[1] จงจรดเขาสัตว์ ที่ริมฝีปากของเจ้า เพราะอินทรีตัวหนึ่งบินอยู่เหนือพระนิเวศของพระยาห์เวห์ เพราะเขาได้หักพันธสัญญาของเรา และละเมิดธรรมบัญญัติของเรา
[2] อิสราเอลร้องทุกข์ต่อเราว่า “ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ทั้งหลายรู้จักพระองค์”
[3] อิสราเอลได้ปฏิเสธความดีแล้ว ศัตรูจะไล่ติดตามเขา
[4] พวกเขาได้แต่งตั้งกษัตริย์ แต่เรามิได้เสนอให้ทำ เขาได้แต่งตั้งเจ้านาย แต่เราไม่ได้เห็นชอบ เขาได้สร้างรูปเคารพด้วยเงินและทอง เพื่อความพินาศของตนเอง
[5] โอ สะมาเรียเอ๋ย เราปฏิเสธรูปลูกวัวของเจ้า ความกริ้วของเราพลุ่งขึ้นต่อพวกเขา เขาจะบริสุทธิ์ได้นานสักเท่าใด?
[6] เพราะรูปนั้นมาจากอิสราเอล ช่างฝีมือเป็นผู้ทำขึ้น รูปนั้นมิใช่พระเจ้า รูปลูกวัวของสะมาเรีย จะถูกทุบเป็นชิ้นๆ
[7] เพราะเขาหว่านลม เขาจึงต้องเกี่ยวพายุหมุน ต้นข้าวไม่มีรวง มันจะไม่อาจใช้ทำแป้ง และถึงใช้ทำได้ คนต่างด้าวก็เอาไปกิน
[8] อิสราเอลถูกกินหมดแล้ว เดี๋ยวนี้เขาอยู่ท่ามกลางบรรดาประชาชาติ เป็นเหมือนภาชนะไร้ประโยชน์
[9] เขาขึ้นไปหาอัสซีเรีย ดังลาป่าที่ท่องเที่ยวอยู่ลำพัง เอฟราอิมได้จ้างคนรักมา
[10] แม้เขาจ้างประชาชาติอื่นให้เป็นพันธมิตร ไม่ช้าเราจะต้อนเขารวมกัน เขาเริ่มลดน้อยถอยลง จากภาระของกษัตริย์แห่งเจ้านายทั้งหลาย
[11] เพราะเอฟราอิมได้สร้างแท่นบูชาเพิ่มขึ้นเพื่อลบบาป แต่แท่นเหล่านั้นกลายเป็นแท่นเพื่อให้เขาทำบาป
[12] ถึงเราจะเขียนธรรมบัญญัติไว้ให้สักหมื่นข้อ เขาจะถือว่าเป็นเพียงของแปลก
[13] เขาถวายเครื่องสัตวบูชาแก่เรา และรับประทานเนื้อนั้น แต่พระยาห์เวห์มิได้พอพระทัยเขา บัดนี้พระองค์จะทรงระลึกถึงความผิดของเขา และจะทรงลงโทษเขาเพราะบาปของเขา เขาจะกลับไปยังอียิปต์
[14] อิสราเอลได้ลืมผู้สร้างของตนแล้ว จึงสร้างวังขึ้นหลายแห่ง และยูดาห์ก็สร้างเมืองมีกำแพงเพิ่มขึ้น แต่เราจะส่งไฟมาเผาเมืองเหล่านี้ ไฟจะไหม้ที่กำบังแข็งแกร่งทั้งหลายของเขาเสีย