деди: – Онъа ясакъ этменъиз! Меним Адым ярдымынен аджайип шей япкъан адам Мени бир кереден яманлап оламаз.
[40] Ким бизге къаршы олмаса, о, бизим тарафымызда!
[41] Ким сизге Меним Адым ичюн, сиз Месихнинъ шегиртлери олгъанынъыз ичюн, бир мешребе сув берсе, сизге догърусыны айтам: о, мукяфатсыз къалмаз.
[42] Ким Манъа инангъан бу кучюк балалардан бирисини ёлдан урса, онынъ алы бойнуна дегирмен ташыны асылып, денъизге ташлангъан адамнынъ алындан агъыр оладжакъ.
[43] -
[44] Эгер сени къолунъ ёлдан урса, оны кесип ташла! Сен сакъат олсанъ да, эбедий аяткъа киредженъ. Бу, эки къолунънен джеэннемге, сёнмеген атешке огърагъанынъдан яхшыдыр.
[45] -
[46] Эгер сени аягъынъ ёлдан урса, оны да кесип ташла! Сен чолакъ олсанъ да, эбедий аяткъа киредженъ. Бу, эки аягъынънен джеэннемге атылгъанынъдан яхшыдыр.
[47] Эгер сени козюнъ ёлдан урса, оны оюп чыкъар. Сенинъ бир козюнъ олса да, Алланынъ Падишалыгъына киредженъ. Бу, эки козюнънен джеэннемге атылгъанынъдан яхшыдыр.
[48] Джеэннемде оларны кемирген къуртлар ольмейджек ве оларны якъкъан атеш сёнмейджек.
[49] Эписи, тузнен темизленген къурбан киби, атешнен темизленеджеклер.
[50] Туз – яхшы шей. Амма туз тузлугъыны джойса, онынъ леззетини насыл къайтараджакъсыз? Ичинъизде туз олсун! Ве бир-биринъизнен муаббет яшанъыз.