[1] Obsecro itaque vos ego, vinctus in Domino, ut digne ambuletis vocatione, qua vocati estis,
[2] cum omni humilitate et mansuetudine, cum longanimitate, supportantes invicem in caritate,
[3] solliciti servare unitatem spiritus in vinculo pacis;
[4] unum corpus et unus Spiritus, sicut et vocati estis in una spe vocationis vestrae;
[5] unus Dominus, una fides, unum baptisma;
[6] unus Deus et Pater omnium, qui super omnes et per omnia et in omnibus.
[7] Unicuique autem nostrum data est gratia secundum mensuram donationis Christi.
[8] Propter quod dicit: “ Ascendens in altum captivam duxit captivitatem, dedit dona hominibus ”.
[9] Illud autem “ ascendit ” quid est, nisi quia et descendit in inferiores partes terrae?
[10] Qui descendit, ipse est et qui ascendit super omnes caelos, ut impleret omnia.
[11] Et ipse dedit quosdam quidem apostolos, quosdam autem prophetas, alios vero evangelistas, alios autem pastores et doctores
[12] ad instructionem sanctorum in opus ministerii, in aedificationem corporis Christi,
[13] donec occurramus omnes in unitatem fidei et agnitionis Filii Dei, in virum perfectum, in mensuram aetatis plenitudinis Christi,
[14] ut iam non simus parvuli fluctuantes et circumacti omni vento doctrinae in fallacia hominum, in astutia ad circumventionem erroris;
[15] veritatem autem facientes in caritate crescamus in illum per omnia, qui est caput Christus,
[16] ex quo totum corpus compactum et conexum per omnem iuncturam subministrationis secundum operationem in mensura uniuscuiusque partis augmentum corporis facit in aedificationem sui in caritate.
[17] Hoc igitur dico et testificor in Domino, ut iam non ambuletis, sicut et gentes ambulant in vanitate sensus sui
[18] tenebris obscuratum habentes intellectum, alienati a vita Dei propter ignorantiam, quae est in illis propter caecitatem cordis ipsorum;
[19] qui indolentes semetipsos tradiderunt impudicitiae in operationem immunditiae omnis in avaritia.
[20] Vos autem non ita didicistis Christum,
[21] si tamen illum audistis et in ipso edocti estis, sicut est veritas in Iesu:
[22] deponere vos secundum pristinam conversationem veterem hominem, qui corrumpitur secundum desideria erroris,
[23] renovari autem spiritu mentis vestrae
[24] et induere novum hominem, qui secundum Deum creatus est in iustitia et sanctitate veritatis.
[25] Propter quod deponentes mendacium loquimini veritatem unusquisque cum proximo suo, quoniam sumus invicem membra.
[26] Irascimini et nolite peccare; sol non occidat super iracundiam vestram,
[27] et nolite locum dare Diabolo.
[28] Qui furabatur, iam non furetur, magis autem laboret operando manibus bonum, ut habeat unde tribuat necessitatem patienti.
[29] Omnis sermo malus ex ore vestro non procedat, sed si quis bonus ad aedificationem opportunitatis, ut det gratiam audientibus.
[30] Et nolite contristare Spiritum Sanctum Dei, in quo signati estis in diem redemptionis.
[31] Omnis amaritudo et ira et indignatio et clamor et blasphemia tollatur a vobis cum omni malitia.
[32] Estote autem invicem benigni, misericordes, donantes invicem, sicut et Deus in Christo donavit vobis.