[1] ບັດນີ້ຄົນຮັ່ງມີ^ເອີຍ, ຈົ່ງຟັງເຮົາເທີ້ນ ຈົ່ງຮ້ອງໄຫ້^ຮໍ່າໄຮຍ້ອນຄວາມ^ທຸກລຳບາກ ທີ່ຈະມາຖືກພວກເຈົ້າ.
[2] ຄວາມ^ຮັ່ງມີຂອງ^ພວກເຈົ້າໄດ້ເສື່ອມສູນໄປແລ້ວ ແລະເສື້ອຜ້າຂອງ^ພວກເຈົ້າກໍຖືກມອດກັດເສຍແລ້ວ.
[3] ເງິນຄຳຂອງ^ພວກເຈົ້າກໍເກີດເປັນຂີ້ໝ້ຽງ ແລະຂີ້ໝ້ຽງນັ້ນ ຈະເປັນພະຍານຫລັກຖານຕໍ່ສູ້ພວກເຈົ້າ ຈະເຜົາຜານເລືອດເນື້ອຂອງ^ພວກເຈົ້າເໝືອນໄຟ. ພວກເຈົ້າໄດ້ທ້ອນໂຮມຊັບສົມບັດໄວ້ສຳລັບວັນສຸດທ້າຍ.
[4] ເບິ່ງແມ! ຄ່າຈ້າງຂອງ^ຄົນທີ່ໄດ້ກ່ຽວເຂົ້າໃນນາຂອງ^ພວກເຈົ້າ ຊຶ່ງພວກເຈົ້າໄດ້ສໍ້ໂກງໄວ້ນັ້ນກໍຮ້ອງຟ້ອງຂຶ້ນ ແລະສຽງຮ້ອງທຸກຂອງ^ຄົນທີ່ກ່ຽວເຂົ້ານັ້ນ ກໍໄດ້ຊົງຊາບແລ້ວ ເຖິງຫູຂອງ^ອົງພຣະ^ຜູ້^ເປັນເຈົ້າ ອົງຊົງເປັນຈອມພົນ.
[5] ພວກເຈົ້າໄດ້ລ້ຽງຊີວິດຢູ່ໃນໂລກຢ່າງຟູມເຟືອຍແລະສະໜຸກ^ສະໜານ, ພວກເຈົ້າໄດ້ບຳລຸງຈິດໃຈ ເໝືອນລໍຖ້າວັນປະຫານ.
[6] ພວກເຈົ້າໄດ້ຕັດສິນລົງໂທດແລະໄດ້ຂ້າຄົນຊອບທຳເສຍ ເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ຕໍ່ສູ້ພວກເຈົ້າ.
[7] ເຫດສະນັ້ນ ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍຂອງເຮົາ^ເອີຍ, ຈົ່ງອົດທົນຈົນກວ່າອົງພຣະ^ຜູ້^ເປັນເຈົ້າຈະສະເດັດມາ. ຈົ່ງເບິ່ງຊາວປູກຝັງທີ່ລໍຄອຍຜົນອັນມີຄ່າ ທີ່ຈະໄດ້ຮັບຈາກແຜ່ນດິນ ເຂົາພຽນຄອຍຈົນກວ່າມີຝົນຕົ້ນລະດູແລະຝົນປາຍລະດູ.
[8] ພວກເຈົ້າກໍຈົ່ງອົດທົນຢ່າງນັ້ນເໝືອນກັນ, ຈົ່ງຕັ້ງອົກຕັ້ງໃຈໃຫ້ດີ ເພາະໃກ້ຈະເຖິງເວລາທີ່ອົງພຣະ^ຜູ້^ເປັນເຈົ້າຈະສະເດັດມາແລ້ວ.
[9] ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍຂອງເຮົາ^ເອີຍ, ຢ່າຈົ່ມໃຫ້ກັນແລະກັນ ເພື່ອວ່າພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ຕັດສິນພວກເຈົ້າ ຜູ້ຕັດສິນກໍຢູ່ໃກ້ແລະພ້ອມທີ່ຈະມາປາກົດ.
[10] ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍ^ເອີຍ, ຈົ່ງເອົາແບບຢ່າງໃນການທົນທຸກ ແລະຄວາມ^ພາກພຽນຂອງ^ພວກຜູ້^ປະກາດ^ພຣະທຳ ຜູ້ໄດ້ກ່າວຄວາມ^ໃນພຣະນາມຂອງ^ອົງພຣະ^ຜູ້^ເປັນເຈົ້າ.
[11] ເບິ່ງແມ! ພວກເຮົາຖືວ່າຄົນເຫລົ່ານັ້ນ ທີ່ມີຄວາມ^ໝັ້ນໃຈກໍເປັນສຸກ. ເຈົ້າ^ທັງຫລາຍໄດ້ຍິນເລື່ອງຄວາມ^ໝັ້ນໃຈຂອງທ່ານໂຢບ ແລະໄດ້ເຫັນແລ້ວວ່າໃນທີ່ສຸດປາຍນັ້ນ ອົງພຣະ^ຜູ້^ເປັນເຈົ້າກໍຊົງເຕັມໄປດ້ວຍພຣະເມດຕາກະຣຸນາ.
[12] ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍຂອງເຮົາ^ເອີຍ, ທີ່ສຳຄັນກວ່າສິ່ງອື່ນໆທັງໝົດກໍຄື ຢ່າສາບານດ້ວຍອ້າງເຖິງຟ້າ ຫລືດິນ ຫລືສິ່ງອື່ນໆ ແຕ່ສິ່ງໃດ “ແມ່ນ.” ກໍໃຫ້ວ່າ, “ແມ່ນ.” ສິ່ງໃດທີ່ “ບໍ່ແມ່ນ.” ກໍໃຫ້ວ່າ, “ບໍ່ແມ່ນ.” ເພື່ອພວກເຈົ້າຈະບໍ່ຕົກໃນການລົງໂທດ.
[13] ມີຜູ້ໃດໃນພວກເຈົ້າທົນທຸກຫລື ຈົ່ງໃຫ້ຜູ້ນັ້ນພາວັນນາ^ອະທິຖານ ມີຜູ້ໃດຊົມຊື່ນ^ຍິນດີຫລື ໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຮ້ອງເພງສັນລະເສີນ.
[14] ມີຜູ້ໃດເຈັບໄຂ້^ໄດ້ປ່ວຍຫລື ຈົ່ງໃຫ້ຜູ້ນັ້ນເຊີນບັນດາເຖົ້າແກ່ໃນຄຣິສຕະຈັກ ມາພາວັນນາ^ອະທິຖານສຳລັບຕົນ ແລະເອົານໍ້າມັນຊາໂລມທາຜູ້ນັ້ນ ໃນພຣະນາມຂອງ^ອົງພຣະ^ຜູ້^ເປັນເຈົ້າ.
[15] ຄຳພາວັນນາ^ອະທິຖານທີ່ປະກອບດ້ວຍຄວາມເຊື່ອ ຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ປ່ວຍນັ້ນລອດພົ້ນ ແລະອົງພຣະ^ຜູ້^ເປັນເຈົ້າຈະຊົງໂຜດໃຫ້ຜູ້ນັ້ນລຸກຂຶ້ນດີເປັນປົກກະຕິ ແລະຖ້າຜູ້ນັ້ນໄດ້ເຮັດຜິດເຮັດບາບ ພຣະອົງກໍຈະຊົງໂຜດອະໄພໃຫ້.
[16] ເຫດສະນັ້ນ ເຈົ້າ^ທັງຫລາຍ ຈົ່ງສາລະພາບຜິດຂອງຕົນຕໍ່ກັນແລະກັນ, ຈົ່ງພາວັນນາ^ອະທິຖານເພື່ອກັນແລະກັນ, ເພື່ອເຈົ້າ^ທັງຫລາຍຈະໄດ້ດີພະຍາດ. ຄຳພາວັນນາ^ອະທິຖານຂອງ^ຜູ້ຊອບທຳມີຣິດສັກສິດເຮັດໃຫ້ເກີດຜົນ.
[17] ຜູ້ທຳນວາຍເອລີຢາ ກໍເປັນມະນຸດທຳມະດາສາມັນ ເໝືອນດັ່ງພວກເຮົາ ເພິ່ນໄດ້ພາວັນນາ^ອະທິຖານດ້ວຍໃຈຮ້ອນຮົນ ຂໍບໍ່ໃຫ້ຝົນຕົກ ແລະຝົນກໍບໍ່ຕົກເທິງແຜ່ນດິນເຖິງສາມປີກັບຫົກເດືອນ.
[18] ແລ້ວເພິ່ນກໍພາວັນນາ^ອະທິຖານອີກ ທ້ອງຟ້າກໍໄດ້ຖອກເທຝົນລົງມາ ແລະແຜ່ນດິນກໍເກີດພືດຜົນນາໆຊະນິດ.
[19] ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍຂອງເຮົາ^ເອີຍ, ຖ້າຄົນໃດໃນພວກເຈົ້າ ຫລົງຜິດໄປຈາກຄວາມຈິງ ຖ້າຜູ້ໃດເຮັດໃຫ້ຄົນນັ້ນຕ່າວຄືນມາອີກ,
[20] ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ຄົນບາບຄົນໜຶ່ງຕ່າວຄືນມາຈາກທາງຜິດຂອງຕົນນັ້ນ ກໍໄດ້ຊ່ວຍຈິດວິນຍານຂອງ^ຄົນນັ້ນໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມ^ຕາຍ ແລະທັງໃຫ້ຄວາມ^ຜິດບາບຈຳນວນຫລວງຫລາຍໄດ້ຮັບການອະໄພ. 22-Jul-2009@18:43, Backup Description=19-Aug-2009@11:28, Le Khac Tam - 01-Sep-2009@13:06, Backup Description=31-Jul-2009@08:50, Bounthanh - 20-ต.ค.-2552@10:41, Backup Description=15-Sep-2009@14:35, Bounveun - 19-พ.ย.-2552@09:28, Backup Description=17-พ.ย.-2552@09:49, BOUNTHANH - 01-ม.ค.-2547@06:01, Backup Description=23-Mar-2010@15:39, Le Khac Tam - 01-ม.ค.-2547@00:19, Backup Description=16-Sep-2010@15:11, Le Khac Tam -