[1] Алланынъ Сёзюни башкъа халкълар да къабул эттилер, деген хабер эльчилернинъ ве Еудиедеки дин къардашларнынъ къулагъына барып етти.
[2] Шу себептен, Пётр Ерусалим шеэрине баргъанда, сюннет этильгенлернинъ базылары онъа къаршы чыкъып:
[3] – Сен сюннет япылмагъан адамларнынъ арасына кирип, оларнен ашап-ичкенсинъ! – дедилер.
[4] Пётр исе башындан башлап, олып кечкен шейлерни оларгъа айтып берди:
[5] – Мен Яффа шеэринде дува окъугъан вакъытта рухланып, бир руя корьдим: манъа, балабан чаршафкъа ошагъан бир шей дёрт кошесинден асылгъан алда коктен тюшип, тап огюме кельди.
[6] Онынъ ичине бир козь ташласам, ер юзюнинъ дёрт аякълы ве йыртыджы айванларны ве сюйрекленген махлюкъларны, эм де кокте учкъан къушларны корьдим.
[7] О вакъыт: «Пётр, тур да, сой ве аша!» – деген бир сес эшиттим.
[8] Мен исе: «Ёкъ, асла, Раббим! Меним агъзыма ич бир вакъыт кирли я да арам шей кирмеди», – дедим.
[9] Сес экинджи кере коктен эшитилип: «Алла эляллагъаныны арам сайма», – деди манъа.
[10] Бу шей учь кере текрарланды. Сонъ эписи кене кокке котерильди.
[11] Шу дакъкъада мен яшагъан эвнинъ огюнде Кайсареядан манъа ёллангъан учь адам токътадылар.
[12] Рух манъа, ич шубеленмейип оларнен берабер кетмеге буюрды. Бойлеликнен, бу алты дин къардашлар меним артымдан кеттилер. Оларнен берабер о адамнынъ эвине кельдик.
[13] О бизлерге эвинде пейда олгъан мелекни насыл корьгенини айтып берди. Мелек онъа: «Яффагъа адамларны ёлла, Пётр адыны ташыгъан Симонны чагъырт.
[14] О санъа айтаджакъ сёзлери сени ве бутюн эвдекилеринъни къуртараджакълар», – деди.
[15] Мен лафымны башлагъанымнен, устюмизге энген Мукъаддес Рух оларнынъ устюне де энди.
[16] О вакъыт мен Раббимиз Исанынъ: «Ягъя адамларны сувгъа батырып темизлей эди, сизлер исе Мукъаддес Рухнен темизленеджексинъиз», – деген сёзюни эсиме кетирдим.
[17] Бизге, Рабби олгъан Иса Месихке инангъанларгъа Алла бахшыш берген. Эгер Алла бу бахшышны мына буларгъа да берген олса, мен Аллагъа къаршы чыкъмакъ ичюн ким олам?
[18] Бу сёзлерни эшитип, олар тынчландылар ве: – Алла башкъа миллетлерге де тёвбе этип, эбедий аяткъа кирмеге разылыкъ берди, – деп Алланы алгъышладылар.
[19] Стефаннынъ ольдюрильмесинен башлангъан айдалув нетиджесинде даркъалып кеткен иманлылар Алланынъ Сёзюни еудийлерден гъайры ич кимсеге бильдирмейип, Фенике, Къыбрыс ве Антиохиягъа барып чыкътылар.
[20] Лякин оларнынъ базылары къыбрыслы ве киренели олып, Антиохия шеэрине кельдилер ве Рабби Исанынъ Къуванчлы Хаберини о ердеки юнан тилинде лаф эткен еудийлерге бильдире башладылар.
[21] Раббининъ кучю оларнен олгъаны ичюн, чокътан-чокъ адам Раббиге иман эттилер.
[22] Бу акъта хабер Ерусалимдеки иманлылар топлашувынынъ къулагъына барып еткенде, Антиохиягъа Барнабаны ёлладылар.
[23] Барнаба о ерге кельгенде, Алланынъ мераметини корип къуванды. Раббиге бутюн гонълюнен берилинъиз деп, эписини чагъырды.
[24] О, Мукъаддес Рухкъа ве имангъа толгъан, мераметли адам эди, ве халкънынъ баягъы къысмы Раббиге къошулды.
[25] Сонъ Барнаба Саулны къыдырып, Тарс шеэрине барды
[26] ве оны тапып, Антиохиягъа кетирди. Бир йыл девамында олар иманлылар топлашувында чокъ адамны огрете эдилер. Биринджи сефер Антиохия шеэринде Исанынъ шегиртлерине «месихчилер» дедилер.
[27] О куньлерде Антиохиягъа Ерусалимден базы пейгъамберлер кельди.
[28] Олардан Хагъап дегени Мукъаддес Рухтан ильхамланып, бутюн дюньяда буюк ачлыкъ оладжагъыны бильдирди. Сонъ бу ачлыкъ император Клавдийнинъ девринде олды.
[29] Шегиртлернинъ эр бири къолундан кельгенине коре Еудиеде яшагъан дин къардашларына ярдым йибермеге къарар чыкъардылар.
[30] Буны япып, топлагъан бахшышларны Барнаба ве Саулнен акъсакъалларгъа ёлладылар.