[1] Павел Шура азаларына козьлерини тикип: – Эй, дин къардашларымыз! Мен бу куньге къадар Алланынъ алдында темиз инсафнен яшай эдим, – деди.
[2] Буны айткъанынен, баш руханий Анания Павелнинъ янында тургъанларгъа онынъ агъзына урмагъа буюрды.
[3] Павел онъа: – Эй, акълангъан дивар, сени Алла ураджакъ! Сен Къанун эсасында укюм чыкъармакъ ичюн отурасынъ, амма Къанунгъа къаршы мени урмагъа буюрасынъ! – деди.
[4] Онынъ огюнде тургъанлар: – Алланынъ баш руханийини акъаретлейсинъми? – дедилер.
[5] Павел оларгъа: – Агъа-къардашлар! Онынъ баш руханий олгъаныны бильмедим. Языда: «Халкъынънынъ башлыгъыны яманлама», – деп язылгъан, – деди.
[6] Оларнынъ бир къысмы саддукий ве башкъа къысмы фериселер олгъаныны анълагъан Павел Шурагъа къатты бир сеснен: – Дин къардашларымыз! Мен ферисем, эм ферисенинъ огълу олам. Мени, олюлернинъ тирильгенине ишангъаным ичюн укюм этелер, – деди.
[7] О, буны айткъан сонъ, фериселернен саддукийлер арасында буюк дава чыкъып, топлашув экиге болюнди.
[8] (Саддукийлер олюмден тирильмекни де, мелеклерни де, рухны да ёкъ, деп саялар. Фериселер исе буларнынъ эписине инаналар.)
[9] Топлашувда буюк шамата котерильди. Фериселерден олгъан бир къач Къанун оджасы сёзге чыкъып, ачувнен: – Бизлер бу адамда ич бир яманлыкъ тапмаймыз. Эгер рух я да мелек онъа бир шей айткъан олса, не олгъан? – дедилер.
[10] Дава ойле шиддетли олды ки, Павелни парча-парча этмесинлер деп, къоркъкъан бинъбашы аскерлерине ашагъа тюшип, оны адамларнынъ араларындан чыкъарып, къалеге алып кирмеге буюрды.
[11] О геджеси Рабби Иса Павелге корюнип: «Джесюр ол! Меним акъкъымда Ерусалимде насыл шаатлыкъ япкъан олсанъ, ойле шаатлыкъ Римде де этмек керексинъ», – деди.
[12] Эртеси куню базы еудийлер ант этип, Павелни ольдюрмегендже ашап-ичмемезликке сёз бердилер.
[13] Бойле ант эткенлернинъ сайысы къыркъ адамдан зияде эди.
[14] Олар баш руханийлернен акъсакъалларнынъ янына келип: – Павелни ольдюрмегенимиздже, ант этип ич бир шей ашамайджакъмыз.
[15] Энди сизлер Шура азаларынен берабер бинъбашынынъ янына барынъыз ве, Павелнинъ меселесини даа яхшыджа огренмек ичюн, оны ярын алдынъызгъа чыкъармасыны риджа этинъиз. Бизлер исе, о етип кельмезден эвель, оны ольдюрмеге азыр турармыз, – дедилер.
[16] Павелнинъ къызкъардашынынъ огълу бу фитне акъкъында эшитип, къалеге кирди де, онъа хабер этти.
[17] Павел юзбашылардан бирисини чагъырып: – Бу йигитни бинъбашынынъ янына алып бар, онъа айтаджакъ бир лафы бар, – деди.
[18] О, йигитни алды ве бинъбашынынъ янына кетирип: – Мабюс Павел мени янына чагъырып, бу йигитни сенинъ алдынъа кетиргенимни риджа этти, санъа айтаджакъ бир лафы бар экен, – деди.
[19] Бинъбашы йигитнинъ къолундан тутып, оны бир четке чекти де: – Манъа не айтаджакъ эдинъ? – деп сорады.
[20] Йигит джевап берип: – Еудийлер Павелнинъ ишини даа яхшыджа огренмек ичюн, оны ярын Шура алдына чыкъармакъны сенден риджа этмеге келиштилер.
[21] Лякин сен оларгъа инанма. Къыркътан зияде адам Павелни беклеп туралар; оны ольдюрмегендже ашап-ичмемеге ант эттилер. Мына шимди сенинъ эмиринъни беклеп, азыр олып туралар, – деди.
[22] Бинъбашы: – Манъа бу хаберни бильдиргенинъни ич кимсеге айтма! – деп йигитни йиберди.
[23] Бинъбашы юзбашылардан экисини чагъырып: – Кунь баткъан сонъ саат докъузда Кайсарея шеэрине бармакъ ичюн эки юз аскер, етмиш атлы ве эки юз мызракълы аскер азырланъыз.
[24] Павелни миндирип, виляет акими Феликснинъ алдына сагъ-селямет алып бармакъ ичюн, юклю айванларны беринъиз, – деп буюрды.
[25] Бинъбашы бойле бир мектюпни язып берди:
[26] «Клавдий Лисий – Сайгъылы аким Феликске: Селям!
[27] Еудийлер бу адамны тутып ольдюрмеге истедилер. Амма онынъ Рим гражданы олгъаныны билип, мен аскерлернен берабер етип келип, онынъ джаныны къуртардым.
[28] Сонъ оны неде къабаатлагъанларыны бильмеге истеп, оларнынъ Шурасына алып бардым.
[29] Нетиджеде, оны озьлерининъ Къанунына коре меселелер боюнджа къабаатлагъанларыны бильдим, лякин онда олюмге я да апске ляйыкъ ич бир къабаатны тапмадым.
[30] Бу адамгъа къаршы азырлагъан фитнеден хабердар олып, мен тез-тез оны сенинъ янынъа ёлладым. Алдынъда онъа къаршы олгъан даваларыны оны къабаатлагъанларгъа да айтмагъа эмир эттим».
[31] Алгъан эмирине коре, аскерлер Павелни алып, гедже Антипатрис шеэрине бардылар.
[32] Эртеси куню онен берабер бараджакъ атлыларны къалдырып, озьлери къалеге къайтып кеттилер.
[33] Атлылар Кайсареягъа барып, мектюпни акимге бердилер, Павелни де онъа теслим эттилер.
[34] Аким мектюпни окъуп, Павелден къайсы виляеттен олгъаныны сорады. Киликиядан олгъаныны билип, онъа:
[35] – Сени къабаатлагъанлар кельген сонъ, ишинъни бакъарым, – деди де, Павелни Ироднынъ преториясында къаравуллап тутмагъа буюрды.