[1] Муса: – Эгер олар манъа инанмасалар ве сёзюмни динълемейип: «Санъа РАББИ корюнмеди», – деп айтсалар? – деди.
[2] – Къолунъдаки шей недир? – деди онъа РАББИ. – Таякъ! – деп джевап къайтарды о.
[3] – Оны ерге ташла, – деди РАББИ. Муса оны ерге ташлады, таякъ йылан олды, ве Муса ондан къачты.
[4] РАББИ Мусагъа: – Къолунъны узат да, оны къуйругъындан тут, – деди. Муса къолуны узатып, оны алды, ве йылан онынъ авучында таякъ олды.
[5] – Бунынъ ичюн РАББИ, бабаларынынъ Алласы, Ибраимнинъ Алласы, Исхакънынъ Алласы ве Якъупнынъ Алласы санъа корюнгенине инансынлар.
[6] РАББИ даа: – Къолунъны къойнунъа къойса, – деди. Муса къолуны къойнуна къойып, оны чыкъарды. Бакъса, къолу тери хасталыгъындан къар дайын беязлашты.
[7] – Къолунъны кене къойнунъа къой, – деди РАББИ. Муса кене къолуны къойнуна къойды. Кене оны къойнундан чыкъарды. Иште, къолу кене тени дайын олды.
[8] – Эгер олар санъа инанмасалар ве биринджи аджайип шей оларны инандырмаса, экинджи аджайип шей инандырыр, – деди РАББИ.
[9] – Эгер бу эки аджайип шейге инанмасалар ве сени динълемеселер, о заман дерьядан сув ал да, топракъкъа тёк. Дерьядан алынгъан сув топракъ устюнде къан олур.
[10] Муса РАББИге: – Эй, я Раббим! Ялварам, лафым чиркин. Эр вакъыт, балалыгъымдан берли, Сен меннен, Озь къулунънен лаф этип башлагъанынъда биле, мен бойле эдим. Дудакъларым абдал, тилим де къолайсыз, – деди.
[11] РАББИ: – Адамгъа агъзыны ким берди? Ким оны тильсиз я да сагъыр япа? Онынъ козьлери корьсюн, я да корьмесин деп, ким япа? Буны япкъан – Мен, РАББИ, дегильми? – деп сорады.
[12] – Демек, бар. Лакъырды эткенинъде, янынъда Мен олурым. Санъа не айтмагъа керек олгъаныны огретирим.
[13] – Я Раббим! – деди Муса. – Ялварам, башкъасыны, кимни истесенъ, ёлласа.
[14] РАББИнинъ Мусагъа къаршы гъазабы къызды, ве О: – Сенинъ Харун деген, Левий къабилесинден олгъан агъанъ бар, керчекми? О, дюльбер лакъырды этип олгъаныны билем. О, сенинъ къаршынъа чыкъар ве сени корип, джан-юректен къуваныр.
[15] Сен онъа айтарсынъ ве сёзлерни онынъ агъзына къоярсынъ. Сен лакъырды эткенде, Мен сенинъ янынъда олурым, о, лакъырды эткенде, онынъ янында олурым. Сизге не япмакъ керек оладжагъыны сизге огретирим.
[16] Сенинъ еринъе халкъкъа о, айтаджакъ. О, сенинъ агъзынъ оладжакъ, сен онъа Алла ерине олурсынъ.
[17] Бу таякъны къолунъа ал, онен сен аджайип шейлерни япаджакъсынъ, – деди.
[18] Муса кетип, къайнатасы олгъан Йитрогъа къайтты. Онъа: – Мен Мысырда олгъан халкъыма къайтайым. Олар даа сагъмы-ёкъмы экен бакъайым, – деди. Йитро Мусагъа: – Аман-эсен бар, – деди.
[19] РАББИ Мусагъа Мидьянда: «Мысыргъа къайтып кет. Сени ольдюрмеге истегенлер эписи ольдилер», – деген эди.
[20] Муса апайыны ве огъулларыны алып, эшекке отуртты ве Мысыр топрагъына къайтты. Къолуна Алланынъ таягъыны да алды.
[21] РАББИ Мусагъа: – Мысыргъа къайтып баргъанынъдан сонъ, эписи аджайип шейлерни Мен санъа берген къуветнен фыравуннынъ козю огюнде яп. Лякин Мен онынъ юрегини таш киби этерим, ве о, халкъны йибермез.
[22] -
[23] Фыравунгъа РАББИнинъ бойле сёзлерини айт: «Исраиль – Меним биринджи догъгъан огълумдыр. Мен санъа бойле айтам: Огълумны, Манъа ибадет этсин деп, йибер. Эгер йибермесенъ, Мен сенинъ огълунъны, биринджи догъгъан огълунъны ольдюририм», – деди.
[24] Ёл бою геджелемеге токътагъанда, РАББИ Мусагъа кельди ве оны ольдюрмеге истеди.
[25] О заман Циппора, чакъмакътан япылгъан пычакъны алып, огълуны сюннет этти ве кесильген тери парчасыны Мусанынъ аякъларына тийип, онъа: – Сен меним къан киевимсинъ, – деди.
[26] Сонъ РАББИ Мусадан чекильди. О заман Циппора: «Къан киевимсинъ», – дегенде, сюннет акъкъында айта эди.
[27] РАББИ Харунгъа: – Мусаны къаршыламакъ ичюн, сахрагъа кет, – деди. Харун кетип, Мусанен Алланынъ дагъы янында корюшип, опюшти.
[28] Муса Харунгъа оны ёллагъан РАББИнинъ эписи сёзлерини айтып берди, ве Онынъ эмир эткен эписи аляметлери акъкъында икяе этти.
[29] Муса Харуннен барып, Исраиль огъулларынынъ эписи акъсакъалларыны топладылар.
[30] Харун РАББИнинъ Мусагъа айткъан эписи сёзлерини айтып берди. Муса исе халкънынъ козьлери огюнде эписи аджайип шейлерни япты.
[31] Сонъ халкъ инанды. Олар Исраиль огъулларына РАББИ келип, оларнынъ чеккен зулумларыны корьгенини эшиттилер. Ондан сонъ олар седждеге къапанып ибадет эттилер.