Skip to content
Opens in a new window

[1] "Yaşamımdan usandım, Özgürce yakınacak, İçimdeki acıyla konuşacağım.

[2] Tanrı'ya: Beni suçlama diyeceğim, Ama söyle, niçin benimle çekişiyorsun.

[3] Hoşuna mı gidiyor gaddarlık etmek, Kendi ellerinin emeğini reddedip Kötülerin tasarılarını onaylamak?

[4] Sende insan gözü mü var? İnsanın gördüğü gibi mi görüyorsun?

[5] Günlerin ölümlü birinin günleri gibi, Yılların insanın yılları gibi mi ki,

[6] Suçumu arıyor, Günahımı araştırıyorsun?

[7] Kötü olmadığımı, Senin elinden beni kimsenin kurtaramayacağını biliyorsun.

[8] "Senin ellerin bana biçim verdi, beni yarattı, Şimdi dönüp beni yok mu edeceksin?

[9] Lütfen anımsa, balçık gibi bana sen biçim verdin, Beni yine toprağa mı döndüreceksin?

[10] Beni süt gibi dökmedin mi, Peynir gibi katılaştırmadın mı?

[11] Bana et ve deri giydirdin, Beni kemiklerle, sinirlerle ördün.

[12] Bana yaşam verdin, sevgi gösterdin, İlgin ruhumu korudu.

[13] "Ama bunları yüreğinde gizledin, Biliyorum aklındakini:

[14] Günah işleseydim, beni gözlerdin, Suçumu cezasız bırakmazdın.

[15] Suçluysam, vay başıma! Suçsuzken bile başımı kaldıramıyorum, Çünkü utanç doluyum, çaresizim.

[16] Başımı kaldırsam, aslan gibi beni avlar, Şaşılası gücünü yine gösterirsin üstümde.

[17] Bana karşı yeni tanıklar çıkarır, Öfkeni artırırsın. Orduların dalga dalga üzerime geliyor.

[18] "Niçin doğmama izin verdin? Keşke ölseydim, hiçbir göz beni görmeden!

[19] Hiç var olmamış olurdum, Rahimden mezara taşınırdım.

[20] Birkaç günlük ömrüm kalmadı mı? Beni rahat bırak da biraz yüzüm gülsün;

[21] Dönüşü olmayan yere gitmeden önce, Karanlık ve ölüm gölgesi diyarına,

[22] Zifiri karanlık diyarına, Ölüm gölgesi, kargaşa diyarına, Aydınlığın karanlığı andırdığı yere."

Eyüp — Chapters