[1] Мысыр топрагъындан чыкъкъанларына экинджи айнынъ 15-инджи кунюнде Исраиль огъулларынынъ бутюн джемааты Элимден ёлгъа чыкъып, Элим ве Синай арасында ерлешкен Син сахрасына кельди.
[2] Сахрада исраиллилернинъ бутюн джемааты Муса ве Харунгъа къаршы шикяетленди.
[3] Исраиллилер оларгъа: – Ах, эгер биз къазан-къазан этлер янында отургъанымызда, тойгъандже отьмек ашагъанымызда, Мысыр топрагъында РАББИнинъ къолундан ольген олсакъ! Сиз бизлерни, бутюн бу джемаатны бу сахрагъа ачлыкътан ольдюрмек ичюн, кетирдинъиз, – дедилер.
[4] РАББИ Мусагъа: – Иште, Мен сизлерге коктен отьмекни ягъмур дайын ягъдырырым. Халкъ эр кунь чыкъып, оны кунюне еткени къадар джыйсын. Мен оларны сынайым, Къануныма коре бойсунып, яшайджакълармы?
[5] Алтынджы куню кетиргенлерини сакъласынлар. Бу азырлагъанлары, башкъа куню джыйгъанларына коре, эки къат чокъ олур, – деди.
[6] Муса ве Харун эписи исраиллилерге: – Мысыр топрагъындан сизни керчектен РАББИ чыкъаргъаны акъкъында акъшам биледжексинъиз.
[7] Сабалайын РАББИнинъ Шуретини корерсинъиз. О, Озюне къаршы олгъан шикяетинъизни эшитти. Я биз ким олгъанмыз? Не ичюн бизге къаршы шикяетленесинъиз? – дедилер.
[8] – РАББИ сизге акъшам эт, саба исе тойгъандже отьмек береджек. РАББИ Озюне къаршы шикяетленгенинъизни эшитти. Я биз ким олгъанмыз? Шикяетинъиз бизге къаршы дегиль, РАББИге къаршыдыр, – деп къошты Муса.
[9] Муса Харунгъа: – Исраиль огъулларынынъ бутюн джемаатына барып, айт, РАББИнинъ юзю огюне якъынлашсынлар. О, шикяетлерини эшитти, – деди.
[10] Харун Исраиль огъулларынынъ бутюн джемаатына айткъанда, олар сахрагъа айланып бакътылар, ве, иште, булутта РАББИнинъ Шурети пейда олгъаныны корьдилер.
[11] -
[12] РАББИ Мусагъа: – Мен исраиллилернинъ шикяетини эшиттим. Оларгъа бойле деп айт: «Акъшам эт ашайджакъсынъыз, саба исе отьмекке тояджакъсынъыз. О вакъыт Мен – РАББИ, сизинъ Алланъыз олгъанымны биледжексинъиз», – деди.
[13] Акъшам боденелер учып кельдилер ве орду тёпесини къапладылар. Сабалайын исе орду янына чыкъ тюшти.
[14] Чыкъ котерильди, ве мына, сахранынъ устюнде недир уфакъ, пулчыкъларгъа ошагъан, ерге тюшкен къырав дайын, бир шей пейда олды.
[15] Исраиллилер буны корип, бири-биринден: – Бу недир? – деп айта башладылар, бунынъ не олгъаныны бильмей эдилер. Муса оларгъа: – Бу ашамакъ ичюн берильген РАББИнинъ отьмегидир.
[16] РАББИнинъ эмир эткени будыр: «Эр биринъиз оны ашап битиреджегинъиз къадар джыйынъыз. Бир адамгъа бир чанакъ джыйынъыз, чадырынъызда къач джан олгъанына коре алынъыз», – деди.
[17] Исраиллилер ойле де яптылар: кими чокъ, кими аз джыйдылар.
[18] Чанакънен ольчедилер. Эм чокъ джыйгъан союнда арткъач ёкъ эди, эм аз джыйгъан союнда эксиклиги олмады. Эр бири ашап битиреджеги къадар джыйды.
[19] Муса оларгъа: – Буны сабагъадже кимсе къалдырмасын, – деди.
[20] Лякин олар Мусанынъ айткъаныны динълемедилер. Базылары бундан сабагъадже къалдырдылар. Къалдырылгъанлары къуртлады, ве фена къокъу даркъата башлады. Муса оларгъа зияде ачувланды.
[21] Сонъра исраиллилер саба эрте эр бири ашап битиреджеги къадар джыя эди. Кунеш къыздыргъанда, аш ирип кете эди.
[22] Алтынджы куню ашны эки къат чокъ, эр бир адам башына экишер чанакъ джыйдылар. Джемиетнинъ эписи башлыкълары Мусагъа келип, буны айттылар.
[23] Муса оларгъа: – РАББИнинъ айткъаны будыр: «Ярын – раатлыкъ, РАББИге ибадет этмек ичюн мукъаддес раатлыкъ кунюдир. Къызартыладжакъ шейлеринъизни къызартынъыз, пишириледжек шейлеринъизни пиширинъиз, къалгъаныны исе четке къойып, сабагъадже тутунъыз», – деди.
[24] Олар ашны, Муса эмир эткени дайын, сабагъадже къалдырдылар. О, фена къокъу джайратмады ве къуртламады.
[25] Муса деди ки: – Оны бугунь ашанъыз. Бугунь – РАББИге ибадет этмек ичюн раатлыкъ куню. Оны бугунь чёльде тапалмазсынъыз.
[26] Алты кунь девамында оны джыйынъыз, единджи куню исе – раатлыкъ. О, бу куню олмаз.
[27] Лякин халкъ арасындан базылары единджи куню де оны джыймагъа чыкътылар, амма тапалмадылар.
[28] Сонъ РАББИ Мусагъа: – Сиз Меним эмирлеримни ве къанунларымны кутьмесинден даа чокъ вакъыт къачынаджакъсынъызмы?
[29] Бакъынъыз, РАББИ сизге раатлыкъ кунюни берди. Шунынъ ичюн О, сизлерге алтынджы куню эки куньлюк аш бере. Эпинъиз ерлеринъизде къалынъыз. Единджи куню ич бир кимсе озь еринден чыкъмасын, – деди.
[30] Сонъ халкъ единджи куню раатланды.
[31] Бу ашкъа исраиллилер «манна» деген ад къойды. О, кориандр урлугъы киби, беяз тюсте эди; леззети исе баллы пите дайын эди.
[32] Муса: – РАББИнинъ эмир эткени будыр: «Сизни Мысыр топрагъындан чыкъаргъан сонъ, Мен сахрада сизге ашаткъан ашны корьсюнлер деп, несилинъизге сакъламакъ ичюн, маннагъа бир чанакъны толдурынъыз», – деди.
[33] Муса Харунгъа: – Бир савут ал да, ичине толу чанакъ маннаны къой. Оны несилинъизге къалдырмакъ ичюн, Алланынъ огюне кетир, – деди.
[34] РАББИ Мусагъа эмир эткени киби, Харун, оны сакъламакъ ичюн, Шаатлыкъ огюне къойды.
[35] Исраиль огъуллары маннаны отурыла-билир топракъкъа кельгенлерине къадар къыркъ йыл девамында ашадылар. Олар маннаны Ханаан топрагъы сынъырына кельгенлерине къадар ашадылар.
[36] Омер – эфанынъ он пайда бир пайыдыр.