[1] Италиягъа геминен кетмеге къарар чыкъарылгъанда, Павелни ве башкъа бир къач мабюслерни императорнынъ арбий болюгининъ бир юзбашы Юлийге бердилер.
[2] Биз Кучюк Асиянынъ ялыларына бармакъ ичюн, Адрамиттиум гемисине отурып, денъизге чыкътыкъ. Бизнен берабер Тессалоникеден кельген бир македониялы Аристарх да бар эди.
[3] Эртеси куню Сидон шеэрине келип токътадыкъ. Юлий Павелге яхшы мунасебетте олып, онъа достларына бармагъа ве керек шейлерни алмагъа разылыкъ берди.
[4] О ерден чыкъып, ель къаршымызгъа эскени ичюн, Къыбрыс адасыны ельден сакълы тарафындан айланып кечтик.
[5] Киликия ве Памфилия виляетининъ янындан кечип, Ликиядаки Мира шеэрине кельдик.
[6] Юзбашы о ерде Италиягъа кетеджек Эскендериенинъ гемисини тапып, бизни онъа миндирди.
[7] Чокъ кунь яваш ялдагъан сонъ, гемимиз Книд шеэрининъ ялысына барып етти. Ель ёлумызны девам этмеге ёл бермегени ичюн, бизлер Салмоне бурнуны айланып, Крит адасынынъ ельден сакълы тарафындан кечтик.
[8] Ялыдан узакъкъа кетмейип, зорнен «Гузель Лиманлар» деген ерге кельдик. Ласая шеэри бу ерге пек якъын эди.
[9] Энди чокъ вакъыт кечкен эди, еудийлернинъ аштан-сувдан вазгечкен куню де кечип кеткен. Денъиз ёлу бу вакъытта хавфлы эди. Шунынъ ичюн Павел акъыл огретип:
[10] – Акъайлар, мен корем ки, ёлумызны девам этсек, эм гемиге, эм юклеримизге буюк зарар оладжакъ, джанларымыз да телюкеге огърайджакъ, – деди.
[11] Лякин юзбашы Павелнинъ сёзлерине коре, геми айдавджысына ве гемининъ саибине чокъча инана эди.
[12] Лиман къышны кечирмеге келишмегени ичюн, чокъусы ёлджулар о ерден тездже денъизге чыкъып, мумкюн олса, Критнинъ Фойникс лиманына барып, къышны анда кечирмеге истедилер. Фойникс дженюбий гъарп ве шималий гъарп тарафларда ачылгъан эди.
[13] Енгиль дженюбий ель эсип башлагъанда, гемиджилер, беклегенлерине иришкенини тюшюнип, ленгер котерип, ёлгъа чыкътылар, Крит ялысындан чокъ узакълашмайып кете башладылар.
[14] Лякин бираз вакъыттан сонъ, ада тарафындан «Евраквилон» деген къатты бир фуртуна бастырып кельди.
[15] Фуртуна гемини къаплап алды, ельге къаршы кетмеге ич бир чаре ёкъ еди. Биз фуртунагъа берилип, ялдап кеттик.
[16] Къавда деген кучюк бир ада янындан кечкенимизде, гемининъ къайыгъыны зорнен тутып сакъладыкъ.
[17] Къайыкъны котерип алгъандан сонъ, гемини аркъанларнен орап багъладыкъ. Сиртнинъ сай ерлеринде отурып къалмакътан къоркъып, елькенни тюшюрдик, озюмиз ельге берильдик.
[18] Фуртуна пек къуветленгени себебинден, эртеси куню гемиден юкни атып башладыкъ.
[19] Учюнджи куню исе озь къолумызнен гемининъ такъымларыны сувгъа ташладыкъ.
[20] Чокъ кунь девамында не кунеш, не йылдызлар корюнди. Буюк фуртуна даа къутура эди, ве биз къуртарыладжагъымыз умютини джойдыкъ.
[21] Гемидекилер чокътан берли аш ашамагъанлары себебинден, Павел оларнынъ ортасында турып: – Акъайлар! Мени динълеп Криттен кетмеген олсакъ, геми бозулмаз, юкюнъиз джоюлмаз эди.
[22] Энди сизлерге риджа этем: джесюр олунъыз. Бизлерден ич бир джан гъайып олмайджакъ, тек геми гъайып оладжакъ.
[23] Мына бу гедже манъа Алланынъ мелеги корюнди. Мен бу Аллагъа аит олам, Онъа ибадет этем.
[24] Мелек: «Къоркъма, Павел! Сен императорнынъ алдында турмакъ керексинъ. Алла санъа геми ёлдашларынънынъ эписини багъышлады», – деди.
[25] Шунынъ ичюн, акъайлар, джесюр олунъыз! Мен Аллагъа инанам. Эр шей манъа айткъаны киби оладжакъ.
[26] Бирде-бир адагъа барып тюшермиз, – деди.
[27] Адрия денъизинде юргенимизнинъ он дёртюнджи геджесинде, энди яры гедже вакътында денъизджилер насылдыр бир ялыгъа якъынлашкъанларыны дуйдылар.
[28] Чукъурлыкъны ольчеп, къыркъ метр къадар олгъаныны бильдилер. Бираздан сонъ кене ольчеп, отуз метрге якъын олгъаныны таптылар.
[29] Ташлы ерге тюшмектен къоркъып, гемининъ арт тарафындан дёрт ленгер ташладылар ве, тездже танъ атсын, деп дува окъудылар.
[30] Денъизджилер гемиден къачмакъ ниетинде, гемининъ бурнундан ленгер атаджакъ киби япып, къайыкъны денъизге тюшюре башладылар.
[31] Павел исе юзбашыгъа ве аскерлерге бакъып: – Эгер олар гемиде къалмасалар, сизлер къуртуламазсыз, – деди.
[32] О вакъыт аскерлер къайыкънынъ аркъанларыны кесип, оны сувгъа тюшюрдилер.
[33] Танъ атмаздан эвель, Павел эр кесни аш ашамагъа чагъырып: – Къасевет этип беклегенинъиз ве ич бир шей ашамайып отургъанынъызгъа бугунь он дёрт кунь олды.
[34] Шунынъ ичюн риджа этем, аш ашанъыз; бу къуртуладжагъынъыз ичюн керектир. Сизлерден ич кимсенинъ башындан бир сач биле тюшмейджек, – деди.
[35] Бу сёзлерни айткъан сонъ, Павел отьмек алды да, эписининъ алдында Аллагъа шукюр этип, оны болип ашамагъа башлады.
[36] О вакъыт эписи джесаретленип, аш ашадылар.
[37] Гемиде эпимиз 276 джан эдик.
[38] Ашкъа тойгъанымыздан сонъ, богъдайны денъизге атып, гемини енгиллештирдилер.
[39] Куньдюз олгъанда, денъизджилер корьген ялыны танымадылар. Къумлу ялысы олгъан бир бухтаны корьдилер. Мумкюн олса, геминен о ерге барып токътамагъа истедилер.
[40] Ленгерни кесип, денъизде къалдырдылар. Шу вакъыт дюменлернинъ йиплерини чезип, огдеки елькенни ельге къаршы ачып, ялыгъа кеттилер.
[41] Геми сай бир ерге тюшип, къумгъа отурды. Гемининъ бурну къумгъа батып къыбырдамайып къалды, къуйругъы исе далгъаларнынъ кучюнден парчаланып башлады.
[42] Аскерлер, мабюслерден бирде-бир адам ялдап къачмасын деп, оларны ольдюрмеге истедилер.
[43] Лякин юзбашы Павелни къуртараджакъ олып, оларгъа ниетлерини беджермеге ёл бермеди, ялдамагъа бильгенлерге биринджи олып озьлерини гемиден ташлап ялыгъа чыкъмагъа,
[44] къалгъанларгъа тахталар ве гемининъ сыныкъ парчалары устюнде бармагъа буюрды. Бойлеликнен, эписи сагъ-селямет ялыгъа барып чыкътылар.