Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 5:41

[1] Иса Алланынъ Сарайындан чыкъаяткъанда, шегиртлеринден бириси: – Оджам, бакъ, не къадар дюльбер ташлар ве биналар! – деди.

[2] Иса онъа джевап берип: – Бу буюк биналарны коресинъми? Амма бу ерде таш устюнде таш къалмайджакъ, – деди.

[3] Иса Зейтюн дагъында, Алла Сарайынынъ къаршысында отургъан вакъытта Пётр, Якъуп, Юхан ве Андрей бир озьлери къалып, Ондан сорадылар:

[4] – Бизлерге айт, бу шейлер не вакъыт оладжакъ? Буларнынъ эписининъ биткенини насыл бельги бильдиреджек? – дедилер.

[5] Иса лафыны бойле башлады: – Ич кимсе сизлерни алдатмасын деп, сакът олунъыз!

[6] Чокъ адамлар Меним адым иле келип: «Мен Месихим», – деп, чокъ адамларны алдатаджакълар.

[7] Сиз якъын дженк шаматасыны ве узакъ дженк акъкъында хаберлерни эшитирсиз. Амма къоркъманъыз: ойле олмакъ керек. Лякин бу даа сонъу дегиль.

[8] Халкъ халкъкъа къаршы, падишалыкъ падишалыкъкъа къаршы котериледжек. Тюрлю топракъларда ер тепренювлери ве ачлыкълар оладжакъ. Лякин булар тек буюк азапларнынъ башланувыдыр.

[9] Сизлер козь-къулакъ олунъыз. Сизни махкемеге береджеклер, синагогаларда котеклейджеклер. Мен ичюн сизни акимлер ве падишаларнынъ алдына турсатып, Мен акъкъымда шаатлыкъ яптыраджакълар.

[10] Башта эписи халкълар Къуванчлы Хаберни эшитмек кереклер.

[11] Сизни махкемеге берген вакъытта, не айтаджагъым экен, деп тюшюнменъиз. Шу саатте сизлерге не берильсе, оны айтынъыз. Анда сиз дегиль, Мукъаддес Рух джевап береджек.

[12] Агъасы – къардашыны, бабасы – баласыны олюм панджасына береджеклер. Балалар озь ана-бабаларына къаршы чыкъып, оларны ольдюреджеклер.

[13] Мен ичюн, эр кес сизлерден нефретленеджек. Лякин сонъунадже сабыр эткен адам къуртарыладжакъ.

[14] Эгер «арам эткен бир пис шей» ляйыкъ олмагъан ерде тургъаныны корьсенъиз (окъугъан адам озю анъласын!), Еудиеде олгъан адамлар дагъларгъа къачсынлар.

[15] Дам устюнде тургъан адам ашагъа тюшип, бир шей алмакъ ичюн эвине кирмесин.

[16] Тарлада олгъан адам усть урбасыны алмагъа къайтып бармасын.

[17] О куньлерде юклю ве бала эмиздирген къадынларгъа беля оладжакъ!

[18] Къачувынъыз къышта олмасын деп, дувалар окъунъыз.

[19] Шу куньлерде, Алла дюньяны яраткъан вакъыттан башлап бу куньлерге къадар олмагъан ве даа бир кере олмайджакъ буюк белялар оладжакъ.

[20] Эгер Рабби о куньлернинъ сайысыны азлаштырмагъан олса, ич бир джан къуртулып оламаз эди. Лякин О, сайлагъан адамларнынъ хатыры ичюн, шу куньлерни азлаштырды.

[21] Эгер о вакъыт кимдир сизге: «Бакъынъыз, Месих мында!» я да: «О, анда!» – десе, инанманъыз.

[22] Ялан месихлер ве ялан пейгъамберлер пейда олып, имкяны олса, сайлангъанларны биле ёлдан урмакъ ичюн, аджайип шейлер япаджакълар ве бельгилер косьтереджеклер.

[23] Сизлер исе сакът олунъыз. Мен буны сизлерге эвельден айтып берем.

[24] Шу куньлерде, шу буюк мусибетинден сонъ «Кунеш къара оладжакъ, ай да ярыкъ бермейджек.

[25] Йылдызлар коктен тюшеджеклер, ве коклердеки кучьлер сарсыладжакълар».

[26] О вакъытта булутлар устюнде, буюк къудрет ве шан-шурет иле келеяткъан Инсан Огълуны кореджеклер.

[27] Сонъ О, мелеклерни ёллап, дюньянынъ дёрт тарафындан, кокнинъ четинден ернинъ четинедже олгъан, Озю сайлагъан адамларыны топлайджакъ.

[28] Инджир тереги сизге кинаели дерс олсун: онынъ пытагъы къабарып, япракълары ачылгъанда, яз якъынлашкъаныны билесиз.

[29] Сиз де, буларнынъ эписи мейдангъа кельгенини корсенъиз, билинъиз: О энди якъын, босагъада тура.

[30] Сизлерге догърусыны айтам: шимдики несиль ёкъ олмаздан эвель, буларнынъ эписи оладжакъ.

[31] Кок ве ер из къалдырмайып кечерлер, лякин Меним сёзлерим кечмез.

[32] Бу къайсы куню ве саат къачта оладжагъы акъкъында не Огъул, не коктеки мелеклер билелер. Тек Баба биле.

[33] Сакът олунъыз! Козь-къулакъ олып турунъыз, чюнки бу заман не вакъыт келеджегини бильмейсиз.

[34] Бу бунъа ошай: бир адам, сеферге кетип, озь эвини къулларына къалдырып, эр бирине махсус вазифе бере. Къапу къаравулына исе козь-къулакъ олмакъны буюрып, ёлгъа чыкъа.

[35] Бунынъ ичюн эр заман азыр олунъыз. Эв саиби не вакъыт келеджегини – акъшаммы, яры геджедеми, хоразлар къычыргъандамы, я да саба эртеми – бильмейсиз.

[36] О, апансыздан келип, сизлерни юкълап къалгъанынъызны тапмасын!

[37] Сизлерге не айткъан олсам, эписине де шуны айтам: козь-къулакъ олунъыз!

Марк — Chapters