[1] Pieśń psalmu samego Dawida.
[2] Gotowe jest serce moje, Boże! śpiewać i wysławiać cię będę, także i chwała moja.
[3] Ocućże się lutnio i harfo! gdy na świtaniu powstaję.
[4] Wysławiać cię będę między ludźmi, Panie! a będęć śpiewał między narodami.
[5] Albowiem większe jest nad niebiosa miłosierdzie twoje, i aż pod obłoki prawda twoja.
[6] Wywyszże się nad niebiosa, o Boże! a nad wszystkę ziemię chwała twoja.
[7] Niech będą wybawieni umiłowami twoi; zachowajże ich prawicą swoją, a wysłuchaj mię.
[8] Bóg mówił przez świętobliwość swoję; dlatego się weselić będę, że rozdzielę Sychem, a dolinę Sukkot rozmierzę.
[9] Mojeć jest Galaad, mój i Manases, a Efraim mocą głowy mojej, Juda zakonodawca mój.
[10] Moab jest miednicą do umywania mego, na Edoma porzucę obuwie moje: przeciwko Filistynom trąbić będę.
[11] Któż mię zaprowadzi do miasta obronnego? Któż mię przywiedzie aż do ziemi edomskiej?
[12] Izali nie ty, o Boże! któryś nas był odrzucił, a nie wychodziłeś, o Boże! z wojskami naszemi?
[13] Dajże nam pomoc z ucisku; albowiem omylna jest pomoc ludzka. W Bogu sobie mężnie poczynać będziemy, a on podepcze nieprzyjaciół naszych.