[1] Берекет Байрамы кельгенде, шегиртлернинъ эписи бир ерде топлашып тура эдилер.
[2] Апансыздан коктен кучьлю ельнинъ уфюргенине ошагъан бир увулты чыкъты да, олар тургъан эвни бутюнлей толдурды.
[3] Оларгъа атешке ошап айры-айры олгъан тиллер корюнди, эр бирининъ устюне къонды.
[4] Эписи Мукъаддес Рухкъа толдылар ве Рух оларгъа муим шейлер айтмагъа берген къабилиетинен эджнебий тиллерде лакъырды этип башладылар.
[5] Шу вакъыт Ерусалимде дюньянынъ эр бир халкъындан кельген иманлы еудийлер булуна эдилер.
[6] Бу шамата чыкъкъанда, чокъ адам топлашты. Эр бири озь тилинде лакъырды эткенини эшитип, шаштылар.
[7] Эписи тааджипленип ве айретте къалып, озьара: – Бу лакъырды эткенлернинъ эписи галилеялылар дегильми?
[8] Насыл ола да, эр биримиз озь ана тилимизни эшитемиз?
[9] Партлылар, мадайлылар ве эламлылар, Месопотамия, Еудие, Къаппадокия, Понт ве Кучюк Асияда яшагъан,
[10] Фригия, Памфилия, Мысыр ве Ливиянынъ Кирене этрафындаки ерлерде яшагъан, Римден кельген
[11] еудийлер ве еудий динини къабул эткенлер, критлилер ве арапларнынъ бизим тиллеримизде Алланынъ буюк ишлери акъкъында айткъанларыны эшитемиз, – дедилер.
[12] Эписи шашып къалып, бир-бирине: – Бу насыл шей? – деп тааджиплендилер.
[13] Башкъалары исе масхара этип: – Олар татлы шарап ичип тойгъанлар, – дедилер.
[14] О вакъыт Пётр он бир эльчинен берабер турып, кучьлю сеснен халкъкъа мураджаат этти: – Эй, Еудие акъайлары ве Ерусалимде яшагъан эписи адамлар! Сёзлериме къулакъ асып, шуны билинъиз:
[15] бу адамлар, сиз тюшюнгенинъиз киби, сархош дегиллер. Шимди даа саба саат докъуз!
[16] Мында олгъан шей исе Ёэль пейгъамбернен бильдирильген эди:
[17] Мына, сонъки куньлерде бойле шей оладжакъ, – дей Алла: – Мен эписи адамларнынъ устюне Озь Рухумны ягъдыраджагъым. Сизинъ огъул ве къызларынъыз пейгъамберлик япаджакълар, йигитлеринъиз руялар кореджеклер, къартларынъыз беджериледжек тюшлер кореджеклер.
[18] О куньлерде къулларымнынъ устюне де Озь Рухумны ягъдыраджагъым, олар да пейгъамберлик япаджакълар.
[19] Юкъарыда кокте аджайип шейлер япаджагъым, ашагъыда ер юзюнде бельгилер береджегим: къан, атеш ве къою думан киби тютюн ёллайджагъым.
[20] Раббининъ улу ве шанлы куню кельмезден эвель, кунеш къаранлыкъ оладжакъ, ай къан киби оладжакъ.
[21] О вакъыт Раббининъ Адыны айтып чагъыргъан эр бир адам къуртуладжакъ.
[22] Эй, Исраиль акъайлары, бу сёзлерни динъленъиз! Назарет шеэринден олгъан Исанынъ вастасынен Алла къудретли ве аджайип шейлер япты ве бельгилер косьтерди. Сиз буларнынъ эписини билесиз. Оларнынъ эсасында Алла Исаны тасдыкълады.
[23] Алла эвельден къарар чыкъаргъаны ве эвельден бильгени киби, Иса сатылгъан эди, ве сиз адалетсиз адамларнынъ къолунен Оны хачкъа мыхлап ольдюрдинъиз.
[24] Лякин Алла олюм зынджырларыны узип, Оны тирильтти, чюнки олюм Оны тутып оламаз эди.
[25] Давут Иса акъкъында шойле деген: Раббини эр вакъыт огюмде коре эдим: Мен ич бир шейден къоркъмайым деп, О, меним онъ тарафымдадыр.
[26] Шунынъ ичюн юрегим къуванчкъа толды, тилимден шадлыкъ тёкюльди. Теним умют иле раатнен яшайджакъ.
[27] Сен джанымны олюлер дюньясында ташлап кетмезсинъ, Азизинъе чюрюп ёкъ олмагъа ёл бермезсинъ.
[28] Манъа аят ёлларыны бильдирдинъ, Озь огюнъде мени бахыт-къуванчнен толдураджакъсынъ.
[29] Дин къардашларымыз! Сизлерге бабамыз Давут акъкъында догърудан-догъру айтмагъа рухсет этинъиз: о ольди, оны дефн эттилер ве онынъ къабри бугуньгедже бизде бардыр.
[30] О, пейгъамбер олгъаны ичюн, шуны биле эди ки, Алла онынъ союндан олгъан бирини тахткъа отуртаджагъына ант этти.
[31] Давут Месихнинъ тириледжегини эвельден корип, Онынъ олюлер дюньясына ташланмайджагъы, бедени исе чюрюмейджеги акъкъында бильдирген эди.
[32] Алла бу Исаны тирильтти, бунъа биз эпимиз шаат олдыкъ.
[33] О, Алланынъ къудретинен юксельтильгенден сонъ, Бабанынъ вадеси боюнджа Мукъаддес Рухны алып, бизге ягъдырды. Шимди сизлер буны корип, эшитип турасыз.
[34] -
[35] Давут озю кокке котерильмеген эди, амма бойле деген: РАББИ меним Раббиме айтты: – Душманларынъны аякъларынъ астына йыкътырмагъанымдже, Меним онъ тарафымда отур.
[36] Бойледже, бутюн Исраиль халкъы буны къатты бильсин ки, Алла сизлер хачкъа мыхлагъан бу Исаны Рабби ве Месих япты!
[37] Бу сёзлерни эшиткенлер юреклерине окъ санчылгъан киби олдылар, Пётр ве башкъа эльчилерге: – Дин къардашларымыз, биз не япайыкъ? – дедилер.
[38] Пётр оларгъа: – Тёвбе этинъиз, гуналарынъыз багъышланмасы ичюн эр биринъиз Иса Месих Адындан сувгъа батырылып чыкъынъыз. О вакъыт Мукъаддес Рух сизге бахшыш олып бериледжек.
[39] Бу ваде сизлернен балаларынъызгъа ве даа узакъта олгъан, бизим Алла Раббимиз чагъыргъан эписи адамларгъа берильген, – деди.
[40] Пётр даа чокъ башкъа сёзлернен оларны тенбиелеп, насиат берип: – Озюнъизни бу бозукъ несильден къуртарынъыз! – дей эди.
[41] Бойледже, онынъ сёзюни ачыкъ гонъюльден къабул эткенлер сувгъа батырылып чыкътылар. Шу куню учь бинъге якъын джан иманлыларгъа къошулды.
[42] Олар эльчилернинъ талиматыны огренип, эр вакъыт бирликте яшай ве хызмет эте, отьмек боле ве дува окъуй эдилер.
[43] Эр бир джан Алладан къоркъа эди. Эльчилернинъ ярдымынен чокъ аджайип шей ве бельгилер косьтерильди.
[44] Эписи иманлылар бирлик олып, эр шейлерини болип яшай эдилер.
[45] Мал-мульклерини сатып, эписине, эр кеснинъ ихтияджына коре пай этип, ярдым эте эдилер.
[46] Олар эр кунь бир юрекнен Алланынъ Сарайында топлаша, эвлеринде отьмек болип, къуванчнен ве адийликнен ашай
[47] ве Аллагъа шукюр эте эдилер. Оларны бутюн халкъ севе эди. Алла кунь сайын иманлылар сырасына къуртарылгъанларны къоша эди.