[1] Левий къабилесинден бириси шу къабиледен бир къызгъа эвленди.
[2] Апайы юклю олды ве огълан бала тапты. О, баланынъ пек дюльбер олгъаныны корип, оны учь ай девамында сакълады.
[3] Амма оны артыкъ сакъламагъа чареси къалмагъанындан, къамыштан орюльген сепетни алды ве оны къатраннен ве зифтнен зифтледи. Ичине баланы къойып, дерьянынъ ялысы янындаки къамышлыкъкъа къойды.
[4] Баланынъ татасы исе, онен не оладжагъыны корьмек ичюн, авлакъта турды.
[5] Фыравуннынъ къызы дерьягъа ювунмагъа барды, онынъ хызметчи къызлары исе дерьянынъ ялы боюнда юре эдилер. Къыз къамышлыкънынъ арасындаки сепетни корьди ве озюнинъ хызметчисини оны алмакъ ичюн ёллады.
[6] Ачты ве баланы корьди. Бала агълагъаны ичюн, къыз оны аджыды. – Бу – еудий баласы, – деди.
[7] Баланынъ татасы фыравуннынъ къызындан: – Барып, баланы сюттен къалмагъандже эмиздирмек ичюн, еудий къадынларындан бирисини санъа чагъырайыммы? – деп сорады.
[8] – Эбет, бар, – деди онъа фыравун къызы. Къыз кетти ве баланынъ анасыны алып кельди.
[9] Фыравун къызы онъа: – Бу баланы ал да, оны эмиздир. Сонъ мен сенинъ акъкъынъны одерим, – деди. Къадын баланы алды ве оны эмиздирди.
[10] Бала буюк олгъан сонъ, о, оны фыравун къызына алып кельди, ве бала фыравун къызынынъ огълу олды. Фыравун къызы: «Мен оны сувдан чыкъардым», – деп, онъа Муса деген ад къойды.
[11] Чокъ вакъыт кечкен сонъ, Муса орта яшлы огълан олып, озь халкъына кельди ве оларнынъ агъыр иш япкъанларыны корьди. Сонъ о, озь халкъындан бири олгъан еудийни бир мысырлы ургъаныны корьди.
[12] Чевре-четине бакъып ве кимсе олмагъаныны корип, о, мысырлыны ольдюрди ве къум ичине сакълады.
[13] Экинджи куню чыкъып, Муса эки еудийнинъ котеклешкенлерини корьди ве ынджыткъан союна: – Не себептен сен достунъны урасынъ? – деди.
[14] О исе: – Сени бизге башлыкъ ве къады этип ким къойды? Мысырлыны ольдюргенинъ дайын, мени де ольдюрмеге истейсинъми? – деди. Муса къоркъты ве озь-озюне: «Керчектен, бу ишим ачылды», – деди.
[15] Бу иш акъкъында фыравун эшитти ве Мусаны ольдюрмеге истеди. Амма Муса, фыравундан къачып, Мидьян топрагъына яшамакъ ичюн кетти. Анда келип, бир къую янында отурды.
[16] Мидьяндаки руханийнинъ еди къызы бар эди. Олар, шу къуюгъа келип, бабаларынынъ къой-эчкилерине сув бермек ичюн, сув чекип ашлавларны толдурдылар.
[17] Лякин чобанлар келип, оларны четке къувдылар. О заман Муса турып, къызларны къуртарды, оларнынъ къой-эчкилерине сув берди.
[18] Къызлар озь бабалары Реуэлге келип, бабасы олардан: – Бугунь не ичюн о къадар тез кельдинъиз я? – деп сорады.
[19] – Бир мысырлы бизни чобанлардан къуртарды, бизге сув чекип, къой-эчкилеримизге берди, – дедилер олар.
[20] Бабасы къызларына: – Я къайда о? Не ичюн сиз оны къалдырдынъыз? Оны чагъырынъыз да, о бизнен пите ашасын, – деди.
[21] Муса бу адамда яшамагъа разы олды. Сонъ о адам озь къызы Циппораны Мусагъа акъайгъа берди.
[22] Циппора Мусагъа огълан бала догъды. Муса: «Мен ябанджы ерде кельмешек олдым», – айтып, онынъ адыны Гершом къойды.
[23] Чокъ вакъыт кечти. Бу вакъыт ичинде Мысыр падишасы ольди. Исраиль огъуллары иштен инъильдей ве ярдым сорап, Аллагъа ялвара эдилер, ве агъыр ишлерден къыйналгъанлары ичюн ялварувлары Аллагъа котерильди.
[24] Алла оларнынъ инъильтилерини эшитти ве Озюнинъ Ибраимге, Исхакъкъа ве Якъупкъа берген васиетини хатырлады.
[25] Алла Исраиль огъулларына бакъты ве оларнынъ гъам-къасеветлерини бильди.