[1] เมื่อพระเยซูเหงยหน้าขึ้น ก็หันหมู่คนร่ำรวยตังหลายเอาสตางค์มาจ่อมลงในตู้เก็บเงินถวาย
[2] พระองค์หันแม่หม้ายคนนึ่งเป๋นคนตุ๊ก เอาเหรียญตองแดงหน้อยๆ สองอันมาจ่อมตวยเปิ้น
[3] พระองค์ก็อู้ว่า “เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า แม่หม้ายตุ๊กจ๋นคนนี้จ่อมสตางค์นักเหลือคนตังหลายหมู่นั้นก่อน
[4] ย้อนว่าคนตังหลายได้เอาสตางค์ตี้เหลือใจ๊มาจ่อมถวาย แต่แม่หม้ายคนนี้ตุ๊กยาก ยังได้เอาสตางค์ตี้มีอยู่สำหรับเลี้ยงจีวิตของตั๋วมาจ่อมจ๋นเสี้ยงหมด”
[5] มีสาวกบางคนอวดว่าพระวิหารหลังนี้ได้ตกแต่งด้วยบ่าหินงามกับของตกแต่งตี้คนถวาย
[6] พระเยซูจึงอู้กับเขาว่า “สิ่งหมู่นี้ตี้ต้านตังหลายหัน วันนึ่งบ่าหินตี้ซ้อนกั๋นหมู่นี้จะถูกเตขว้างจ๋นบ่หันวางซ้อนกั๋นเลยสักก้อน”
[7] หมู่สาวกก็ถามพระองค์ว่า “อาจ๋ารย์ สิ่งหมู่นี้จะเกิดขึ้นเมื่อใด มีอะหยังเป๋นหมายสำคัญหื้อหันว่าสิ่งหมู่นี้จะเกิดขึ้นแล้ว”
[8] พระองค์ก็บอกว่า “หละวังหื้อดี ห้ามหื้อใผจุล่ายต้านเน่อ ย้อนว่าจะมีหลายคนมาอ้างจื้อของเฮาว่า ‘เฮาเป๋นพระคริสต์’ กับบอกว่า ‘เวลานั้นใก้มาแผวแล้ว’ ห้ามตวยเขาไปเน่อ
[9] เมื่อต้านได้ยินเรื่องสงครามกับก๋านจลาจล ก็บ่ถ้าตกอกตกใจ๋ ย้อนเรื่องจาอี้จะต้องเกิดขึ้นก่อน แต่ยังบ่เถิงวันเสี้ยงสุดของโลกในต๋อนนี้เตื้อ”
[10] แล้วพระองค์อู้กับหมู่เขาแหมว่า “ประเทศนึ่งจะสู้ฮบกับแหมประเทศนึ่ง อาณาจักรนึ่งก็จะสู้ฮบกับแหมอาณาจักรนึ่ง
[11] ในตี้ต่างๆ จะเกิดแผ่นดินไหวขนาดหนัก จะเกิดก๋านกั้นข้าวอยากน้ำ จะมีโรคภัยไข้เจ็บ จะมีเหตุก๋ารณ์ตี้น่ากั๋วกับหมายสำคัญหลายอย่างเกิดขึ้นบนต๊องฟ้า
[12] ก่อนเหตุก๋ารณ์หมู่นี้จะเกิดขึ้น หมู่ต้านจะถูกยับและโดนข่มเหง จะถูกปาไปในธรรมศาลาของจาวยิว แล้วถูกขังไว้ในคอก กับจะถูกปาไปตัดสินความต่อหน้ากษัตริย์กับเจ้าเมือง ย้อนว่าหมู่ต้านติดต๋ามเฮา
[13] เหตุก๋ารณ์นี้ก็เป๋นโอกาสหื้อหมู่ต้านเป๋นพยานเรื่องเฮา
[14] ย้อนจาอั้นต้านตังหลายจงป๋งใจ๋ไว้ บ่ต้องกึ๊ดล่วงหน้าว่าจะแก้คดีจาใด
[15] เฮาจะหื้อกำอู้กับผญาปั๋ญญาแก่หมู่ต้าน เถิงขนาดหมู่ศัตรู๋ของหมู่ต้านจะต่อต้านกับเอาผิดหมู่ต้านบ่ได้เลย
[16] แม้แต่ป้อแม่ญาติปี้น้องตึงเปื้อนฝูงจะหักหลังหมู่ต้าน หมู่เขาจะเยียะหื้อต้านบางคนถูกฆ่าต๋าย
[17] คนตังหลายจะจังหมู่ต้านย้อนว่าหมู่ต้านได้ติดต๋ามเฮา
[18] แต่ผมบนหัวของหมู่ต้านสักเส้นนึ่งจะบ่ถูกเยียะหื้อเสียไป
[19] หมู่ต้านจะได้จีวิตนิรันดร์ถ้าตั้งมั่นคงอยู่ในความเจื้อ”
[20] “เมื่อหมู่ต้านหันก๋องทัพทหารมาตั้งล้อมกรุงเยรูซาเล็ม จงฮู้ไว้เต๊อะว่าความฉิบหายของเมืองนั้นก็ใก้เข้ามาแล้ว
[21] ในเวลานั้นก็หื้อคนตี้อยู่ในแคว้นยูเดียขะใจ๋หนีไปอยู่บนดอยเวยๆ หมู่คนตี้อยู่ในกรุงก็หื้อออกไปเหีย คนตี้อยู่นอกเมืองก็บ่ถ้าเข้าไปในกรุงเน่อ
[22] ย้อนว่าเวลานั้นเป๋นเวลาลงโต้ษ เปื้อกู้อย่างตี้เขียนไว้ในพระคัมภีร์นั้นเป๋นแต๊
[23] ในหว่างนั้นความฉิบหายก็จะเกิดกับหมู่แม่มานกับแม่ลูกหน้อยตี้ลูกยังกิ๋นนมอยู่ ย้อนมีความตุ๊กฮ้อนอันใหญ่หลวงจะเกิดขึ้นบนแผ่นดิน กับพระเจ้าจะโขดหื้อคนเจื๊อจ้าดนี้ขนาด
[24] หมู่เขาจะถูกฆ่าด้วยดาบ กับจะถูกต้อนไปเป๋นเชลยในประเทศต่างๆ กับกรุงเยรูซาเล็มจะถูกคนต่างจ้าดย่ำจ๋นกว่าจะหมดก๋ำหนดเวลาของคนต่างจ้าดนั้น
[25] “จะมีหมายสำคัญตี้ตะวัน เดือนกับดาวตังหลาย กับในแผ่นดินโลกนั้น ประเทศต่างๆ จะมีความตุ๊กเดือดฮ้อน กับมีความสับสนในความปั่นป่วนกับเสียงดังของทะเลกับคลื่น
[26] คนจะกั๋วจ๋นเป๋นลมเมื่อก่ำลังรอผ่อว่าอะหยังจะเกิดขึ้นบนโลก ย้อนว่าหมู่ผู้มีอำนาจตังหลายในต๊องฟ้าก็จะถูกสั่นไหวเฝื่อนคลอน
[27] เวลานั้นคนตังหลายจะหันบุตรมนุษย์ลงมาบนเมฆด้วยฤทธิ์อำนาจกับรัศมีอันยิ่งใหญ่
[28] เมื่อเหตุก๋ารณ์นี้ตั้งเก๊าจะเกิดขึ้น หื้อยืนขึ้นผ่อไปตังบน ย้อนว่าเวลาตี้พระเจ้าจะไถ่หมู่ต้านก่ำลังใก้เข้ามาแล้ว”
[29] พระเยซูอู้กำเผียบหื้อหมู่เขาฟังว่า “ผ่อเก๊าบ่าเดื่อกับเก๊าไม้ตังหลายเต๊อะ
[30] เมื่อมันโป่งใบแล้ว ต้านตังหลายก็จะฮู้คนเดียวว่า ใก้จะเถิงหน้าฮ้อนแล้ว
[31] ก็เหมือนเดียวกั๋น เมื่อต้านตังหลายหันเหตุก๋ารณ์ตี้เฮาบอกแล้วนั้นเกิดขึ้น ก็หื้อฮู้ว่าแผ่นดินของพระเจ้ามาใก้จะเถิงแล้วเน่อ
[32] เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า คนในยุคนี้จะยังบ่ต๋ายก่อนเหตุก๋ารณ์ตี้ว่าหมู่นี้จะเกิดขึ้น
[33] ต๊องฟ้ากับโลกจะยุบหายไป แต่ถ้อยกำของเฮาจะบ่สูญหายไปเลย
[34] “จงหละวังตั๋วไว้หื้อดีเน่อ บ่ดีเอาก้ากิ๋นเหล้าเมายา กาว่า บ่ดีกั๋งวลก้าจีวิตนี้ บ่จาอั้นเวลานั้นก็จะมาเถิงหมู่ต้านเมื่อยังบ่ตันกึ๊ด เหมือนติดแฮ้ว
[35] ย้อนวันนั้นจะเกิดขึ้นกับคนตังหลายในโลก
[36] หื้อเฝ้าหละวังอยู่ตลอดกับเฝ้าอธิษฐาน เปื้อหมู่ต้านจะมีก๋ำลังตี้จะป๊นจากเหตุก๋ารณ์ตังมวลตี้จะเกิดขึ้น แล้วจะยืนอยู่ต่อหน้าบุตรมนุษย์ได้”
[37] กู้วันพระเยซูสั่งสอนในบริเวณพระวิหารต๋อนเมื่อวัน แล้วต๋อนเมื่อคืนพระองค์ย้างพักตี้ดอยบ่ากอกเทศ
[38] คนตังหลายก็มาหาพระองค์ในบริเวณพระวิหารตั้งแต่เจ๊ามืดเปื้อจะฟังพระองค์สั่งสอน