[1] แล้วกู้คนในตี้ประชุมก็ลุกขึ้นปาพระเยซูไปหาปีลาตตี้เป๋นเจ้าเมือง
[2] หมู่เขาฟ้องว่า “หมู่เฮาหันป้อจายคนนี้สุ่ยคนตังหลายหื้อกบฏ บอกว่าบ่ต้องเสียภาษีหื้อซีซาร์ แล้วก็อ้างว่าตั๋วเขาคือพระคริสต์เป๋นกษัตริย์องค์นึ่ง”
[3] ปีลาตซักถามพระเยซูว่า “ต้านเป๋นกษัตริย์ของจาวยิวกา” พระองค์ก็ตอบว่า “ต้านอู้แล้ว”
[4] ปีลาตจึงบอกหมู่หัวหน้าปุโรหิตกับคนตังหลายว่า “เฮาบ่มีหลักฐานอะหยังตี้จะลงโต้ษป้อจายคนนี้”
[5] หมู่เขาซ้ำยืนยันอย่างแข็งขันว่า “คนนี้สุ่ยจาวเมืองหื้อวุ่นวายโดยกำสอนของเขาไปใคว่แคว้นยูเดีย ตั้งเก๊าตี้แคว้นกาลิลีก่อนแล้วจ๋นมาเถิงตี้นี่”
[6] เมื่อปีลาตได้ยินจาอั้นก็ถามว่า “ป้อจายคนนี้เป๋นจาวกาลิลีกา”
[7] เมื่อฮู้ว่าพระเยซูมาจากดินแดนตี้กษัตริย์เฮโรดปกครองอยู่ ก็ส่งพระองค์ไปหาเฮโรด ต๋อนนั้นต้านอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มปอดี
[8] เมื่อเฮโรดหันพระเยซูก็ดีใจ๋ ย้อนต้านใค่ปะพระเยซูมาเมินแล้ว ต้านเกยได้ยินเรื่องพระเยซู ก็หวังว่าจะได้หันพระองค์เยียะก๋านอัศจ๋รรย์พ่อง
[9] เฮโรดจึงถามพระเยซูหลายอย่าง แต่พระองค์บ่ตอบอะหยังสักอย่าง
[10] หมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่ธรรมาจ๋ารย์ก็ใส่ความพระเยซูอย่างรุนแรง
[11] เฮโรดกับหมู่ทหารของเขาปากั๋นใค่หัวใส่พระองค์ เยาะเย้ยดูถูกดูแควนพระองค์ เอาเสื้อคุมอย่างดีของกษัตริย์หื้อพระองค์นุ่ง แล้วส่งพระองค์ปิ๊กไปหื้อปีลาตแหม
[12] ปีลาตกับเฮโรดก็คืนดีกั๋นในวันนั้น ย้อนว่าตะก่อนเป๋นศัตรู๋กั๋น
[13] ปีลาตฮ้องหมู่หัวหน้าปุโรหิต หมู่ผู้นำจาวยิว กับคนตังหลายมาประชุมกั๋น
[14] แล้วอู้กับหมู่เขาว่า “ต้านตังหลายได้ปาคนนี้มาหาเฮา ฟ้องว่าเขาได้สุ่ยจาวเมืองหื้อกบฏ เฮาได้สอบสวนเขาต่อหน้าต้านตังหลายแล้วก็หันว่าบ่มีหลักฐานปอตี้จะตัดสินได้ว่าเขาเยียะผิดอย่างตี้ต้านว่าลอ
[15] กษัตริย์เฮโรดก็หันว่าเขาบ่มีความผิดเหมือนกั๋น ย้อนจาอั้นกษัตริย์เฮโรดได้ส่งตั๋วปิ๊กมาหื้อเฮาแหม เฮาหันว่าคนนี้บ่ได้เยียะอะหยังผิดจ๋นต้องลงโต้ษเถิงต๋าย
[16] เฮาจะสั่งเฆี่ยนเขาแล้วปล่อยไปเหีย”
[18] คนตังหลายปากั๋นเอิ้นเสียงดังบอกปีลาตว่า “เอาคนนี้ไปฆ่าเหีย แล้วป่อยบารับบัสหื้อหมู่เฮาเต๊อะ”
[19] (บารับบัสถูกยับขังคอกในข้อหาฆ่าคนต๋าย กับก่อก๋านวุ่นวายในกรุงเยรูซาเล็ม)
[20] ปีลาตยังมีใจ๋ใค่ป่อยพระเยซู ก็อู้กับหมู่เขาแหมเตื้อนึ่ง
[21] คนหมู่นั้นก็เอิ้นเสียงดังบอกปีลาตว่า “เขิงบนไม้ก๋างเขน เขิงบนไม้ก๋างเขน”
[22] ปีลาตอู้กับหมู่เขาเป๋นเตื้อตี้สามว่า “เขิงเขาเยียะหยัง เขาเยียะอะหยังผิด เฮาบ่หันว่าเขามีความผิดจ๋นต้องต๋ายลอ เฮาจะเฆี่ยนเขาก็ปอ แล้วจะป่อยตั๋วไป”
[23] คนตังหลายฮ้องเป๋นเสียงเดียวกั๋นอย่างบ่ย้างว่า “เขิงบนไม้ก๋างเขน” จ๋นสำเร็จ
[24] ปีลาตตัดสินใจ๋เยียะต๋ามตี้หมู่เขาต้องก๋าน
[25] จึงป่อยคนตี้ถูกยับเข้าคอกในข้อหาก่อก๋านวุ่นวายกับฆ่าคนต๋าย หื้อไปต๋ามตี้หมู่เขาขอนั้น ส่วนพระเยซูก็หื้อหมู่เขาเอาไปเยียะจาใดก็ได้ ต๋ามใจ๋หมู่เขา
[26] เมื่อทหารปาพระเยซูออกไป หมู่เขาเขซีโมนจาวเมืองไซรีน ตี้ก่ำลังลุกบ้านนอกมา หื้อแบกไม้ก๋างเขนตวยพระองค์ไป
[27] มีคนจ๋ำนวนนักตวยพระองค์ไป ตึงหมู่แม่ญิงตี้โศกเศร้ากับไห้ย้อนอินดูพระองค์
[28] พระเยซูเหลียวมาผ่อหมู่เขาแล้วอู้ว่า “ลูกสาวแห่งเยรูซาเล็มเหย บ่ถ้าไห้ย้อนอินดูเฮา แต่หื้อไห้ย้อนอินดูตั๋วเก่ากับลูกของตั๋วเต๊อะ
[29] ย้อนจะมีเวลานึ่งตี้คนตังหลายจะว่า ‘แม่ญิงหมู่นี้ตี้เป๋นหมัน ต๊องตี้บ่ได้มาน กับหัวนมตี้หละอ่อนบ่เกยดูด ก็เป๋นสุข’
[30] เวลานั้นหมู่เขาจะอู้กับดอยตังหลายว่า ‘ขอดอยโหยดมาเต๋งเฮา ขอม่อนดอยบังเฮาไว้น่อยเต๊อะ’
[31] ย้อนว่าถ้าคนตังหลายเยียะกับคนบริสุทธิ์ขนาดนี้ แล้วอะหยังจะเกิดขึ้นกับคนตี้เยียะผิดพ่อง”
[32] หมู่ทหารกุมนักโต้ษแหมสองคนมาตวยพระเยซู เปื้อฆ่าพร้อมกับพระองค์
[33] หมู่เขาปาตึงสามคนมาเถิงตี้แห่งนึ่งจื้อว่า “เนินกระโหล้งหัว” แล้วเอาพระเยซูเขิงบนไม้ก๋างเขนฮ่วมกับนักโต้ษสองคน ตังซ้ายคนนึ่ง ตังขวาคนนึ่ง
[34] พระเยซูอธิษฐานว่า “พระบิดาเจ้าข้า ขอยกโต้ษหื้อหมู่เขาตวย ย้อนหมู่เขาบ่ฮู้ว่าก่ำลังเยียะอะหยัง” หมู่ทหารเอาเสื้อผ้าของพระองค์มาจกเบอร์แบ่งกั๋น
[35] จาวเมืองตังหลายก็ยืนผ่ออยู่ หมู่ผู้นำจาวยิวอู้เยาะเย้ยพระองค์ว่า “เขาจ้วยจีวิตคนอื่นหื้อรอดได้ ก็หื้อจ้วยจีวิตตั๋วเก่าผ่อลอ ถ้าเขาเป๋นพระคริสต์ผู้ตี้พระเจ้าได้เลือกไว้”
[36] หมู่ทหารก็เยาะเย้ยพระองค์ตวย หมู่เขาเอาเหล้าองุ่นส้มหื้อพระองค์กิ๋น
[37] อู้ว่า “ถ้าต้านเป๋นกษัตริย์ของจาวยิวก็จ้วยตั๋วเก่าหื้อรอดก่อนเต๊อะ”
[38] มีป้ายเขียนข้อความติดไว้เหนือหัวพระองค์ว่า “คนนี้คือกษัตริย์ของจาวยิว”
[39] นักโต้ษคนนึ่งตี้ถูกเขิงบนไม้ก๋างเขนข้างพระองค์ ก็เยาะเย้ยพระองค์ว่า “ต้านเป๋นพระคริสต์บ่ใจ้กา จ้วยตั๋วเก่ากับเฮาหื้อรอดแหล่”
[40] แต่มีนักโต้ษแหมคนนึ่งห้ามเขาว่า “บ่กั๋วพระเจ้ากา เจ้าก็เป๋นนักโต้ษตี้ต้องถูกฆ่าต๋ายเหมือนกั๋น
[41] เฮาสองคนก็สมกับโต้ษนั้นแต๊ หมู่เฮาได้ฮับโต้ษต๋ามตี้หมู่เฮาเยียะไปนั้น แต่ต้านคนนี้บ่ได้เยียะผิดอะหยังเลย”
[42] แล้วเขาก็อู้ว่า “พระเยซูเจ้าข้า ขอกึ๊ดหาข้าพเจ้าพ่อง เมื่อพระองค์เข้าไปในแผ่นดินของพระองค์”
[43] พระเยซูตอบเขาว่า “เฮาบอกความจริงแก่ต้านว่า วันนี้ต้านจะได้อยู่กับเฮาในสวนสวรรค์แน่นอน”
[44] ต๋อนนั้นเป๋นเวลาประมาณเตี้ยงวัน ก็มืดไปใคว่แผ่นดินจ๋นเถิงบ่ายสามโมง
[45] ตะวันก็ดับมืดไป ผ้ากั้งในพระวิหารก็ฉีกออกเป๋นสองเผิก
[46] พระเยซูฮ้องเสียงดังขึ้นว่า “พระบิดาเจ้าข้า ข้าพระองค์ขอมอบวิญญาณของข้าพระองค์ไว้กับพระองค์” เมื่ออู้จาอั้นแล้วก็ต๋าย
[47] นายร้อยทหารเมื่อหันเหตุก๋ารณ์เป๋นไปจาอั้น ก็สรรเสริญพระเจ้าว่า “แต๊ๆ แล้ว ต้านคนนี้เป๋นคนบริสุทธิ์”
[48] คนตังหลายตี้มาหลุ้มผ่อเหตุก๋ารณ์นั้น ก็ปากั๋นตบอกด้วยความโศกเศร้าเสียใจ๋ปิ๊กเมือบ้าน
[49] คนตี้ฮู้จักพระเยซู กับหมู่แม่ญิงตี้เกยติดต๋ามพระองค์จากกาลิลีก็ปากั๋นยืนผ่ออยู่ห่างๆ
[50] มีป้อจายคนนึ่งจื้อโยเซฟ เป๋นคนดีกับเยียะถูกต้องต๋ามธรรม กับเป๋นสมาชิกสภาคนนึ่ง
[51] เขาเป๋นจาวอาริมาเธียอยู่ในแคว้นยูเดีย กับก่ำลังถ้าแผ่นดินของพระเจ้า เขาบ่หันตวยในก๋านตัดสินฆ่าพระเยซู
[52] เขาเข้าไปหาปีลาตเปื้อขอศพพระเยซู
[53] เมื่อได้ฮับอนุญาตแล้ว ก็เอาศพลงมาจากไม้ก๋างเขน เอาผ้าลินินปันศพ แล้วเอาไปไว้ในอุโมงค์ตี้เจาะเข้าไปในหิน อุโมงค์นั้นยังบ่ได้ใส่ศพคนใดเตื้อ
[54] วันนั้นเป๋นวันดาวันสะบาโต
[55] หมู่แม่ญิงตี้เกยติดต๋ามพระเยซูมาจากกาลิลีก็ไปตวยโยเซฟตี้อุโมงค์นั้น จะได้หันว่าเขาเอาศพไว้จาใด
[56] จากนั้นหมู่เขาก็ปิ๊กเมือบ้าน ไปเกียมเครื่องหอมกับน้ำมันหอมเปื้อจะเอามาอาบศพพระเยซู แต่ในวันสะบาโตเขาปากั๋นย้างวันนึ่งต๋ามบทบัญญัติของจาวยิว