[1] Бурхан ба Эзэн Есүс Христийн зарц Иаков би харьд тархсан арван хоёр овогт мэндчилж байна.
[2] Ах дүү нар минь, элдвийн сорилтод орохдоо үүнийг бүрэн баяр хѳѳр гэж үз.
[3] Итгэлийн чинь сорилт хатуужилд хүргэдгийг та нар мэдэх билээ.
[4] Хатуужил нь тѳгс үйл байг. Тэгвэл та нар тѳгс, бүтэн юугаар ч дутахгүй байна.
[5] Харин та нарын хэн нэг нь мэргэн ухаанаар дутвал, бүх хүнд ѳгѳѳмрѳѳр, буруущаалгүй ѳгѳгч Бурханаас гуйг. Тэгээд түүнд ѳгѳгдѳх болно.
[6] Харин тэр ямар ч эргэлзээгүйгээр итгэлээрээ гуйг. Учир нь эргэлзэгч нэгэн бол салхиар туугдан давалгаалах тэнгисийн долгио мэт ажээ.
[7] Тийм хүн Эзэнээс юм авна гэж бүү санаг.
[8] Хоёр санаатан нь бүх үйлдээ тогтворгүй байдаг юм. Баячууд ба ядуурал
[9] Харин эгэл дорд ах дүү нь ѳндѳр дотроо ѳргѳмжлѳлдѳѳ сайрхаг.
[10] Баян нь харин ѳѳрийн басамжлалдаа сайрхаг. Учир нь тэр ѳвс ногооны цэцэг мэт ѳнгѳрнѳ.
[11] Нар аагим халуунаар тѳѳнѳн гарч ѳвсийг гандаахад цэцэг нь унаж, гоё сайхан байдал нь устдаг. Үүний адил баян хүн ч замдаа тийнхүү үрэгдэх болно.
[12] Сорилтыг тэсвэрлэдэг хүн ерѳѳлтэй еэ! Учир нь тэр соригдчихоод, Ѳѳрийг нь хайрлагсдад Эзэний амласан амийн титмийг хүлээн авна.
[13] Хэн нь ч соригдохдоо "Бурхан намайг сорьж байна" гэж бүү яриг. Учир нь Бурхан бузар мууд соригддоггүй бѳгѳѳд Ѳѳрѳѳ хэнийг ч сорьдоггүй.
[14] Харин ѳѳрийн тачаалдаа автаж, уруу татагдахдаа хүн бүр соригддог.
[15] Тэгээд тачаал нь үр тогтоон нүглийг тѳрүүлдэг. Нүгэл нь гүйцэд болохоороо үхлийг гаргадаг аж.
[16] Хайрт ах дүү нар минь, бүү мэхлэгдэгтүн.
[17] Аливаа сайн соёрхол ба аливаа тѳгс бэлэг нь дээрээс, гэрлүүдийн Эцэгээс бууж ирдэг. Түүнд ѳѳрчлѳлт ч, ѳѳрчлѳгдѳх сүүдэр ч үгүй.
[18] Тэр хүслээрээ биднийг үнэний үгээр тѳрүүлэв. Ингэснээр бид Түүний бүтээлүүдийн анхны үр жимс нь болох юм.
[19] Хайрт ах дүү нар минь, үүнийг мэдэгтүн. Хүн бүр сонсохдоо түргэн, ярихдаа удаан, уур хилэнд хойрго байг.
[20] Учир нь хүний уур хилэн Бурханы зѳвт байдлыг биелүүлдэггүй юм.
[21] Тиймээс та нар бүх бузар байдал, хорон санааныхаа хамаг л үлдэгдлийг хаяж, дотор чинь суулгагдсан, сэтгэлийг чинь аврах чадалтай үгийг даруухнаар хүлээж авагтун.
[22] Гэхдээ ѳѳрсдийгѳѳ хуурдаг зүгээр нэг сонсогчид бищ, үгийг хэрэгжүүлэгчид байг.
[23] Учир нь сонсоод эс үйлдэгч нь тѳрѳлх царайгаа толинд харж байгаа хүнтэй адил юм.
[24] Тэр ѳѳрийгѳѳ хараад, эргэхдээ ямар байснаа даруй мартдаг.
[25] Харин мартамхай сонсогч бус, хэрэгжүүлэгч байж, эрх чѳлѳѳний хууль болох тѳгс хуулийг няхуур үзэн, түүгээр байдаг нь үйлсдээ ерѳѳгдѳх болно.
[26] Хэн нэгэн нь ѳѳрийгѳѳ сүсэгтэй хэмээн боддог хэдий ч хэл амаа хазаарладаггүй бол ѳѳрийн зүрхээ хуурч буй бѳгѳѳд сүсэглэл нь ащиггүй ажээ.
[27] Бурхан ба Эцэгийн ѳмнѳ цэвэр бѳгѳѳд бузартаагүй сүсэглэл бол ѳнчин хүмүүс, бэлэвсэн эхнэрүүдийг зүдрэхэд нь эргэж тойрон, ѳѳрийгѳѳ ертѳнцѳѳс бохирдуулалгүй хамгаалах нь ажгуу.