[1] -
[2] Алланынъ Огълу Иса Месих акъкъында Къуванчлы Хабернинъ башланувы. Ешая пейгъамбер китабында Алланынъ бойле сёзлери язылгъан: Мына, Мен Сенинъ огюнъден хаберджимни ёллайым. О, сенден эвель барып, Сенинъ ёлунъны азырлайджакъ.
[3] Сахрада онынъ сеси янъгъырайджакъ: – Раббининъ ёлуны азырланъыз, кечеджек ерлерини тюм-тюз этинъиз!
[4] Бойлеликнен, сахрада Ягъя пейда олып, адамларны сувгъа батырып чыкъара башлады. Адамларны гуналарынынъ багъышланмасы ичюн тёвбе этип, сувгъа батырылып чыкъмагъа давет эте эди.
[5] Адамлар Ягъягъа бутюн Еудие мемлекетинден ве Ерусалим шеэринден келе эдилер ве озь гуналарыны айта эдилер, Ягъя кельгенлерни Иордан озенининъ сувуна батырып чыкъара эди.
[6] Ягъя деве юнюнден орюльген урба, белинде мешин къушакъ такъып юре эди. Ашагъан ашы – чегертки ве кийик бал эди.
[7] О, шойле хитап этип айта эди: – Меним пешимден менден Къудретлиси келеята. Мен эгилип, Онынъ аякъкъапларынынъ багъыны чезмеге биле ляйыкъ дегилим.
[8] Мен сизлерни сувгъа батырып темизлейим, О исе, сизлерни Мукъаддес Рухнен темизлейджек.
[9] О куньлерде Галилеянынъ Назарет шеэринден Иса келип чыкъты. Ягъя Оны Иордан озенине батырып чыкъарды.
[10] Иса сувдан чыкъкъанда, кок ярылды да, О, Алланынъ Рухуны корьди. Рух Исагъа гогерджин киби эне эди.
[11] Коклерден: – Сен Меним севимли Огълумсынъ, Сенден пек мемнюним, – деген бир сес эшитильди.
[12] Шу ань Рух Исаны сахрагъа алып барды.
[13] Анда къыркъ кунь девамында Шейтан Оны сынавгъа огърата эди. Иса кийик айванлар арасында яшай эди; Онъа мелеклер хызмет эте эдилер.
[14] Ягъя зиндангъа тюшкен сонъ, Иса Галилеягъа кельди, Алладан Къуванчлы Хаберни даркъатып юре башлады.
[15] – Вакъты-саати кельди! Алланынъ Падишалыгъы якъынлашты! Тёвбе этинъиз, Къуванчлы Хаберге инанынъыз! – дей эди Иса.
[16] Галилея голю боюндан кечеяткъанда, Иса Симонны ве къардашы Андрейни корьди. Олар балыкъчы олып, балыкъ сачмаларыны гольге атмакъта эдилер.
[17] Иса оларгъа: – Меним артымдан юрюнъиз. Шимди сиз балыкъ дегиль де, инсан тутаджакъсынъыз, – деди.
[18] Агъа-къардашлар аман сачмаларыны ташлап, Исанынъ пешинден кеттилер.
[19] Бираз юрген сонъ, Иса Зебедайнынъ огълу Якъупны ве онынъ къардашы Юханны корьди. Олар къайыкъ ичинде отурып, балыкъ сачмаларыны тюзетмекте эдилер.
[20] Иса агъа-къардашны чагъырды, ве олар бабалары Зебедайны ыргъатларнен берабер къайыкъта къалдырып, Онынъ пешинден кеттилер.
[21] Олар Къафарнаум шеэрине кельген сонъ, биринджи раатлыкъ куню Иса синагогагъа кирип, адамларны огретип башлады.
[22] Онынъ айткъан сёзлерини эшиткенлер эписи шашып къалдылар. О, Къанун оджалары киби дегиль, буюк къудрет берильген адам киби огрете эди.
[23] Шу арада синагогагъа джин ургъан бир адам кирди.
[24] – Эй, назаретли Иса, Сен бизден не истейсинъ? Бизни гъайып этмек ичюн кельдинъми? Мен Сенинъ ким олгъанынъны билем! Сен Алланынъ Азизисинъ! – деп къычырды о.
[25] Иса джинге шойле эмир этти: – Сус да, бу адамдан чыкъ!
[26] Джин адамны сарсытып, къаба бир сеснен багъырып, онынъ ичинден чыкъты.
[27] Буны корьгенлер эписи шашып къалдылар. Бир-биринден: – Бу насыл шей? – деп сорай эдилер. – Насылдыр бир яп-янъы огретюв... Онынъ къудрети о къадар буюк ки, О, арам рухларгъа эмир эте, олар исе Онъа бойсуналар.
[28] Онынъ акъкъында хабер бутюн Галилея топракъларына тез-тез даркъалды.
[29] Иса синагогадан чыкъар-чыкъмаз, Якъуп ве Юханнен берабер Симон ве Андрейнинъ эвине кирдилер.
[30] Симоннынъ къайнанасы юксек сыджакънен хаста ята эди. Шуны ашыкъып Исагъа айттылар.
[31] О, хастанынъ янына барып, оны къолундан тутып турсатты. Къадыннынъ сыджагъы шу дакъкъасы тюшти. О турып, оларгъа софраны донатты.
[32] Акъшам олып, кунеш къонгъан сонъ, Исанынъ огюне бутюн хасталарны ве джин ургъанларны кетирдилер.
[33] Бутюн шеэр эалиси оларнынъ къапусы огюнде топланды.
[34] Иса чешит тюрлю хасталарны тедавийледи, чокъ шейтанларны къувып чыкъарды, амма оларгъа ич бир шей айтмагъа ясакъ этти. Олар исе Онынъ ким олгъаныны биле эдилер.
[35] Саба, танъ атмаздан эвель турып, Иса эвден чыкъты ве адам олмагъан бир ер тапып, дувалар окъуп башлады.
[36] Симон аркъадашларынен берабер Исаны эр ерде къыдырып башладылар.
[37] Оны тапып: – Эписи Сени къыдыралар, – дедилер.
[38] – Айдынъыз, башкъа ерлерге барайыкъ, – деди оларгъа Иса. – Къомшу къасабаларгъа барып, анда да Алланынъ Сёзюни анълатаджагъым. Мен шу макъсатнен ёлгъа чыкътым.
[39] Бойледже, Иса оларнынъ синагогаларында Алланынъ Сёзюни анълатып ве шейтанларны къувып чыкъарып, бутюн Галилея топрагъыны айланып чыкъты.
[40] Куньлернинъ биринде Исагъа бир адам кельди. Онынъ бутюн тенини арам лепра хасталыгъы баскъан. О, Исанынъ янына барып, тиз чёкип ялварды: – Эгер истесенъ, мени эляллап тедавийлерсинъ.
[41] Иса оны аджыды, къолуны узатып хастагъа тийди де, шойле деди: – Мен истейим, сени эляллап тедавийлейим.
[42] Шу дакъкъасы лепра хасталыгъы ёкъ олып, адам элял олды.
[43] -
[44] Иса оны сертликнен тенбиелеп: – Сакъын, кимсеге бир шей айтма! Руханийге барып корюн де, тедавийленгенинъ ичюн Муса буюргъан шейни бер де, шу эписине шаатлыкъ олсун, – деди.
[45] Амма о адам кетип, озюнен олгъан вакъианы орталыкъкъа даркъатып башлады. Нетиджеде, Иса энди шеэр ичине ачыкъ кирип оламайып, адамсыз ерлерде къала эди. Лякин адамлар Онъа анда да эр ерден келе эдилер.