[1] หลังจากนั้นพระเยซูก็ข้ามไปแหมเผิกนึ่งของทะเลสาบกาลิลี (มีแหมจื้อว่า ทะเลสาบทิเบเรียส)
[2] มีคนนักขนาดตวยพระองค์ไป ย้อนว่าหมู่เขาได้หันหมายสำคัญตี้พระองค์ได้ฮักษาคนบ่สบาย
[3] ต๋อนนั้นใก้จะเถิงงานปัสกาของจาวยิว พระองค์ได้เตียวขึ้นไปบนดอย แล้วนั่งอยู่กับหมู่สาวกของพระองค์
[5] เมื่อพระองค์เหงยหน้าขึ้นมา ก็หันหมู่คนเป๋นจ๋ำนวนนักปากั๋นมาหา พระองค์ก็อู้กับฟีลิปว่า “เฮาจะซื้อของกิ๋นตี้ไหนเถิงจะปอเลี้ยงคนตึงหมดนี้”
[6] (พระองค์ถามเปื้อลองใจ๋ฟีลิป แต๊ๆ แล้วพระองค์ฮู้ว่าจะเยียะจาใด)
[7] ฟีลิปก็บอกว่า “ก้าจ้างสองร้อยวัน ยังบ่ปอซื้อของกิ๋นหื้อหมู่เขากิ๋นกั๋นคนละหน้อยเลย”
[8] สาวกแหมคนนึ่งของพระองค์จื้ออันดรูว์ น้องบ่าวซีโมนเปโตรบอกว่า
[9] “มีหละอ่อนป้อจายคนนึ่ง เขามีเข้าหนมปังบาร์เลย์ห้าก้อนกับป๋าแหมสองตั๋ว แต่มอกอี้ตึงบ่ปอเลี้ยงคนตึงหมด”
[10] ตี้หั้นมีหญ้าเปียงอยู่ พระเยซูก็เลยอู้กับหมู่สาวกว่า “บอกหื้อหมู่เขานั่งลง” แล้วกู้คนก็ปากั๋นนั่งลง (นับก้าป้อจายได้ประมาณห้าปันคน)
[11] แล้วพระเยซูก็เอาเข้าหนมปังมา เมื่ออธิษฐานขอบคุณพระเจ้าแล้ว พระองค์ก็หักแจกหื้อกู้คนตี้นั่งอยู่กิ๋นกั๋นเต๋มตี้ แล้วพระองค์ก็เอาป๋ามาเยียะอย่างเดียวกั๋น
[12] หลังจากกู้คนกิ๋นอิ่มแล้ว พระองค์ก็บอกหมู่สาวกว่า “เก็บเข้าหนมปังตี้เหลือมาหื้อหมด จะได้บ่เสียของ”
[13] แล้วหมู่สาวกก็ไปเก็บตี้เหลือตี้มาจากเข้าหนมปังบาร์เลย์ห้าก้อนนั้นได้สิบสองซ้าเต๋มๆ
[14] คนตังหลายเมื่อหันหมายสำคัญตี้พระองค์เยียะ ก็ปากั๋นอู้ว่า “คนนี้ต้องเป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าคนนั้นตี้ว่ากั๋นว่าจะเข้ามาในโลกนี้ แน่ๆ”
[15] พระเยซูฮู้ว่าหมู่เขาจะค่ำเขหื้อพระองค์ไปเป๋นกษัตริย์ของหมู่เขา พระองค์ก็เลยลักขึ้นไปบนดอยคนเดียว
[16] ตกเมื่อแลงมา หมู่สาวกของพระองค์ก็ไปตี้ทะเลสาบ
[17] แล้วลงเฮือข้ามฟากไปเมืองคาเปอรนาอุม ต๋อนนั้นมืดแล้ว แต่พระเยซูก็ยังบ่มาหาหมู่เขา
[18] แล้วลมหลวงก็ปั๊ดมา เยียะหื้อทะเลสาบมีคลื่นแฮงขนาด
[19] เมื่อเฮือออกจากฝั่งมาได้สักห้า หกกิโลเมตร หมู่สาวกก็หันพระเยซูก่ำลังเตียวมาบนน้ำเข้ามาใก้เฮือ หมู่เขาก็ปากั๋นกั๋วขนาด
[20] พระเยซูก็บอกว่า “นี่เฮาเน่อ บ่ถ้ากั๋ว”
[21] แล้ว หมู่เขาก็เต๋มใจ๋ฮับพระองค์ขึ้นเฮือ แล้วเฮือก็เถิงฝั่งตี้เขาจะไปปอดี
[22] ตกแหมวัน คนจ๋ำนวนนักตี้ยังอยู่แหมเผิกนึ่ง หันว่าวันก่อนหน้านั้นตี้หั้นมีเฮือก้าลำเดียว กับฮู้ว่าหมู่สาวกเต้าอั้นตี้ลงเฮือลำนั้นไป แต่พระเยซูบ่ได้ลงไปตวย
[23] แล้วมีเฮือลำอื่นตี้ลุกมาจากเมืองทิเบเรียส เข้ามาจอดฝั่งใก้ๆ ตี้หมู่เขาได้กิ๋นเข้าหนมปังหลังจากพระเยซูอธิษฐานขอบคุณพระเจ้าแล้ว
[24] บ่ากองหมู่เขาหันว่าพระเยซูตึงหมู่สาวกบ่อยู่ตี้หั้น ก็ปากั๋นลงเฮือลำนั้นไปตวยเซาะหาพระองค์ตี้เมืองคาเปอรนาอุม
[25] เมื่อหมู่เขาปะพระเยซูแหมเผิกนึ่งของทะเลสาบ หมู่เขาก็ถามพระองค์ว่า “อาจ๋ารย์ต้านมาเมื่อใดละ”
[26] พระเยซูก็ตอบว่า “เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า ตี้หมู่ต้านตวยเซาะหาเฮา บ่ใจ้ว่าหมู่ต้านเข้าใจ๋หมายสำคัญตี้หมู่ต้านหัน แต่ย้อนว่าได้กิ๋นเข้าหนมปังจ๋นอิ่มบ่ดาย
[27] บ่ถ้าเยียะก๋านเปื้อของกิ๋นตี้เน่าบูดได้ แต่หื้อเยียะก๋าน เปื้อของกิ๋นตี้อยู่ได้จ๋นเถิงจีวิตนิรันดร์ บุตรมนุษย์จะเป๋นคนหื้อของกิ๋นนั้นกับหมู่ต้าน ย้อนว่าพระเจ้าพระบิดาหื้อสิทธิอำนาจกับบุตรมนุษย์ตี้จะเยียะจาอี้ได้”
[28] แล้วหมู่เขาก็ถามแหมว่า “หมู่เฮาต้องเยียะอะหยังเถิงจะเยียะหื้อพระเจ้าปอใจ๋”
[29] พระเยซูก็ตอบว่า “สิ่งตี้พระเจ้าใค่หื้อเยียะก็คือเจื้อวางใจ๋ผู้ตี้พระองค์ใจ๊มา”
[30] หมู่เขาก็ถามแหมว่า “ถ้าจาอั้น ต้านจะเยียะหมายสำคัญอะหยังเปื้อเฮาจะได้หันและเจื้อวางใจ๋ต้านได้ ต้านจะเยียะอะหยังพ่อง
[31] ป้ออุ๊ยแม่หม่อนของเฮาได้กิ๋นมานา ในดินแดนทุรกั๋นดารอย่างตี้มีเขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า ‘ต้านได้หื้อของกิ๋นจากสวรรค์’ ”
[32] พระเยซูก็ตอบว่า “เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า บ่ใจ้โมเสสตี้หื้อของกิ๋นจากสวรรค์นั้นกับต้าน แต่เป๋นพระบิดาของเฮาตี้หื้อของกิ๋นตี้แต๊จริงจากสวรรค์กับหมู่ต้าน
[33] ย้อนว่าของกิ๋นตี้พระเจ้าหื้อนั้นก็คือผู้ตี้ลงมาจากสวรรค์ แล้วหื้อจีวิตกับโลกนี้”
[34] หมู่เขาก็อู้ว่า “ต้านครับ ต่อไปนี้ขอของกิ๋นนั้นหื้อหมู่เฮาตวยเต๊อะ”
[35] พระเยซูก็อู้ว่า “เฮาเป๋นของกิ๋นตี้หื้อจีวิต คนตี้มาหาเฮาก็จะบ่อยากกิ๋นข้าวแหม แล้วคนตี้เจื้อวางใจ๋ในเฮาก็จะบ่อยากกิ๋นน้ำแหมเลย
[36] เหมือนกับตี้เฮาเกยบอกหมู่ต้านว่า หมู่ต้านได้หันเฮา แต่หมู่ต้านก็ยังบ่เจื้อเฮา
[37] กู้คนตี้พระบิดาหื้อเฮา จะมาหาเฮา ใผตี้มาหาเฮา เฮาจะบ่ละบ่ขว้างเขา
[38] ย้อนว่า เฮาบ่ได้ลงมาจากสวรรค์เปื้อเยียะต๋ามใจ๋ตั๋วเก่า แต่มาเปื้อเยียะต๋ามความต้องก๋านของผู้ตี้ใจ๊เฮามา
[39] ความต้องก๋านของผู้ตี้ใจ๊เฮามาก็คือ ฮักษากู้คนตี้พระองค์หื้อเฮาไว้ บ่หื้อหายไปสักคนเดียว และเยียะหื้อคนหมู่นั้นเป๋นขึ้นจากความต๋ายในวันสุดต๊าย
[40] ย้อนว่าพระบิดาต้องก๋านหื้อกู้คนตี้หันพระบุตรกับเจื้อวางใจ๋ในพระองค์นั้นได้ฮับจีวิตนิรันดร์ และเฮาจะเยียะหื้อเขาเป๋นขึ้นจากความต๋ายในวันสุดต๊าย”
[41] หมู่จาวยิวก็ตั้งเก๊าจ่มกั๋นตี้พระเยซูอู้ว่า “เฮาเป๋นของกิ๋นตี้ลงมาจากสวรรค์”
[42] และหมู่จาวยิวก็อู้กั๋นแหมว่า “นี่เยซู ลูกบ่าวโยเซฟบ่ใจ้กา ป้อแม่ของเขาเฮาก็ฮู้จัก แล้วเขาอู้ได้จาใดว่า ‘เฮาลงมาจากสวรรค์’ ”
[43] พระเยซูก็อู้ว่า “บ่ต้องจ่มกั๋นเนาะ
[44] บ่มีใผติดต๋ามเฮาได้ ถ้าพระบิดาผู้ตี้ใจ๊เฮามาบ่ได้ปาเขามาหาเฮา และเฮาจะเยียะหื้อเขาเป๋นขึ้นจากความต๋ายในวันสุดต๊าย
[45] ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าเขียนไว้ว่า ‘พระเจ้าจะสั่งสอนกู้คน’ กู้คนตี้ยอมฟังพระบิดากับเฮียนฮู้จากพระองค์ เขาตึงมาติดต๋ามเฮา
[46] บ่มีใผเกยหันพระบิดา นอกจากผู้ตี้มาจากพระเจ้าเต้าอั้นตี้เกยหันพระบิดา
[47] เฮาจะบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า ใผตี้เจื้อวางใจ๋เฮาก็มีจีวิตนิรันดร์
[48] เฮาเป๋นของกิ๋นตี้หื้อจีวิต
[49] ป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่ต้านได้กิ๋นมานาในตี้ดินแดนทุรกั๋นดาร แต่หมู่เขาก็ยังต๋ายกั๋นหมด
[50] แต่เฮาเป๋นของกิ๋นนั้นตี้มาจากสวรรค์ ถ้าใผกิ๋นจะบ่ต๋ายแหมเลย
[51] เฮาเป๋นของกิ๋นตี้หื้อจีวิตเซิ่งลงมาจากสวรรค์ ถ้าใผคนใดกิ๋นของกิ๋นนี้ เขาจะมีจีวิตนิรันดร์ ของกิ๋นนี้ก็คือเนื้อหนังของเฮา ตี้เฮาจะหื้อคนในโลกเปื้อมีจีวิตนิรันดร์ได้”
[52] จาวยิวก็ตั้งเก๊าเถียงกั๋นว่า “ป้อจายคนนี้จะเอาเนื้อหนังของเขาหื้อหมู่เฮากิ๋นได้จาใด”
[53] พระเยซูก็อู้กับเขาว่า “เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า ถ้าหมู่ต้านบ่ได้กิ๋นเนื้อหนังและกิ๋นเลือดของบุตรมนุษย์ ต้านก็บ่มีจีวิตนิรันดร์
[54] ใผตี้กิ๋นเนื้อหนังกับเลือดของเฮา ก็มีจีวิตนิรันดร์ และเฮาจะหื้อเขาเป๋นขึ้นจากความต๋ายในวันสุดต๊าย
[55] ย้อนว่าเนื้อหนังของเฮาก็เป๋นของกิ๋นตี้แต๊จริง กับเลือดของเฮาก็เป๋นน้ำตี้แต๊จริง
[56] ใผตี้กิ๋นเนื้อหนังและกิ๋นเลือดของเฮา คนนั้นก็อยู่กับเฮา และเฮาก็อยู่กับเขาตวย
[57] เหมือนตี้พระบิดาผู้มีจีวิตอยู่ใจ๊เฮามา และเฮามีจีวิตย้อนพระบิดา จาอั้นคนตี้กิ๋นเนื้อหนังกับเลือดของเฮาก็จะมีจีวิตย้อนเฮาเหมือนกั๋น
[58] เฮาเป๋นของกิ๋นตี้ลงมาจากสวรรค์ เซิ่งบ่เหมือนกับมานาตี้ป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่ต้านได้กิ๋นแล้วก็ยังต๋าย แต่คนตี้กิ๋นของกิ๋นนี้จะมีจีวิตนิรันดร์”
[59] พระเยซูอู้เรื่องนี้ต๋อนตี้สอนในธรรมศาลาของจาวยิวในเมืองคาเปอรนาอุม
[60] บ่ากองหมู่สาวกของพระองค์หลายคนได้ยินเรื่องจาอั้น เขาก็จ่มกั๋นว่า “ใผจะยอมฮับกำสอนยากๆ จาอี้ได้”
[61] พระเยซูฮู้ว่าหมู่เขาจ่มกั๋นเรื่องนี้ พระองค์ก็ถามหมู่เขาว่า “กำสอนนี้เยียะหื้อหมู่ต้านบ่ใค่เจื้อเฮาแหมกา
[62] แล้วหมู่ต้านจะว่าจาใดถ้าหันบุตรมนุษย์ขึ้นไปบนสวรรค์ตี้พระองค์เกยอยู่มาก่อนแล้ว
[63] พระวิญญาณหื้อจีวิตนิรันดร์ แต่สิ่งตี้คนเยียะบ่มีประโยชน์อะหยังเลย กำอู้ตี้เฮาได้บอกกับหมู่ต้านมาจากพระวิญญาณตี้หื้อจีวิตนิรันดร์
[64] แต่หมู่ต้านบางคนก็บ่เจื้อ” (พระเยซูฮู้ตั้งแต่ต้นว่าคนไหนบ่เจื้อและคนไหนจะหักหลังพระองค์)
[65] และพระองค์ก็อู้ว่า “ย้อนจาอี้ เฮาเถิงบอกหมู่ต้านว่า บ่มีใผติดต๋ามเฮาได้ ถ้าพระบิดาบ่ได้ปาเขามาหาเฮา”
[66] หลังจากตี้พระเยซูอู้จาอี้ ก็มีสาวกหลายคนตี้เลิกติดต๋ามพระองค์
[67] แล้วพระเยซูก็ถามสาวกสิบสองคนของพระองค์ว่า “หมู่ต้านก็จะเลิกติดต๋ามเฮาตวยกา”
[68] ซีโมนเปโตรก็บอกพระองค์ว่า “ถ้าเฮาเลิกติดต๋ามพระองค์ แล้วจะหื้อเฮาไปติดต๋ามใผแหม พระองค์มีกำตี้หื้อจีวิตนิรันดร์
[69] หมู่เฮาเจื้อและฮู้ว่าพระองค์เป๋นผู้บริสุทธิ์ของพระเจ้าแต๊ๆ”
[70] พระเยซูอู้กับหมู่เขาว่า “เฮาเลือกหมู่ต้านตึงสิบสองคนแม่นก่อ แต่คนนึ่งจะเป๋นมาร”
[71] (พระเยซูหมายเถิง ยูดาส ลูกบ่าวของซีโมน อิสคาริโอท ตี้จะหักหลังพระองค์ เถิงแม้ว่าเขาจะอยู่ในหมู่สาวกสิบสองคนก็ต๋าม)