[1] Аполлос Коринт шеэринде олгъанда, Павел дагълы виляетлерден кечип, Эфес шеэрине кельди. О ерде бир къач Исанынъ шегиртлерини тапып, олардан:
[2] – Сизлер имангъа кельгенинъизде, Мукъаддес Рухны къабул эттинъизми? – деп сорады. – Мукъаддес Рух акъкъында биз ич бир вакъыт эшитмедик биле, – деп джевап берди олар.
[3] – Ойле олса, сизлер не эсасында сувгъа батырылып чыкътынъыз? – деп сорады Павел. – Ягъянынъ огретюви эсасында, – деп джевап бердилер.
[4] – Ягъя халкъны озенге батырып чыкъарып, тёвбе эттире, халкъкъа: «Менден сонъ келеджек Инсангъа, Исагъа инанынъыз», – дей эди, – деди Павел.
[5] Олар буны эшитип, Рабби Исанынъ Адынен сувгъа батырылып чыкътылар.
[6] Павел оларнынъ башына къолларыны къойгъанынен, оларнынъ устюне Мукъаддес Рух келип энди. Олар башкъа тиллерде лаф этип, пейгъамберлик этип башладылар.
[7] Оларнынъ сайысы къарарнен он эки адам эди.
[8] Павел учь ай девамында джесаретнен синагогада адамларны огрете ве оларнен субетлешип, Алланынъ Падишалыгъы акъкъында ишанчлы делиллер кетире эди.
[9] Амма базылары инатланып, иманны ред эттилер ве халкънынъ огюнде Раббининъ Ёлуны яманладылар. Павел олардан кетип, янына шегиртлерни алды ве эр кунь Тираннус деген бир адамнынъ мектебинде субетлер кечире башлады.
[10] Шу, эки йыл девам этти, ве ахырында эм еудий, эм юнанлар, – Кучюк Асия виляетинде яшагъанларнынъ эписи Рабби акъкъында Хаберни эшиттилер.
[11] Алла Павелнинъ къолларынен чокъ аджайип шейлер япа эди.
[12] Онынъ беденине тийген явлукълар ве оглюклер хасталарнынъ устюне япылгъанда, олар хасталыкътан къуртула, ичлериндеки шейтанлар чыкъып кете эдилер.
[13] Джинлерни айдап чыкъаргъан еудийлернинъ базылары да, шейтан ургъан адамларнынъ устюнде Рабби Исанынъ Адыны чагъыра ве: «Павел илян эткен Исанынъ Адынен сизлерге буюрамыз», – дей башладылар.
[14] Буны япкъанлар арасында баш руханий Скева адлы бир еудийнинъ еди огълу бар эди.
[15] Лякин бир кунь яман рух оларгъа джевап берип: «Исаны билем, Павелни де билем, сизлер исе ким оласынъыз?» – деди.
[16] Буны айткъанынен, ичинде шейтан олгъан адам оларнынъ устюне атылып, бир-бирининъ артындан эписини енъди. Олар чыплакъ ве яралы олып, о эвден къачып къуртулдылар.
[17] Бу хабер Эфесте яшагъан еудийлернен юнанларнынъ эписине барып етти. Эписини къоркъу басып, Рабби Исанынъ Адыны шерефлей башладылар.
[18] Имангъа кельгенлерден чокълары келип, озь япкъанларыны ачыкътан айта башладылар.
[19] Тылсымджылыкъ япкъанлардан да чокълары озь китапларыны топлап, эписининъ козю огюнде якътылар. Китапларнынъ фиятыны сайгъанда, элли бинъ кумюш акъчагъа тенъ кельди.
[20] Ойле олып, Раббининъ Сёзю къудретнен даркъалып, тесири кунь-куньден арта эди.
[21] Бу вакъиалар олып кечкен сонъ, Павел озь гонълюнде Македония ве Ахаядан кечмеге ве сонъ Ерусалимге бармагъа къарар этти. «О ерге баргъанымдан сонъ, Римни де барып корьмеге керек», – деди.
[22] Павел озюне хызмет этип юргенлерден эки адамны: Тимотей ве Эрастны Македониягъа ёллады, озю исе вакътынджа Кучюк Асия виляетинде къалды.
[23] О вакъыт Раббининъ Ёлуна къаршы буюк бир исьян котерильди.
[24] Деметрий адлы бир кумюшчи уста олып, кумюштен Артемис ибадетханечиклерини ясап, башкъа усталаргъа да чокъ иш берип, оларгъа буюк файда кетире эди.
[25] Деметрий усталарны топлап: – Достларым! Сизлерге белли олгъаны киби, бизим къазанчымыз бу зенаатнен багълы.
[26] Амма тек Эфесте дегиль, бутюн Кучюк Асияда биле бу Павел, инсан къолунен ясалгъан путлар Алла дегиль, дегенини озьлеринъиз корип, эшитип турасыз. Шу лафларнен о чокъ адамларны къандырып ёлдан урды.
[27] Бу шейден тек бизим зенаатымыз итибарсыз олып къалмайджакъ, бундан гъайры бутюн Кучюк Асия ве бутюн дюнья ибадет эткен улу алла Артемиснинъ ибадетханеси де бош шейге айланып, онынъ улулыгъы да ёкъ оладжакъ, – деди.
[28] Адамлар буны эшитип, пек ачувландылар ве: – Эфеснинъ Артемиси улудыр! – деп къычыра башладылар.
[29] Бутюн шеэр къалабалыкъкъа толды, эписи бирлешип, Павелнинъ ёлдашларыны – македониялы Гай ве Аристархны туттылар, театр тарафкъа алып кеттилер.
[30] Павел халкънынъ огюне чыкъмагъа истегенде, шегиртлери онъа ёл бермедилер.
[31] Кучюк Асия башлыкъларындан бирлери, Павелнинъ досту олгъаны себебинден, онъа хабер ёллап, театрде корюнмесин деп, риджа этти.
[32] Шу арада адамлардан бири о десе, башкъасы бу деп къычыра эди. Топлашув тертипсиз олды, чокълары не ичюн кельгенлерини биле бильмей эди.
[33] Еудийлернинъ теклифине коре, халкънынъ ичинден Эскендер деген бир адамны огге сюрдилер. Эскендер къолунен бир шейлер косьтерип, халкънынъ огюнде озюни къорчаламагъа истеди.
[34] Лякин халкъ онынъ еудий олгъаныны билип, эписи бир агъыздан эки саат девамында: – Эфеснинъ Артемиси улудыр! – деп къычыра эдилер.
[35] Ахыр-сонъу шеэр ребери халкъны тынчландырып: – Эй, Эфес акъайлары! Эфес шеэри улу Артемис сарайынынъ ве онынъ коктен тюшкен азизининъ бекчиси олгъаныны бильмеген адам бармы экен?
[36] Буны ич кимсе инкяр этмесе, сизлер тынчланынъыз да, тюшюнмейип арекет этменъиз.
[37] Ана, ибадетханени таламагъан ве алланъызны сёгмеген адамларны бу ерге кетирдинъиз.
[38] Эгер Деметрий ве онен берабер олгъан усталар кимгедир шикяет этмеге истеселер, махкемелер ве акимлер бар, шикяетлерини анда берсинлер.
[39] Башкъа бир шейни талап этмеге истесенъиз, бу меселени къануний топлангъан топлашув чезсин.
[40] Бугунь олып кечкен ишлер ичюн бизге исьянджылар демеклери мумкюн, чюнки бойле къалабалыкъкъа ич бир себеп ёкъ ве биз озюмизни акъламакъ ичюн бир шей айтып оламайджакъмыз, – деди. Шу сёзлерни айтып битирген сонъ, кятип топлашувны даркъатып йиберди.