[1] Павел Дербе ве Листра шеэрлерине етип кельди. О ерде Тимотей адлы шегирт яшай эди. Онынъ анасы иман тапкъан еудий, бабасы исе юнан эди.
[2] Бу адам Листра ве Иконийде яшагъан дин къардашлары арасында яхшы нам къазангъан эди.
[3] Тимотейни озюнен берабер алып кетмеге истеген Павел шу этрафтаки еудийлер ичюн оны сюннет этти. Тимотейнинъ бабасы юнан олгъаныны эписи биле эди.
[4] Олар шеэр-шеэрден кечип, Ерусалимдеки эльчилер ве акъсакъаллар тарафындан чыкъарылгъан къарарларны иманлыларгъа анълатып, оларны тутмагъа буюра эдилер.
[5] Бойледже, топлашувларнынъ иманы къуветленип, сайысы кунь-куньден артты.
[6] Сонъ олар Фригия ве Галатия топракъларыны кечтилер, Мукъаддес Рух исе оларгъа Кучюк Асияда Алланынъ Сёзюни даркъатмагъа ёл бермеди.
[7] Мисия сынъырларына якъынлашкъанда, Битиниягъа бармагъа ынтылдылар, лякин Исанынъ Руху оларгъа рухсет бермеди.
[8] Шунынъ ичюн, Мисияны кечип, Троас шеэрине кельдилер.
[9] Шу геджеси Павелге руяда македониялы бир адам корюнди. О, Павелнинъ къаршысында турып: «Македониягъа келип, бизге ярдым эт!» – деп ялвара эди.
[10] Павел бу руяны корьген сонъ, Рабби бизни о ерде Къуванчлы Хаберни илян этмеге чагъыргъанында эмин олып, биз бирден Македониягъа бармагъа арекет эттик.
[11] Троас шеэринде гемиге минип, догъру Самотракеге ёл алдыкъ ве эртеси куню Неаполь шеэрине келип чыкътыкъ.
[12] О ерден, Македониянынъ шу къысмындаки биринджи шеэри ве Рим колониясы олгъан Филиплер шеэрине кельдик ве анда бир къач кунь къалдыкъ.
[13] Раатлыкъ куню биз шеэрнинъ араба къапуларындан тышарыгъа чыкъып, озенге бардыкъ. Дува окъумакъ ичюн ер анда олгъаныны тюшюндик. О ерде топлашкъан къадынларнен субетлешип башладыкъ.
[14] Динълегенлер арасында Аллагъа ибадет эткен Лидия адлы къадын бар эди. О, Тиатира шеэринден олып, мор тюсте паалы къумач сата эди. Рабби онынъ юрегини ачты; о, Павелнинъ айткъанларыны эшитип, эр шей анълады.
[15] Лидия озюнинъ эвиндекилеринен берабер сувгъа батырылып чыкъкъан сонъ, бизни мусафирликке чагъырды. О: «Эгер сизлер мени Раббиге инангъан деп сайсанъыз, эвиме келип яшанъыз», – деп бизни къандырды.
[16] Куньлернинъ биринде дува окъулгъан ерге кетеяткъанымызда, бизге ичинде фалджылыкъ руху олгъан бир хызметчи къыз расткельди. О, адамларгъа фал ачып келеджегини косьтере ве эфендилерине чокъ къазанч кетире эди.
[17] Павелнен эпимизнинъ артымыздан юрип: – Бу адамлар Юдже Алланынъ къулларыдыр, сизге къуртулыш ёлуны илян этелер, – деп багъыра эди.
[18] Чокъ куньлер девамында буны текрарлай эди. Ахырында, Павелнинъ джанына тийди, ве о, рухкъа айланып: – Иса Месихнинъ Адындан санъа буюрам: бу къызнынъ ичинден чыкъып кет! – деди, ве рух шу ань чыкъып кетти.
[19] Хызметчи къызнынъ эфендилери энди къазанч умюти ёкъ олгъаныны корип, Павелнен Силаны тутып, меркезий мейдангъа, шеэр башлыкъларына сюйреклеп кетирдилер.
[20] Оларны махкемеджилернинъ алдына чыкъарып: – Бу адамлар еудий ола турып, шеэримизде алекет къопара!
[21] Бизге, римлилерге, къабул этмек ве беджермек мумкюн олмагъан адетлерни огретелер, – дедилер.
[22] О ерде топлашкъан халкъ да Павелнен Силагъа къаршы чыкъты. Махкемеджилер оларнынъ усть урбаларыны йыртып, оларны котеклемеге буюрдылар.
[23] Оларны пек котеклеген сонъ, зиндангъа ташладылар, зиндан къаравулына яхшы къаравулламагъа буюрдылар.
[24] Алгъан эмирине коре, къаравул оларны зинданнынъ ички болюгинде къапап, аякъларыны зынджырнен томрукъкъа пекитти.
[25] Яры геджеде Павелнен Сила дува окъуп, Алланы шерефлеп йырлай эдилер; зинданда яткъан джинаетчилер оларны динълей эди.
[26] Апансыздан шиддетли ер тепренмеси башланды да, зинданны тепретти. Шу ань эписи къапулар ачылып, эр кеснинъ зынджырлары бошап къалдылар.
[27] Къаравул уянгъанынен, зиндан къапуларынынъ ачылып къалгъаныны корьди. Къапалгъанлар къачып кеттилер, деп тюшюнди. Къылычыны чыкъарып, озюни ольдюрмеге истеди.
[28] Лякин Павел къатты сеснен къычырып: – Озюнъе зарар кетирме, биз эпимиз шу ердемиз! – деди.
[29] Къаравул ярыкъ сорап, зиндангъа чапып кирди, титреп, озюни Павелнен Силанынъ аякълары алдына ташлады.
[30] Оларны тышарыгъа чыкъарып: – Эфендилерим, къуртарылмакъ ичюн манъа не япмакъ керек? – деп сорады.
[31] Олар: – Рабби Исагъа инансанъ, сен озюнъ ве эвинъдекилер къуртарыладжакъсынъыз, – дедилер.
[32] Сонъ онъа ве эвиндекилерининъ эписине Раббининъ Сёзюни айтып бердилер.
[33] Къаравул гедженинъ шу саатинде Павелнен Силаны алып, оларнынъ яраларыны ювды. Шу ань де озю эвдекилеринен берабер сувгъа батырылып чыкъты.
[34] Оларны озь эвине кетирип, софрагъа давет этти. Аллагъа иман таптым деп, бутюн эвдекилеринен берабер пек къуванды.
[35] Саба ачылгъанда, махкемеджилер: «О адамларны зиндандан бошатынъыз», – деп хызметчилерини ёлладылар.
[36] Зиндан къаравулы Павелге хабер этип: – Махкемеджилер сизлерни азат этмек ичюн адам ёлладылар, энди чыкъып аман-эсен кетинъиз, – деди.
[37] Павел оларгъа шойле джевап берди: – Рим гражданлары олсакъ да, бизни суд этмедилер, халкънынъ козю огюнде урып, зиндангъа ташладылар. Энди бизни гизлиден бошатмагъа истейлерми? Ёкъ, озьлери келип, бизни чыкъарсынлар! – деди.
[38] Хызметчилер бу сёзлерни махкемеджилерге айтып бердилер. Павелнинъ ве Силанынъ Рим гражданы олгъанларыны эшиткен махкемеджилер пек къоркътылар.
[39] Келип, олардан афу сорадылар. Сонъ оларны озгъарып, шеэрден кеткенлерини риджа эттилер.
[40] Павелнен Сила зиндандан чыкъып, Лидиянынъ эвине бардылар. Дин къардашларынен корюшип, оларгъа насиат берген сонъ, андан кеттилер.