[1] Исагъа Ерусалимден бир къач Къанун оджасы ве фериселер кельдилер.
[2] Олар, Исанынъ шегиртлеринден базылары кирли къолларынен, я да эллерини ювмайып, отьмек ашагъанларыны корьгенлер.
[3] Фериселер ве эписи еудийлер баба-деделерининъ урф-адетлерини сакълап, къолларыны яхшы этип ювмагъандже, аш ашамагъа отурмайлар.
[4] Базаргъа барып кельген сонъ да, башта ювуналар, сонъ аш ашайлар. Шунынънен, пиалалар, бардакълар, бакъыр чанакъ-чёльмеклерни ве ятакъларны ювып, даа чокъ адетлерни кутелер.
[5] Фериселер ве Къанун оджалары Исадан: – Сенинъ шегиртлеринъ баба-деделеримизнинъ адетлерини не ичюн бозалар? Не ичюн ювулмагъан къолларынен отьмек ашайлар? – деп сорадылар.
[6] Иса оларгъа шойле джевап берди: – Экиюзьлюлер! Ешая пейгъамбернинъ Язысында сизлер акъкъында айткъан сёзлери пек яхшы экен: – Бу халкъ Мени тильнен урьмет эте, юреклери исе Менден пек узакъ.
[7] Манъа бошуна табыналар, инсан эмирлерини берип огретелер.
[8] Сиз Алланынъ эмирини быракъып, инсан урф-адетлерини тутасыз.
[9] Усталыкънен Алланынъ эмирини четке чекип ташлайсыз да, озь урф-адетлеринъизни кутесиз, – деди Иса.
[10] – Муса шойле айткъан эди: «Бабасыны я да анасыны къаргъагъан адам ольдюрильсин».
[11] Амма сиз: «Эгер бир адам ана я да бабасына: “Меним санъа береджек ярдымым – къурбан, Аллагъа багъышлангъан бахшыш”, – десе,
[12] о ана-бабасына ич бир яхшылыкъ япмаса да ола», – дейсиз.
[13] Шунынънен, сиз озюнъизнинъ урф-адетлеринъизнен Алланынъ Сёзюни ёкъ этесиз. Бунъа ошагъан даа чокъ шейлер япасыз.
[14] Сонъ Иса халкъны кене янына чагъырып, шойле деди: – Эпинъиз Мени динъленъиз де, айткъанларымны анъламагъа тырышынъыз!
[15] -
[16] Тышарыдан инсан ичине кирген ич бир шей оны арам этип оламай. Аксине, адамнынъ ичинден чыкъкъан шей оны арам эте.
[17] Иса, адамларнынъ арасындан чыкъып, эвге кирген сонъ, шегиртлери Ондан бу кинаели икяенинъ манасыны сорадылар.
[18] О оларгъа: – Гъалиба сиз де ойле акъылсызларсынъыз? – деди. – Тышарыдан адамнынъ ичине кирген ич бир шей оны арам этип оламагъаныны анъламайсызмы?
[19] Бу шейлер адамнынъ юрегине дегиль, ашкъазанына кире ве аякъёлгъа кете. Бунынънен Иса эписи ашларны элял этти.
[20] Сонъ О: – Адамнынъ ичинден чыкъкъан шейлер исе оны арам этелер, – деди.
[21] – Ичтен, я да инсаннынъ юрегинден яман фикирлер, ороспулыкъ, хырсызлыкъ, адам ольдюрюви,
[22] аиле садыкълыгъыны бозув, ачкозьлюлик, яманлыкъ, алдав, ахлякъсызлыкъ, пахыллыкъ, куфюр сёзлер, менменлик, акъылсызлыкъ чыкъа.
[23] Мына бу яманлыкъларнынъ эписи адамнынъ ичинден чыкъып, оны арам этелер.
[24] Иса шу ерден чыкъып, Тир шеэри тарафкъа кетти. Анда бир эвге кирди. Буны ич кимсе бильмегенини истеди, амма эп бир гизленип оламады.
[25] Къызыны джин ургъан бир къадын, Иса акъкъында эшитип, тез-тез келип, Онынъ аякълары тюбюне йыкъылды.
[26] Бу къадын Сурие-Феникеден олгъан ве еудий дегиль экен. Исагъа риджа этип, къызындан шейтанны къувып чыкъармасыны истеди.
[27] Иса онъа: – Башта балалар тойсун. Балалардан отьмекни алып, копеклерге ташламакъ яхшы дегильдир, – деди.
[28] Къадын Онъа: – Лафынъ догъру, Оджам, лякин копеклер де балалардан софра тюбюне тюшкен отьмек уфакъларыны ашайлар да, – деп джевап берди.
[29] Иса къадынгъа: – Эвинъе бар, бу сёзлеринъ ичюн шейтан къызынъдан чыкъып кетти, – деди.
[30] Къадын эвине кельгенде, къызыны, шейтандан къуртулып, тёшекте яткъаныны корьди.
[31] Сонъ, Тир шеэринден къайткъанда, Иса Сидон шеэринден кечип, Он Шеэр тарафындан Галилея голюне барып чыкъты.
[32] Исанынъ огюне бир сагъыр тильсизни кетирип, онъа къолларыны тийдиргенини истедилер.
[33] Иса оны адамлар арасындан алып чыкъып, бир четке чекти де, пармакъларыны онынъ къулакъларына тыкъты, сонъ тюкюрип, хастанынъ тилине тийдирди.
[34] Сонъ кокке бакъып, агъыр нефес алып: – Эффата! – деди. Бу сёзнинъ манасы «Ачыл!» демектир.
[35] Шу дакъкъасы о адамнынъ къулакълары ачылды, тили къыбырдап башлады, ве айткъан сёзлери анълашылды.
[36] Иса: – Бу аджайип шей акъкъында кимсеге айтманъыз, – деп буюрды. Амма О, не къадар: «Айтманъыз», – десе де, халкъ даа чокъ айтып юре эди.
[37] Оларнынъ шашкъанларынынъ сынъыры ёкъ эди. – О, эр шейни яхшы япа, сагъырларны эшиттире, тильсизлерни лаф эттире, – дей эди олар.