[1] Porro Benadad rex Syriae congregavit omnem exerci tum suum et triginta duos reges secum et equos et currus et ascendens pugnabat contra Samariam et obsidebat eam.
[2] Mittensque nuntios ad Achab regem Israel in civitatem
[3] ait: " Haec dicit Benadad: Argentum tuum et aurum tuum meum est, et uxores tuae et filii tui optimi mei sunt ".
[4] Responditque rex Israel: " Iuxta verbum tuum, domine mi rex; tuus sum ego et omnia mea ".
[5] Revertentesque nuntii dixerunt: " Haec dicit Benadad: Quia misi ad te dicens: "Argentum tuum et aurum tuum et uxores tuas et filios tuos dabis mihi",
[6] profecto cras hac eadem hora mittam servos meos ad te, et scrutabuntur domum tuam et domum servorum tuorum; et omne, quod oculis tuis pretiosum est, ponent in manibus suis et auferent ".
[7] Vocavit autem rex Israel omnes seniores terrae et ait: " Animadvertite et videte quoniam insidietur nobis; misit enim ad me pro uxoribus meis et filiis et pro argento et auro, et non abnui ".
[8] Dixeruntque omnes maiores natu et universus populus ad eum: " Non audias neque acquiescas illi ".
[9] Respondit itaque nuntiis Benadad: " Dicite domino meo regi: Omnia, propter quae misisti ad me servum tuum initio, faciam; hanc autem rem facere non possum ". Reversique nuntii rettulerunt ei.
[10] Qui remisit et ait: " Haec faciant mihi dii et haec addant, si suffecerit pulvis Samariae pugillis omnis populi, qui sequitur me ".
[11] Et respondens rex Israel ait: " Dicite ei: Ne glorietur accinctus aeque ut discinctus ".
[12] Factum est autem, cum audisset verbum istud, bibebat ipse et reges in umbraculis et ait servis suis: " Circumdate civitatem! ". Et circumdederunt eam.
[13] Et ecce propheta unus accedens ad Achab regem Israel ait: " Haec dicit Dominus: Certe vidisti omnem multitudinem hanc nimiam. Ecce ego tradam eam in manu tua hodie, ut scias quia ego sum Dominus ".
[14] Et ait Achab: " Per quem? ". Dixitque ei: " Haec dicit Dominus: Per pedisequos principum provinciarum ". Et ait: " Quis incipiet proeliari? ". Et ille dixit: " Tu ".
[15] Recensuit ergo pueros principum provinciarum et repperit numerum ducentorum triginta duorum; et post eos recensuit populum, omnes filios Israel, septem milia.
[16] Et egressi sunt meridie. Benadad autem bibebat temulentus in umbraculis ipse et reges triginta duo cum eo, qui ad auxilium eius venerant.
[17] Egressi sunt autem pueri principum provinciarum in prima fronte. Misit itaque Benadad, qui nuntiaverunt ei dicentes: " Viri egressi sunt de Samaria ".
[18] At ille ait: " Sive pro pace veniunt, apprehendite eos vivos; sive ut proelientur, vivos eos capite ".
[19] Egressi erant ergo ex urbe pueri principum provinciarum, ac reliquus exercitus sequebatur,
[20] et percussit unusquisque virum, qui contra se venerat; fugeruntque Syri, et persecutus est eos Israel. Fugit quoque Benadad rex Syriae in equo cum equitibus.
[21] Necnon egressus rex Israel percussit equos et currus et percussit Syriam plaga magna.
[22] Accedens autem propheta ad regem Israel dixit ei: " Vade et confortare et scito et vide quid facias; vertente enim anno rex Syriae ascendet contra te ".
[23] Servi vero regis Syriae dixerunt ei: " Deus montium est Deus eorum, ideo superaverunt nos; sed pugnemus contra eos in campestribus et obtinebimus eos.
[24] Fac ergo hoc: Amove reges singulos a loco suo et pone principes pro eis;
[25] et instaura numerum militum, qui ceciderunt de tuis, et equos secundum equos pristinos et currus secundum currus, quos ante habuisti, et pugnabimus contra eos in campestribus: et videbis quod obtinebimus eos ". Credidit consilio eorum et fecit ita.
[26] Igitur vertente anno recensuit Benadad Syros et ascendit in Aphec, ut pugnaret contra Israel.
[27] Porro filii Israel recensiti sunt et, acceptis cibariis, profecti ex adverso castraque metati sunt contra eos, quasi duo parvi greges caprarum; Syri autem repleverunt terram.
[28] Et accedens vir Dei dixit ad regem Israel: " Haec dicit Dominus: Quia dixerunt Syri: "Deus montium est Dominus et non est Deus vallium", dabo omnem multitudinem hanc grandem in manu tua, et scietis quia ego Dominus ".
[29] Dirigebant septem diebus ex adverso hi atque illi acies, septima autem die commissum est bellum; percusseruntque filii Israel de Syris centum milia peditum in die una.
[30] Fugerunt autem, qui remanserant in Aphec, in civitatem, et cecidit murus super viginti septem milia hominum, qui remanserant. Porro Benadad fugiens ingressus est civitatem in cubiculum, quod erat intra cubiculum.
[31] Dixeruntque ei servi sui: " Ecce audivimus quod reges domus Israel clementes sint; ponamus itaque saccos in lumbis nostris et funiculos in capitibus nostris et egrediamur ad regem Israel; forsitan salvabit animam tuam ".
[32] Accinxerunt saccis lumbos suos et posuerunt funes in capitibus suis veneruntque ad regem Israel et dixerunt: " Servus tuus Benadad dicit: "Vivat, oro te, anima mea" ". Et ille ait: " Si adhuc vivit, frater meus est ".
[33] Quod acceperunt viri pro omine et festinantes rapuerunt verbum ex ore eius atque dixerunt: " Frater tuus Benadad ". Et dixit eis: " Ite et adducite eum ". Egressus est ergo ad eum Benadad, et levavit eum in currum suum.
[34] Qui dixit ei: " Civitates, quas tulit pater meus a patre tuo, reddam; et plateas fac tibi in Damasco, sicut fecit pater meus in Samaria ". Achab: " Ego autem, inquit, foederatum te dimittam ". Et pepigit ei foedus et dimisit eum.
[35] Tunc vir quidam de filiis prophetarum dixit ad socium suum in sermone Domini: " Percute me! ". At ille noluit percutere.
[36] Cui ait: " Quia noluisti audire vocem Domini, ecce recedes a me, et percutiet te leo ". Cumque paululum recessisset ab eo, invenit eum leo atque percussit.
[37] Sed et alterum inveniens virum dixit ad eum: " Percute me! ". Qui percussit eum et vulneravit.
[38] Abiit ergo propheta et occurrit regi in via et mutavit aspectum ponens fasciam super oculos suos.
[39] Cumque rex transiret, clamavit ad regem et ait: " Servus tuus egressus est ad proeliandum comminus; cumque fugisset vir unus, adduxit eum quidam ad me et ait: "Custodi virum istum! Qui si lapsus fuerit, erit anima tua pro anima eius, aut talentum argenti appendes".
[40] Dum autem ego turbatus huc illucque me verterem, subito non comparuit ". Et ait rex Israel ad eum: " Hoc est iudicium tuum, quod ipse decrevisti ".
[41] At ille statim abstulit fasciam de oculis suis, et cognovit eum rex Israel quod esset de prophetis.
[42] Qui ait ad eum: " Haec dicit Dominus: Quia dimisisti de manu tua virum, quem morti devoveram, erit anima tua pro anima eius, et populus tuus pro populo eius ".
[43] Reversus est igitur rex Israel in domum suam tristis et indignans venitque in Samariam.