Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 6:31

[1] Сонъ РАББИ Мусагъа: – Эвелькилерине ошагъан эки тегиз таш кес. Мен оларнынъ устюнде, сен парлагъан эвельки ташларда олгъан сёзлерни бир даа язаджагъым.

[2] Сабагъа азыр олып, Синай дагъына котериль ве анда, дагънынъ тёпесинде Меним огюме кель.

[3] Сеннен берабер кимсе котерильмесин, дагънынъ устюнде кимсе корюльмесин. Малларнен къой-эчкилер биле дагънынъ янында отламасын, – деди.

[4] Муса эвелькилерине ошагъан эки таш кести. Саба эрте турып, онъа РАББИ эмир эткени киби, Муса эки ташны алып, Синай дагъына котерильди.

[5] РАББИ булут ичинде энди ве, Мусанынъ янында токътап, «РАББИ» Адыны илян этти.

[6] РАББИ Мусанынъ юзю огюнде кечти ве бойле илян этти: – РАББИ, РАББИ! Аджыгъан, эйилик эткен, тез ачувланмагъан, пек мераметли ве ишанчлы олгъан Алла!

[7] О, бинълердже несиллерге мераметини эйлей, къабаатны, джинаетни, гунаны багъышлай, лякин джезасыз къалдырмай, бабаларнынъ къабааты ичюн балаларындан ве торунларындан учюнджи ве дёртюнджи несилине къадар сорай.

[8] Муса ашыкъып ерге тюшти ве седждеге къапанды.

[9] – Эфендим, эгер менден мемнюн олсанъ, ялварам, Эфендим, бизнен бар. Бу халкъ инат олса да, бизим джинаетлеримизнен гуналарымызны багъышла, ве биз Сенинъ мулькюнъ олайыкъ, – деди.

[10] – Бакъ, – деди РАББИ. – Мен сизге васиет этем. Эписи исраиллилернинъ огюнде бутюн ер юзюнде ве ич бир халкъта олмагъан аджайип шейлерни япарым. Араларында сиз яшагъан халкълар Мен сизге япкъан шейлерде РАББИнинъ аджайип ишини корерлер.

[11] Санъа шимди эмир эткенлеримни тут! Мына, Мен сенден аморлыларны, ханаанлыларны, хитлилерни, перизлилерни, хивлилерни ве евуслыларны къувам.

[12] Бакъынъыз, сиз киреджек топракъта яшагъан адамларнен анълашма тизменъиз. Эгер тизсенъиз, олар сизге къапкъан олурлар.

[13] Оларнынъ къурбан ерлерини урып йыкъынъыз, пут ташларыны парланъыз, Ашера путуна табынма диреклерини кесип ташланъыз!

[14] РАББИден гъайры, башкъа аллагъа табынманъыз, чюнки Онынъ Ады – «Куньджю»! О – Куньджю Алла!

[15] О ернинъ адамларынен анълашма тизменъиз. Олар, аллаларнынъ оглерине ороспуланып, къурбан чалгъанда, сизни де чагъырырлар. Сиз оларнынъ къурбанындан ашарсыз,

[16] огъланларынъызны оларнынъ къызларына эвлендирирсиз, къызлары аллаларнынъ оглерине ороспуланып, огъулларынъа да аллаларнынъ оглерине ороспулыкъ яптырырлар.

[17] Маден иритип, путлар ясаманъыз!

[18] Маясыз Пишкен Пите Байрамыны япынъыз. Мен санъа эмир эткеним киби, Авив айында тайинленген куньлерде еди кунь маясыз пишкен пите ашанъыз. Мысырдан сиз бу айда чыкъып кеткен эдинъиз.

[19] Эписи биринджи догъгъан огъулларынъыз – Менимки. Айванларынъызнынъ биринджи догъгъан эркек балалары, мал баласы я да къой-эчки баласы да Менимки олсун.

[20] Эшекнинъ биринджи догъгъан эркек баласы ичюн къой я да эчкининъ эркек баласыны беринъиз. Бермеге истемесенъиз, эшек баласынынъ бойнуны сындырынъыз. Эписи биринджи догъгъан огъланларынъыз ичюн айваннынъ янъы догъгъан баласыны беринъиз. Меним огюме кимсе бош къолнен кельмесин.

[21] Алты кунь чалышынъыз, единджи куню раатланынъыз. Ашлыкъ сачылгъан ве орулгъан вакътында да раатланынъыз.

[22] Биринджи богъдай берекетини джыйып, Афталар Байрамыны, я да Биринджи Махсул Байрамыны япынъыз. Берекет джыйылгъан куньлернинъ сонъунда Махсул Джыйылув Байрамыны япынъыз.

[23] Йылда учь кере эписи акъайларынъыз Исраильнинъ Алласы, сенинъ РАББИ-ТААЛЯнъ юзю огюне кельсинлер.

[24] Башкъа халкъларны сенден къувалап, ерлеринъни кенълештиририм. Сиз РАББИнинъ, Алланъызнынъ юзю огюне йылда учь кере кельгенде, сизинъ топрагъынъызгъа кимсе козь этмез.

[25] Меним къурбанымнынъ къаныны маялы питенен берабер Манъа кетирменъиз. Песах Байрамынынъ къурбаныны сабагъадже къалдырманъыз.

[26] Ернинъ биринджи берекетинден энъ яхшы махсулларыны Алланъ олгъан РАББИнинъ Эвине кетир. Улакъны анасынынъ сютюнде пиширме.

[27] РАББИ Мусагъа: – Меним бутюн айткъанларымны яз. Бу сёзлерге эсасланып, Мен санъа ве исраиллилерге васиет этем, – деди.

[28] Муса аш ашамайып, сув ичмейип, РАББИнинъ янында 40 кунь ве 40 гедже турды. О, ташларда васиет сёзлерини, Он Эмирни ойып язды.

[29] Муса, къолларында Шаатлыкънен эки ташны тутып, Синай дагъындан тюшти. Онен Алла лаф эткени ичюн, бети нурлар джайрата эди, амма Муса буны бильмей эди.

[30] Харун ве исраиллилер Мусанынъ бети парылдагъаныны корип, янына бармагъа къоркътылар.

[31] Лякин Муса оларны чагъырды, ве Харуннен джемаатнынъ башлыкълары онынъ янына кельдилер. Муса оларгъа мураджаат этти.

[32] Бундан сонъ эписи исраиллилер онынъ янына кельдилер, ве Муса оларгъа РАББИ онъа Синай дагъында бутюн айткъанларыны эмир этти.

[33] Муса оларнен лафыны токътаткъан сонъ, бетини орьтюнен къапатты.

[34] РАББИнинъ огюне кирип, Онен лаф эткен вакъытта Муса бетини орьтюнен къапатмай эди. РАББИнинъ огюнден чыкъкъанда, РАББИ онъа не эмир эткен олса, исраиллилерге айтып бере эди.

[35] Исраиллилер Мусанынъ бети парылдагъаныны коре эдилер, ве Муса, кене РАББИнен лаф этмек ичюн кирмегендже, бетини орьтюнен къапата эди.

Чыкъыш — Chapters