[1] Weselcie się w Panu sprawiedliwi; bo szczerym przystoi chwalić Pana.
[2] Wysławiajcie Pana na harfie, na lutni, na instrumencie o dziesięciu stronach, śpiewajcie mu.
[3] Śpiewajcież mu piosnkę nową; dobrze mu i głośno grajcie.
[4] Albowiem szczere jest słowo Pańskie, i wszystkie sprawy jego wierne.
[5] Miłuje sąd i sprawiedliwość; pełna jest ziemia miłosierdzia Pańskiego.
[6] Słowem Pańskiem są niebiosa uczynione, a Duchem ust jego wszystko wojsko ich.
[7] Który zgromadził jako na kupę wody morskie, i złożył do skarbu przepaści.
[8] Niech się boi Pana wszystka ziemia; niech się go lękają wszyscy obywatele okręgu ziemi.
[9] Albowiem on rzekł, i stało się; on rozkazał, a stanęło.
[10] Pan rozprasza rady narodów, a wniwecz obraca zamysły ludzkie;
[11] Ale rada Pańska trwa na wieki, a myśli serca jego od narodu do narodu.
[12] Błogosławiony naród, którego Pan jest Bogiem jego; lud, który sobie obrał za dziedzictwo.
[13] Pan patrzy z nieba, i widzi wszystkich synów ludzkich.
[14] Z miejsca mieszkania swego spogląda na wszystkich obywateli ziemi.
[15] Który stworzył serce każdego z nich, upatruje wszystkie sprawy ich.
[16] Nie bywa król wybawiony przez wielkość wojska, ani mocarz nie ujdzie przez wielką moc swoję.
[17] Omylnyć jest koń ku wybawieniu, a nie wyrywa wielkością mocy swojej.
[18] Oto oko Pańskie nad tymi, którzy się go boją, nad tymi, którzy ufają w miłosierdziu jego;
[19] Aby wyrwał od śmierci duszę ich,a pożywił ich w głodzie.
[20] Dusza nasza oczekuje Pana; on ratunek nasz i tarcza nasza.
[21] W nim zaprawdę rozweseli się serce nasze; bo w imieniu jego świętem ufamy.
[22] Niechże będzie miłosierdzie twoje, Panie! nad nami, jakośmy nadzieję w tobie mieli.