[1] แต่พระเยซูก็ไปดอยบ่ากอกเทศ
[2] ต๋อนเจ๊ามืดวันถัดมา พระองค์ก็ปิ๊กเข้าไปในพระวิหารแหมเตื้อนึ่ง คนตังหลายก็มาหาพระองค์ แล้วพระองค์ก็นั่งลงสั่งสอนคนหมู่นั้น
[3] หมู่ธรรมาจ๋ารย์กับหมู่ฟาริสีปาแม่ญิงคนนึ่งมา แล้วหื้อยืนต่อหน้าหมู่คน แม่ญิงคนนี้เล่นจู๊แล้วเขายับได้คาหนังคาเขา
[4] หมู่เขาก็อู้กับพระองค์ว่า “อาจ๋ารย์ แม่ญิงคนนี้โดนยับได้ต๋อนตี้ก่ำลังเล่นจู๊อยู่
[5] ในบทบัญญัติ โมเสสสั่งหื้อเอาบ่าหินขว้างแม่ญิงจาอี้หื้อต๋าย แล้วอาจ๋ารย์จะว่าจาใด”
[6] (ตี้หมู่เขาถามจาอี้ก็ย้อนว่าหมู่เขาใค่ทดลองพระองค์เปื้อหาเรื่องตี้จะยับพระองค์) แต่พระเยซูก็ก้มลงเอานิ้วเขียนบนปื๊นดิน
[7] หมู่เขาก็เขหื้อพระองค์ตอบติกๆ แล้วพระองค์ก็เลยลุกขึ้นอู้กับหมู่เขาว่า “ในหมู่ต้านคนใดบ่มีบาปเลย ก็หื้อเอาบ่าหินขว้างนางก่อนแล่”
[8] แล้วพระองค์ก็ก้มลงใจ๊นิ้วเขียนบนปื๊นดินต่อ
[9] บ่ากองหมู่ธรรมาจ๋ารย์กับหมู่ฟาริสีได้ยินพระเยซูอู้จาอั้น แล้วหมู่เขาก็ออกไปเตื้อคนๆ คนเฒ่าเริ่มออกไปก่อนจ๋นเหลือก้าพระเยซูกับแม่ญิงคนนั้นยังอยู่ตี้หั้น
[10] พระเยซูก็ลุกขึ้นแล้วถามแม่ญิงคนนั้นว่า “หญิงเหย หมู่เขาไปไหนกั๋นหมดแล้ว บ่มีใผนาบโต้ษเจ้ากา”
[11] แม่ญิงคนนั้นก็ตอบว่า “บ่มีเจ้า” แล้วพระเยซูก็อู้ว่า “เฮาก็บ่ลงโต้ษเจ้าเหมือนกั๋น ไปเต๊อะ แล้วห้ามเยียะบาปแหม”
[12] แล้วพระเยซูก็อู้กับคนตังหลายแหมเตื้อว่า “เฮาเป๋นความเป่งแจ้งของโลก คนตี้ติดต๋ามหลามตวยเฮามาก็จะบ่เตียวในความมืด แต่จะมีแสงแจ้งตี้ส่องนำจีวิตของเขา”
[13] หมู่ฟาริสีก็อู้กับพระองค์ว่า “ต้านเป๋นพยานหื้อตั๋วเก่า กำพยานของต้านก็เจื้อถือบ่ได้”
[14] พระเยซูก็ตอบว่า “เถิงเฮาเป๋นพยานหื้อตั๋วเก่า แต่สิ่งตี้เฮาอู้มานั้นก็เป๋นความจริง ย้อนว่าเฮาฮู้ว่าตั๋วเฮาลุกไหนมากับก่ำลังจะไปไหน แต่หมู่ต้านบ่ฮู้ว่าเฮาลุกไหนมากาว่าก่ำลังจะไปไหน
[15] หมู่ต้านตัดสินเฮาต๋ามวิธีของคน เฮาบ่ได้ตัดสินใผ
[16] แต่ถ้าเฮาตัดสินคนใด กำตัดสินของเฮาก็ถูกต้อง ย้อนเฮาบ่ได้ตัดสินคนเดียว แต่เฮาตัดสินฮ่วมกับพระบิดาผู้ตี้ใจ๊เฮามา
[17] ในบทบัญญัติของต้านบอกว่า ถ้ามีกำพยานสองคน กำพยานนั้นก็เจื้อถือได้
[18] เฮาเป๋นพยานหื้อตั๋วเก่า และพระบิดาผู้ตี้ใจ๊เฮามาก็เป๋นพยานหื้อเฮาตวย”
[19] แล้วหมู่เขาก็ถามว่า “พระบิดาของต้านอยู่ตี้ไหน” พระเยซูก็ตอบว่า “หมู่ต้านบ่ฮู้จักเฮากับบ่ฮู้จักพระบิดาของเฮา ถ้าหมู่ต้านฮู้จักเฮา หมู่ต้านก็จะฮู้จักพระบิดาของเฮาตวย”
[20] ต๋อนตี้พระองค์อู้เถิงสิ่งหมู่นี้ พระองค์ก่ำลังสั่งสอนอยู่ในห้องตั้งตู้ถวายอยู่ในบริเวณพระวิหาร แล้วบ่มีใผมายับพระองค์ ย้อนยังบ่เถิงเวลาของพระองค์เตื้อ
[21] พระเยซูอู้กับคนตังหลายแหมว่า “เฮาจะไปจากตี้นี่ แล้วหมู่ต้านจะตวยเซาะหาเฮา แต่หมู่ต้านจะต๋ายในต๋อนตี้ยังเป๋นคนบาปอยู่ ตี้ตี้เฮาไปนั้นหมู่ต้านไปบ่ได้”
[22] หมู่ผู้นำจาวยิวก็ถามกั๋นว่า “เขาจะไปฆ่าตั๋วต๋ายกาว่าจาใด เถิงอู้ว่า ‘ตี้ตี้เฮาไปนั้นหมู่ต้านไปบ่ได้’ ”
[23] พระเยซูอู้ว่า “หมู่ต้านมาจากโลกนี้ตี้อยู่ตังลุ่ม แต่เฮามาจากสวรรค์ตี้อยู่ตังบน แล้วหมู่ต้านก็เป๋นของโลกนี้ แต่เฮาบ่ใจ้เป๋นของโลกนี้
[24] เฮาเลยบอกว่า หมู่ต้านจะต๋ายในต๋อนตี้ยังเป๋นคนบาปอยู่ แม่นแล้ว หมู่ต้านจะต๋ายในต๋อนตี้ยังเป๋นคนบาปอยู่แน่ๆ ถ้าหมู่ต้านบ่เจื้อว่า เฮาเป๋นคนนั้นตี้เฮาบอกว่าเฮาเป๋น”
[25] หมู่ผู้นำจาวยิวก็ถามพระองค์ว่า “แล้วต้านเป๋นใผ” พระเยซูก็ตอบว่า “เฮาเป๋นคนนั้นตี้เฮาบอกหมู่ต้านตั้งแต่เก๊าแล้ว
[26] แต๊ๆ เฮามีหลายเรื่องตี้จะว่าหื้อหมู่ต้านกับตัดสินลงโต้ษหมู่ต้าน แต่เฮาจะอู้ก้าเรื่องตี้เฮาได้ยินจากพระองค์ผู้ตี้ใจ๊เฮามาหื้อคนในโลกฟัง พระองค์อู้ความจริง”
[27] (หมู่เขาบ่เข้าใจ๋ว่าพระเยซูก่ำลังอู้เถิงพระบิดา)
[28] จาอั้นพระเยซูก็อู้แหมว่า “เมื่อหมู่ต้านยกบุตรมนุษย์ขึ้น หมู่ต้านก็จะฮู้ว่าเฮาเป๋นคนนั้นละ เฮาบ่ได้เยียะต๋ามใจ๋ตั๋วเก่า แต่เฮาอู้สิ่งตี้พระบิดาสอนเฮามา
[29] พระองค์ผู้ตี้ใจ๊เฮามาก็อยู่กับเฮาตวย พระองค์บ่เกยละเฮาไว้หื้ออยู่คนเดียว ย้อนเฮาเยียะต๋ามใจ๋พระองค์ตลอด”
[30] บ่ากองพระเยซูอู้จาอี้ ก็มีหลายคนเจื้อวางใจ๋พระองค์
[31] พระเยซูก็อู้กับจาวยิวตี้เจื้อวางใจ๋ในพระองค์ว่า “ถ้าหมู่ต้านยึดถือในกำสั่งสอนของเฮา หมู่ต้านก็เป๋นสาวกของเฮาแต๊ๆ
[32] หมู่ต้านจะฮู้จักความจริง แล้วความจริงนั้นก็จะเยียะหื้อหมู่ต้านมีอิสระ”
[33] หมู่เขาอู้ว่า “หมู่เฮาเป๋นลูกหลานของอับราฮัม บ่เกยเป๋นขี้ข้าใผ เยียะหยังอาจ๋ารย์อู้ว่า ‘หมู่ต้านจะมีอิสระ’ ”
[34] พระเยซูตอบว่า “เฮาจะบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า แต๊ๆ แล้วกู้คนตี้เยียะบาปก็เป๋นขี้ข้าของความบาป
[35] ขี้ข้าบ่ใจ้คนในครอบครัว แต่ลูกเป๋นคนในครอบครัวตลอดไป
[36] ถ้าพระบุตรหื้อหมู่ต้านมีอิสระ หมู่ต้านก็จะมีอิสระแต๊ๆ
[37] เฮาฮู้ว่าหมู่ต้านเป๋นลูกหลานของอับราฮัม แต่หมู่ต้านฮิหาตางจะฆ่าเฮา ย้อนว่าหมู่ต้านบ่ยอมฮับกำสั่งสอนของเฮา
[38] เฮาบอกหมู่ต้านเถิงสิ่งตี้พระบิดาของเฮาเยียะหื้อเฮาหัน แต่หมู่ต้านก็เยียะสิ่งตี้ได้ยินจากป้อของหมู่ต้าน”
[39] หมู่เขาอู้ว่า “อับราฮัมเป๋นป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เฮา” พระเยซูเลยอู้ว่า “ถ้าหมู่ต้านเป๋นลูกหลานของอับราฮัมแต๊ๆ หมู่ต้านก็จะเยียะต๋ามตี้อับราฮัมเยียะ
[40] เฮาเป๋นคนบอกความจริงเถิงสิ่งตี้เฮาได้ยินจากพระเจ้า แต่หมู่ต้านก็ฮิหาตางตี้จะฆ่าเฮา อับราฮัมบ่เกยเยียะจาอี้เน่อ
[41] หมู่ต้านเยียะต๋ามตี้ป้อของหมู่ต้านเยียะ” หมู่จาวยิวก็อู้กับพระเยซูว่า “หมู่เฮาบ่ใจ้ลูกจู๊ พระเจ้าเต้าอั้นตี้เป๋นป้อของหมู่เฮา”
[42] พระเยซูก็อู้ว่า “ถ้าพระเจ้าเป๋นป้อของหมู่ต้านแต๊ๆ หมู่ต้านก็จะฮักเฮา ย้อนเฮามาจากพระเจ้าและเฮาอยู่นี่แล้ว เฮาบ่ได้มาโดยต๋ามใจ๋ตั๋วเก่า แต่พระเจ้าใจ๊เฮามา
[43] เยียะหยังหมู่ต้านบ่เข้าใจ๋เรื่องตี้เฮาอู้ ย้อนว่าหมู่ต้านอดฟังกำสอนของเฮาบ่ได้
[44] หมู่ต้านมาจากป้อของหมู่ต้านคือมาร แล้วหมู่ต้านก็ใค่เยียะต๋ามความต้องก๋านของป้อหมู่ต้าน ตั้งแต่เก๊ามารก็เป๋นฆาตกร และบ่เกยอยู่ฝ่ายความจริงเลย ย้อนมันบ่มีความจริงในตั๋วของมัน เมื่อมันอู้กำจุ มันก็เยียะต๋ามสันดานของมัน ย้อนว่ามันขี้จุกับเป๋นป้อของก๋านจุ
[45] ย้อนจาอั้น เมื่อเฮาอู้ความจริงกับหมู่ต้าน หมู่ต้านก็บ่เจื้อเฮา
[46] มีใผพ่องในหมู่ต้านตี้จี๊หื้อหันว่าเฮาเยียะบาป แล้วเยียะหยังหมู่ต้านบ่ยอมเจื้อเฮาเมื่อเฮาอู้ความจริง
[47] คนของพระเจ้าก็ฟังกำอู้ของพระเจ้า แต่ตี้หมู่ต้านบ่ยอมฟังเฮาก็ย้อนว่าหมู่ต้านบ่ใจ้คนของพระเจ้า”
[48] หมู่จาวยิวก็อู้ว่า “หมู่เฮาอู้ผิดตี้ไหน ตี้ว่าต้านเป๋นจาวสะมาเรีย กับโดนผีเข้าตวย”
[49] พระเยซูก็อู้ว่า “เฮาบ่ได้โดนผีเข้า แต่เฮาหื้อเกียรติพระบิดาของเฮา แต่หมู่ต้านก็ดูถูกดูแควนเฮา
[50] เฮาบ่เซาะหากำยกย่องสรรเสริญหื้อตั๋วเก่า แต่พระเจ้าเป๋นผู้เซาะหาหื้อเฮา และพระองค์ก็เป๋นผู้ตัดสินเข้าข้างเฮา
[51] เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า ถ้าใผคนใดเยียะต๋ามกำสั่งสอนของเฮา คนนั้นก็จะบ่มีวันต๋าย”
[52] หมู่จาวยิวก็อู้กับพระองค์ว่า “ต๋อนนี้เฮาฮู้แล้วว่าต้านโดนผีฮ้ายเข้าแน่ๆ ย้อนอับราฮัมกับผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าก็ต๋ายกั๋นไปแล้ว แต่ต้านอู้ว่า ‘ใผคนใดตี้เยียะต๋ามกำสั่งสอนของเฮาก็จะบ่มีวันต๋าย’
[53] ต้านเป๋นใหญ่นักเหลืออับราฮัม ป้ออุ๊ยแม่หม่อนของเฮากา ย้อนอับราฮัมกับผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าก็ต๋ายกั๋นไปแล้ว ต้านกึ๊ดว่าต้านเป๋นใผ”
[54] พระเยซูตอบว่า “ถ้าเฮายกย่องสรรเสริญตั๋วเก่า กำยกย่องสรรเสริญนั้นก็บ่มีความหมายอะหยังเลย พระบิดาของเฮาผู้ตี้หมู่ต้านอ้างว่าเป๋นพระเจ้าของหมู่ต้านนั้นเนาะ เป๋นผู้ตี้ยกย่องสรรเสริญเฮา
[55] แต๊ๆ แล้ว หมู่ต้านบ่ฮู้จักพระองค์ แต่เฮาฮู้จักพระองค์ ถ้าเฮาอู้ว่าเฮาบ่ฮู้จักพระองค์ เฮาก็เป๋นคนขี้จุเหมือนหมู่ต้าน แต่เฮาฮู้จักพระองค์กับเยียะต๋ามตี้พระองค์บอกเฮา
[56] อับราฮัมป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่ต้านดีใจ๋ตี้จะหันวันตี้เฮามา เขาได้หันล่วงหน้าแล้ว กับดีใจ๋แล้วตวย”
[57] หมู่จาวยิวก็อู้ว่า “ต้านอายุยังบ่เถิงห้าสิบเลย ต้านเกยหันอับราฮัมได้จาใด”
[58] พระเยซูตอบว่า “เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า ก่อนอับราฮัมเกิด เฮาก็เป๋นอยู่แล้ว”
[59] คนหมู่นั้นก็เลยหยิบบ่าหินขึ้นมาจะขว้างพระเยซู แต่พระองค์ก็หลบออกจากพระวิหารไป