[1] โอ อิสราเอลเอ๋ย จงกลับมาหาพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า เจ้าสะดุดก็เพราะบาปผิดของเจ้า
[2] จงนำถ้อยคำมาด้วย และกลับมาหาพระยาห์เวห์ จงทูลพระองค์ว่า “ขอทรงอภัยบาปผิดทั้งสิ้น ขอทรงรับสิ่งดี และข้าพระองค์ทั้งหลายจะถวายผลแห่งริมฝีปาก
[3] อัสซีเรียไม่อาจช่วยข้าพระองค์ทั้งหลาย ข้าพระองค์ทั้งหลายจะไม่ขี่ม้า ข้าพระองค์ทั้งหลายจะไม่กล่าวอีกว่า ‘พระเจ้าของเราทั้งหลาย’ แก่สิ่งที่มือของข้าพระองค์ได้สร้างขึ้น เพราะว่าในพระองค์ ลูกกำพร้าพบพระเมตตา”
[4] เราจะรักษาเขาให้หายจากการกลับสัตย์ เราจะรักเขาด้วยความเต็มใจ เพราะว่าความกริ้วของเราหันไปจากเขาแล้ว
[5] เราจะเป็นเหมือนน้ำค้างแก่อิสราเอล เขาจะเบิกบานอย่างดอกลิลลี่ เขาจะหยั่งรากเหมือนต้นไม้แห่งเลบานอน
[6] กิ่งก้านของเขาจะขยายออก เขาจะงามเหมือนมะกอก และจะมีกลิ่นหอมเหมือนเลบานอน
[7] เขาทั้งหลายจะกลับมาอยู่ใต้ร่มเงาของเรา เขาจะเจริญขึ้นเหมือนข้าว จะออกดอกเหมือนเถาองุ่น และจะมีกลิ่นเหมือนเหล้าองุ่นแห่งเลบานอน
[8] เอฟราอิมเอ๋ย เราเกี่ยวข้องอะไรกับรูปเคารพเล่า? เราเองเป็นผู้ตอบและดูแลเจ้า เราเป็นเหมือนต้นสนสามใบเขียวสด และผลของเจ้าก็ได้มาจากเรา
[9] ผู้ใดฉลาด ก็ให้เข้าใจสิ่งเหล่านี้เถิด ผู้ใดช่างสังเกต ก็ให้เขารู้ เพราะว่าพระมรรคา ของพระยาห์เวห์ก็เที่ยงตรง ผู้ชอบธรรมเดินในทางนี้ แต่ผู้ทรยศจะสะดุดในทางนี้