[1] Ерусалимге якъынлашып, Зейтюн дагъынынъ этегинде ерлешкен Бетфаге ве Бетания койлерине кельгенде, Иса шегиртлеринден экисини ёллап:
[2] – Къаршынъыздаки койге барынъыз. О ерге киргенинъизнен, ич кимсе минмеген, багълы тургъан яш эшекни тапарсыз. Оны чезип, мында кетиринъиз.
[3] Эгер сизлерден: «Не япасыз?» – деп сорасалар, «О, Раббиге керек, О, оны тез къайтараджакъ», – деп джевап беринъ, – деди.
[4] Олар барып, сокъакъта къапугъа багълы тургъан эшекни таптылар. Оны чезип алгъанда,
[5] шу ерде тургъан бир къач адам оларгъа: – Сиз не япасыз? Не ичюн бу эшечикни чезесиз? – дедилер.
[6] Шегиртлер Иса буюргъаны киби джевап берген сонъ, адамлар оларны йибердилер.
[7] Яш эшекни Исанынъ алдына алып кельдилер. Шегиртлер онынъ аркъасына озь урбаларыны къойдылар, Иса да устюне минди.
[8] Чокъ адамлар озь кийимлерини ёлгъа тёшедилер. Башкъалары исе ёлгъа тарлада кесильген пытакъларны ташладылар.
[9] Онынъ огюнде ве артында юргенлер: – Аллагъа шукюр! Раббининъ Ады иле Келеяткъанны шуретленъиз!
[10] Бабамыз Давутнынъ якъынлашкъан Падишалыгъыны шуретленъиз! Коклерде Аллагъа бинъ шукюрлер! – деп къычыра эдилер.
[11] Иса Ерусалимге келип, Алланынъ Сарайына кирди. Эр шейни козьден кечирип, вакъыт энди кеч олгъанда, он эки шегиртинен берабер Бетаниягъа къайтып кельди.
[12] Эртеси куню Бетаниядан чыкъкъанларында, Иса ач олды.
[13] О, узакъта япракъларынен къаплангъан бир инджир терегини корьди. Бирде-бир емиш тапылырмы, деп, терекнинъ янына кельгенде, япракълардан гъайры бир шей тапмады. Инджир джыймагъа вакъты даа кельмеген эди.
[14] Иса терекке бакъып: – Энди сенинъ мейваларынъны ашагъанлар эбедиен олмасын! – деди. Шегиртлери де бу сёзлерни эшиттилер.
[15] Сонъ олар Ерусалимге кельдилер. Алланынъ Сарайынынъ азбарына киргенде, Иса анда алыш-веришнен огърашкъанларны къувмагъа башлады. Акъча алмаштырыджыларнынъ масаларыны, гогерджин сатыджыларнынъ курсюлерини авдарып йиберди.
[16] Сарайнынъ азбары ичинден бир шейни котерип кечмеге биле рухсет бермеди.
[17] Иса огретип: – Языда: «Эвиме “Бутюн халкълар ичюн Ибадет Эви” дейджеклер», – деп язылмагъанмы? – деди. – Сизлер исе оны айдутлар къобасына чевирдинъиз!
[18] Баш руханийлер ве Къанун оджалары буны эшитип, Исаны ольдюрмек ичюн чаресини къыдыра эдилер. Бутюн халкъ Онынъ огретювине шашкъаны ичюн, олар Ондан къоркъа эдилер.
[19] Акъшам устю Иса шегиртлеринен берабер шеэрден чыкъып кетти.
[20] Саба олар кене инджир тереги янындан кечкенде, бакъсалар, шу терек тамырындан башлап бутюнлей къурып къалгъан.
[21] Пётр, эвельки вакъианы хатырлап, Исагъа: – Равви! Бакъса, Сен къаргъагъан инджир тереги къурып къалгъан, – деди.
[22] Иса оларгъа джевап берип: – Аллагъа инанынъыз!
[23] Сизлерге догърусыны айтам: эгер бириси мына бу дагъгъа: «Еринъден котерилип, денъизге атыл!» – десе, озь къальбинде ич шубеленмейип, айткъаны беджериледжегине инанса, айткъаны оладжакъ!
[24] Шунынъ ичюн Мен сизге айтам: сиз дуваларынъызда не сорасанъыз, оны аладжагъынъызгъа инанынъыз ве истегинъиз ерине келир.
[25] -
[26] Дува окъуп тургъанынъызда, биревге ачувлы олсанъыз, оны багъышланъыз. Сонъ Коктеки Бабанъыз да гуналарынъызны багъышлар, – деди.
[27] Олар кене Ерусалимге кельдилер. Иса, Сарайнынъ азбарында айланып юргенде, Онынъ янына баш руханийлер, Къанун оджалары ве акъсакъаллар келип,
[28] суаль бердилер: – Бу ишлерни япмагъа Сенинъ акъкъынъ бармы? Шуны япмагъа Санъа бу акъны ким берди?
[29] Иса оларгъа шойле джевап берди: – Сизлерге бир суаль береджем. Джевап берсенъиз, Мен де сизлерге бу ишлерни япмагъа насыл акъкъым олгъаныны айтарым.
[30] Ягъя халкъны сувгъа батырып чыкъаргъаны Алладан я да адамларданмы? Манъа джевап беринъ.
[31] Олар озьара давалаша башладылар: «Эгер “Алладан”, – десек, О: “Не ичюн Ягъягъа инанмадынъыз?” – деп сорайджакъ.
[32] “Адамлардан”, – десек исе...?» Амма олар халкътан къоркъа эдилер. Эписи адамлар Ягъяны пейгъамбер деп сая эдилер.
[33] Онынъ ичюн олар Исагъа: – Бильмеймиз, – дедилер. Иса оларгъа: – Мен де сизлерге буларны япмагъа насыл акъкъым олгъаныны айтмам, – деп джевап берди.