<Psalmów 129

[1] Pieśń stopni. Bardzoć mię utrapili zaraz od młodości mojej, powiedz teraz Izraelu.

[2] Bardzoć mię utrapili od młodości mojej, wszakże mię nie przemogli.

[3] Po grzbiecie moim orali oracze, i długie przeganiali brózdy swoje.

[4] Ale Pan sprawiedliwy poprzecinał powrozy niezbożników.

[5] Zawstydzeni i nazad obróceni będą wszyscy, którzy Syon mają w nienawiści.

[6] Będą jako trawa na dachu, która pierwej, niż odrośnie, usycha.

[7] Z której żeńca nie może garści swej napełnić; ani naręcza swego ten, który wiąże snopy.

[8] I mimo idący nie rzeką: Błogosławieństwo Pańskie niech będzie z wami; albo: Błogosławimy wam w imieniu Pańskiem.