[1] “เฮาบอกเรื่องหมู่นี้กับหมู่ต้านก็เปื้อบ่หื้อหมู่ต้านละความเจื้อ
[2] เขาจะไล่หมู่ต้านออกจากสมาชิกธรรมศาลาของจาวยิว แล้วจะมีวันนึ่งตี้กู้คนตี้ฆ่าหมู่ต้านจะกึ๊ดว่า ตี้เยียะจาอั้นเป๋นก๋านฮับใจ๊พระเจ้า
[3] ตี้เขาจะเยียะจาอั้น ย้อนเขาบ่ฮู้จักพระบิดากับบ่ฮู้จักเฮา
[4] แต่ตี้เฮาบอกเรื่องหมู่นี้กับหมู่ต้านไว้ก่อน ก็เปื้อเมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้น หมู่ต้านก็จะกึ๊ดได้ว่าเฮาได้เตื๋อนหมู่ต้านไว้แล้ว แต่เฮาบ่ได้บอกเรื่องนี้กับหมู่ต้านตั้งแต่เก๊า ย้อนว่าเฮายังอยู่กับหมู่ต้าน
[5] “ต๋อนนี้เฮาก่ำลังจะไปหาพระองค์ผู้ตี้ใจ๊เฮามา แต่ก็บ่มีใผในหมู่ต้านถามเฮาว่า ‘อาจ๋ารย์จะไปตี้ไหน’
[6] หมู่ต้านก่ำลังตุ๊กอกตุ๊กใจ๋ย้อนเฮาบอกเรื่องหมู่นี้
[7] แต่เฮาบอกความจริงแก่หมู่ต้านว่า ตี้เฮาจากหมู่ต้านไปนั้น ก็เป๋นก๋านดีกับหมู่ต้านย้อนว่าถ้าเฮาบ่ไป พระองค์ผู้จ้วยก็จะบ่มาหาหมู่ต้าน แต่ถ้าเฮาไป เฮาก็จะส่งพระองค์ผู้จ้วยมาหาหมู่ต้าน
[8] เมื่อพระองค์มาแล้ว พระองค์ก็จะเยียะหื้อโลกฮู้เถิงความจริงเรื่องบาป เรื่องความถูกต้อง กับเรื่องก๋านตัดสินลงโต้ษของพระเจ้า
[9] ในเรื่องบาปนั้นก็คือ หมู่คนบ่ยอมเจื้อวางใจ๋เฮา
[10] และในเรื่องความถูกต้องนั้นก็คือ เฮาจะปิ๊กไปหาพระบิดา แล้วหมู่ต้านก็จะบ่หันเฮาแหม
[11] ในเรื่องก๋านตัดสินลงโต้ษของพระเจ้านั้นก็คือ ผู้ปกครองโลกนี้โดนตัดสินลงโต้ษแล้ว
[12] “เฮามีแหมหลายเรื่องตี้จะบอกกับหมู่ต้าน แต่ถ้าอู้กับหมู่ต้านบ่าเดี่ยวนี้ก็ยากตี้หมู่ต้านจะฮับได้
[13] แต่เมื่อพระวิญญาณตี้เปิดเผยความจริงมา ก็จะเยียะหื้อหมู่ต้านเข้าใจ๋เถิงความจริงตึงหมด ย้อนว่าพระวิญญาณจะบ่อู้ต๋ามใจ๋ตั๋วเก่า แต่จะอู้ในสิ่งตี้ได้ยินจากพระบิดา แล้วก็จะบอกหมู่ต้านในสิ่งตี้จะเกิดขึ้น
[14] และพระวิญญาณก็จะเยียะหื้อหมู่ต้านหันเถิงความยิ่งใหญ่ของเฮา ย้อนพระวิญญาณจะเอากำสอนของเฮามาบอกหมู่ต้าน
[15] กู้สิ่งกู้อย่างตี้เป๋นของพระบิดาก็เป๋นของเฮา จาอั้นเฮาเลยบอกหมู่ต้านว่า พระวิญญาณจะเอากำสอนของเฮามาบอกกับหมู่ต้าน
[16] “แหมหน้อยหมู่ต้านก็จะบ่หันเฮา แล้วต่อไปแหมหน้อยหมู่ต้านก็จะหันเฮา”
[17] สาวกบางคนก็อู้กั๋นว่า “ตี้อาจ๋ารย์อู้ว่า ‘แหมหน้อยหมู่ต้านก็จะบ่หันเฮา แล้วต่อไปแหมหน้อยหมู่ต้านก็จะหันเฮา’ กับ ‘ย้อนเฮาไปเถิงพระบิดา’ อาจ๋ารย์หมายความว่าจาใด”
[18] แล้วหมู่เขาก็ถามกั๋นแหมว่า “ ‘แหมหน้อย’ ของอาจ๋ารย์ อาจ๋ารย์หมายเถิงอะหยัง เฮาบ่เข้าใจ๋เรื่องตี้อาจ๋ารย์อู้เลย”
[19] พระเยซูฮู้ว่าหมู่เขาใค่ถามพระองค์ พระองค์ก็เลยอู้กับหมู่เขาว่า “หมู่ต้านถามกั๋นอยู่กา ว่าเฮาหมายความว่าจาใด ตี้เฮาอู้ว่า แหมหน้อยหมู่ต้านก็จะบ่หันเฮา แล้วต่อไปแหมหน้อยหมู่ต้านก็จะหันเฮา
[20] เฮาบอกความจริงแก่หมู่ต้านว่า หมู่ต้านจะไห้หุย แต่โลกจะจื้นจมยินดี หมู่ต้านจะโศกเศร้าเสียใจ๋ แต่ความโศกเศร้าเสียใจ๋ของหมู่ต้านจะก๋ายเป๋นความจื้นจมยินดี
[21] ต๋อนตี้แม่ญิงเกิดลูก เขาก็ตุ๊กย้อนความเจ็บปวดทรมาน แต่เมื่อลูกเกิดออกมาแล้ว เขาก็ลืมความเจ็บปวดนั้น ย้อนเขามีความจื้นจมยินดีตี้ลูกได้เกิดมาในโลกนี้
[22] ก็เหมือนกับต๋อนนี้ตี้หมู่ต้านตุ๊กอกตุ๊กใจ๋ แต่เมื่อเฮาปิ๊กมาหาหมู่ต้านแหม หมู่ต้านก็จะมีความจื้นจมยินดี กับจะบ่มีใผมาลู่เอาความจื้นจมยินดีไปจากหมู่ต้านได้
[23] ในวันนั้นหมู่ต้านก็จะบ่ถามอะหยังเฮาแหม เฮาบอกความจริงแก่หมู่ต้านว่า ถ้าต้านขออะหยังจากพระบิดาในนามของเฮา พระองค์ก็จะหื้อกับหมู่ต้าน
[24] จ๋นเถิงบ่าเดี่ยวนี้หมู่ต้านยังบ่ได้ขออะหยังในนามของเฮาเลย หื้อขอเต๊อะ แล้วหมู่ต้านก็จะได้ เปื้อหมู่ต้านจะมีความจื้นจมยินดีอย่างเต๋มตี้
[25] “เฮาเล่าเรื่องหมู่นี้เป๋นกำเผียบหื้อหมู่ต้านฟัง แต่จะมีวันนึ่งตี้เฮาจะบ่ใจ๊กำเผียบแล้ว แต่เฮาจะอู้ซื่อๆ เกี่ยวกับพระบิดา
[26] ในวันนั้นหมู่ต้านจะบ่ต้องขออะหยังผ่านตางเฮาแหมแล้ว ต้านขอจากพระบิดาได้โดยตรงเลย
[27] พระบิดาฮักหมู่ต้านย้อนว่าหมู่ต้านฮักเฮาและเจื้อว่าเฮามาจากพระบิดา
[28] เฮามาจากพระบิดาและเข้ามาในโลกแล้ว และก่ำลังจะไปจากโลก แล้วปิ๊กไปหาพระบิดา”
[29] หมู่สาวกก็อู้กั๋นว่า “ผ่อลอ อาจ๋ารย์อู้กับหมู่เฮาซื่อๆ โดยบ่ใจ๊กำเผียบแล้ว
[30] ต๋อนนี้หมู่เฮาเข้าใจ๋แล้วว่าอาจ๋ารย์ฮู้กู้สิ่งกู้อย่าง บ่จ๋ำเป๋นตี้ใผจะต้องถามอาจ๋ารย์แหม ย้อนว่าอาจ๋ารย์ฮู้แล้วว่าหมู่เฮากึ๊ดจะถามอะหยัง มอกอี้หมู่เฮาก็เจื้อแล้วว่าอาจ๋ารย์มาจากพระเจ้า”
[31] แล้วพระเยซูก็อู้ว่า “บ่าเดี่ยวนี้หมู่ต้านเจื้อเฮาแล้วกา
[32] ผ่อลอ จะมีวันนึ่งตี้จะมาเถิง และแต๊ๆ บ่าเดี่ยวนี้ก็เถิงแล้ว ตี้หมู่ต้านจะแตกขะแลขะแจหนีไปบ้านใผบ้านมัน แล้วจะละเฮาไว้หื้ออยู่คนเดียว แต่เฮาบ่ได้อยู่คนเดียว ย้อนพระบิดาอยู่กับเฮา
[33] “เฮาบอกเรื่องหมู่นี้กับหมู่ต้านไว้เปื้อสันติสุขของเฮาจะอยู่กับหมู่ต้าน ในโลกนี้ต้านจะปะความตุ๊กยากลำบาก แต่หื้อเข้มแข็งไว้เน่อ ย้อนว่าเฮามีชัยเหนือโลกแล้ว”