[1] Иса халкъкъа кинаели икяелер айтып башлады: – Бир адам юзюм багъы сачып, этрафыны къоралады, юзюмни сыкъмакъ ичюн чукъур къазды, къаравулламакъ ичюн бир къулле къурды да, багъыны юзюмджилерге кирагъа берип, озю ёлгъа чыкъты.
[2] Мевсими кельгенде, берекеттен озь пайыны алмакъ ичюн, юзюмджилерге бир хызметчисини ёллай.
[3] Юзюмджилер исе оны тутып котеклейлер ве бир шей бермейип къайтарып йиберелер.
[4] Багънынъ саиби даа башкъа бир хызметчисини оларгъа ёллай. Олар исе, онынъ башыны урып тешелер ве масхаралап къувалайлар.
[5] Адам башкъасыны ёллай, оны ольдюрелер. О исе, хызметчилерини ёллай бере, амма юзюмджилер оларнынъ бирисини котеклей, дигерини ольдюрелер.
[6] Багъ саибининъ даа бир адамы къала; о, севимли огълу экен. Саип: «Огълумдан утанырлар», – деп, оны сонъунда ёллай.
[7] Лякин юзюмджилер бир-бирине: «Бу – мирасчы! Барып, оны ольдюрейик, ве бутюн мирас бизге къаладжакъ!» – дейлер.
[8] Огълуны тутып ольдюрелер ве багъдан тышарыгъа чыкъарып ташлайлар.
[9] Энди багънынъ саиби не япар экен? О, келип юзюмджилерни ольдюреджек, багъны исе башкъаларына береджек.
[10] Сиз Языда: «Къуруджылар келишиксиз деп четке ташлагъан таш бинанынъ темельташы олды.
[11] Козюмиз огюнде япылгъан аджайип шей – Алланынъ ишидир!» – окъумадынъызмы?
[12] Иса бу кинаели икяени оларгъа къаршы айткъаныны анълап, Оны якъаламагъа истедилер. Амма халкътан къоркъкъанларындан, Онъа тиймейип кеттилер.
[13] Исанынъ айткъан сёзлерине илишмек ичюн, янына бир къач ферисени ве Ироднынъ тарафдарларыны ёлладылар.
[14] Олар келип: – Оджа, биз билемиз ки, Сен догъру адамсынъ, адамлар Сенинъ акъкъынъда не тюшюнгенлери ве адам муим я да муим олмагъаны Санъа эп бир. Адамларгъа Алланынъ ёлуны догъру огретесинъ. Сенджесине, императоргъа салым тёлемек мумкюнми, я мумкюн дегильми? Бизлер берейикми, я бермейикми? – деп сорадылар.
[15] Иса, оларнынъ экиюзьлюлигини корип: – Мени не ичюн сынайсыз? Бир динар кетиринъиз, бир бакъайым, – деди.
[16] Олар алып кельдилер. Иса: – Бу ресим ве язылар кимнинъки? – деп сорады. – Императорнынъ, – деди олар.
[17] Иса оларгъа: – Императорнынъ акъкъыны императоргъа, Алланынъ акъкъыны Аллагъа беринъиз, – деди. Буны эшиткенлер шашып къалдылар.
[18] Исанынъ янына саддукийлер кельдилер. (Олар ольген адамларнынъ тирильгенине инанмай эдилер.) Онъа бойле суаль бердилер:
[19] – Эй, Оджа! Муса язгъан ки, эгер бир адам, апайына ич бир баланы бермейип, ольсе ве оны янъгъыз къалдырса, бу адамнынъ къардашы агъасынынъ апайына эвленсин ве онъа агъасынынъ ерине бала берсин.
[20] Мына, еди агъа-къардаш бар экен. Биринджиси апай алып, бала къалдырмай ольген.
[21] Экинджиси де шу апайны алгъан ве баласыз олып, обир дюньягъа кечкен. Учюнджисинен де бойле олгъан.
[22] Шунынънен, агъа-къардашларнынъ эписи бир-бир артындан шу апайгъа эвленгенлер, амма едиси де баласыз къалып, ольгенлер. Ахыр сонъу апай да ольген.
[23] Сонъ, тирилюв куню кельгенде, олар эписи тирильсе, бу къадын къайсы бирисининъ апайы оладжакъ? Едиси де онъа эвленген эдилер де!
[24] Иса оларгъа шойле джевап берди: – Бунда сизлер пек янълышасыз. Не Языларны, не Алланынъ къудретини билесиз.
[25] Ольгенлер тирильгенде, не эвленеджеклер ве не де акъайгъа чыкъаджакълар. Амма коктеки мелеклер киби оладжакълар.
[26] Олюлернинъ тирилюви акъкъында сёз юрсетсек, сиз Мусанынъ китабында, Алла Мусагъа янып тургъан чалы ичинден не айткъаныны окъумадынъызмы? Алла онъа: «Мен Ибраимнинъ Алласым, Исхакънынъ Алласым ве Якъупнынъ Алласым», – деген.
[27] Алла олюлернинъ дегиль, тирилернинъ Алласыдыр. Сизлер пек янълышасыз.
[28] Къанун оджаларындан бири, оларнынъ давасыны эшитип, Исанынъ яхшы джевап бергенини корьди. Онынъ янына келип: – Алла эмирлерининъ энъ муими къайсы? – деп сорады.
[29] Иса онъа: – Бутюн эмирлерден энъ муими будыр: Динъле, Исраиль! Рабби-Таалямыз – Бирден-Бир Раббидир.
[30] Рабби-Таалянъны бутюн юрегинънен, бутюн джанынънен, бутюн акъылынънен ве бутюн къуветинънен сев.
[31] Экинджиси исе бойле: Якъын адамны озюнъни севгенинъ киби сев. Булардан даа буюк эмир ёкъ, – деди.
[32] – Яхшы айттынъ, Оджа, – деди Къанун оджасы. – Алла – Бирден-Бирдир, Ондан башкъа кимсе ёкъ, деп догъру айттынъ.
[33] Оны бутюн юрек, джан, акъыл ве къуветинънен севмек, якъын адамны да озюнъни севгенинъ киби севмек – эписи бутюнлей якъылгъан къурбанлардан ве бахшышлардан муимдир.
[34] Иса, онынъ акъыллы джевап бергенини корип: – Сен Алланынъ Падишалыгъындан узакъ дегильсинъ, – деди. Бундан сонъ кимсенинъ Онъа суаль бермеге джесарети етмеди.
[35] Иса Алланынъ Сарайында адамларны огреткенде, шойле деди: – Насыл олып, Къанун оджалары: «Месих – Давутнынъ огълудыр», – дейлер?
[36] Давутнынъ озю, Мукъаддес Рухтан ильхам алып, бойле деген: РАББИ меним Раббиме айтты: – Душманларынъны аякъларынъ астына йыкътырмагъанымдже, Меним онъ тарафымда отур!
[37] Давутнынъ озю Онъа «Рабби» дей. Сонъ насыл олып О, Давутнынъ огълу олур? Пек чокъ адамлар Онынъ сёзлерини бегенип динълей эдилер.
[38] Иса халкъны огретип, шойле деди: – Къанун оджаларындан сакът олунъыз! Олар узун урбалар кийип юрмекни, халкънынъ оларгъа шеэрдеки базар мейданларында урьметнен селям бермесини,
[39] синагогаларда – энъ сайгъылы ерде, зияфетлерде – тёрде отурмакъны пек бегенелер.
[40] Олар тул апайларнынъ мал-мулькюни ашап битирелер, козьге корюнмек ичюн узун дувалар окъуйлар. Бу адамларнынъ джезасы къаттыджа оладжакъ.
[41] Сонъ Иса, садакъа сандыгъынынъ къаршысында отурып, халкънынъ къутугъа пара насыл ташлагъаныны бакъмакъта эди. Чокъ зенгинлер чокъ пара ташладылар.
[42] Бир фукъаре тул къадын келип, эки капик ташлады.
[43] Иса шегиртлерини янына чагъырып: – Сизлерге догърусыны айтам: бу фукъаре тул къадын къутугъа эписинден чокъ акъча ташлады.
[44] Оларнынъ эписи озьлерининъ буюк барлыгъынынъ кучюк бир къысмыны ташладылар. Амма бу къадын фукъаре олса да, яшамакъ ичюн олгъан бутюн парасыны багъышлады, – деди.