[1] เอฟราอิมเลี้ยงตนด้วยลม และตามหาลมตะวันออกอยู่วันยังค่ำ เขาทวีการโกหกและความรุนแรง เขาทำพันธสัญญากับอัสซีเรีย และขนน้ำมันมะกอกไปให้อียิปต์
[2] พระยาห์เวห์ทรงมีคดีกับยูดาห์ และจะลงโทษยาโคบตามการประพฤติของเขา และจะทรงตอบแทนเขาตามการกระทำของเขา
[3] ในครรภ์ของมารดา เขายึดส้นเท้าพี่ชาย และเมื่อเขาเป็นผู้ใหญ่ เขาก็สู้กับพระเจ้า
[4] เออ เขาสู้กับทูตสวรรค์และมีชัย เขาร้องไห้และขอความเมตตา เขาพบพระเจ้า ที่เบธเอล และพระองค์ตรัสกับเขา ที่นั่น
[5] พระยาห์เวห์พระเจ้าจอมทัพ พระยาห์เวห์เป็นพระนามของพระองค์
[6] “แต่ส่วนเจ้า จงกลับมาหาพระเจ้าของเจ้า จงรักษาความเมตตาและความยุติธรรม และจงรอคอยพระเจ้าของเจ้าอยู่เสมอ”
[7] เขาเป็นพ่อค้า ในมือของเขามีตราชูขี้ฉ้อ เขารักที่จะกดขี่
[8] เอฟราอิมกล่าวว่า “แท้จริงข้าเป็นคนมั่งมี ข้าหาทรัพย์เพื่อตนเอง แต่ทั้งหมดที่ข้าหาได้ พวกเขาจะไม่พบความผิด ที่เป็นบาป”
[9] เราเองคือยาห์เวห์ พระเจ้าของเจ้า ตั้งแต่ครั้งแผ่นดินอียิปต์ เราจะให้เจ้าอาศัยอยู่ในเต็นท์อีก เหมือนในสมัยที่มีเทศกาลเลี้ยง
[10] เราพูดกับบรรดาผู้เผยพระวจนะ และเราเองให้เกิดนิมิตมากขึ้น และให้อุปมาโดยทางผู้เผยพระวจนะ
[11] มีความชั่วในกิเลอาดจริง เขาทั้งหลายก็เป็นอนิจจัง เขาเอาวัวผู้มาถวายบูชาในกิลกาล เออ แท่นบูชาของเขาก็จะเหมือนกองหิน อยู่บนรอยไถในท้องนา
[12] (ยาโคบหนีไปยังแผ่นดินอารัม อิสราเอลทำงานเพื่อจะได้ภรรยาที่นั่น ท่านเลี้ยงแกะเพื่อให้ได้ภรรยา)
[13] พระยาห์เวห์ทรงนำคนอิสราเอลขึ้นมาจากอียิปต์ โดยผู้เผยพระวจนะคนหนึ่ง พระองค์ทรงรักษาเขาไว้โดยผู้เผยพระวจนะคนหนึ่ง
[14] เอฟราอิมทำให้พระองค์โทมนัส อย่างขมขื่น ดังนั้นพระองค์ทรงให้กรรมของการฆ่าคนติดอยู่กับเขา และองค์เจ้านายจะทรงตอบแทนการสบประมาทของเขา