[1] Chwalcie Pana; albowiem dobra rzecz jest, śpiewać Bogu naszemu; albowiem to wdzięczna i przystojna jest chwała.
[2] Pan Jeruzalem buduje, a rozproszonego Izraela zgromadza.
[3] Który uzdrawia skruszonych na sercu, a zawiązuje boleści ich.
[4] Który rachuje liczbę gwiazd, a każdą z nich imieniem jej nazywa.
[5] Wielki jest Pan nasz, i wielki w mocy; rozumienia jego niemasz liczby.
[6] Pan pokornych podnosi; ale niepobożnych aż ku ziemi uniża.
[7] Śpiewajcież Panu z chwałą; śpiewajcie Bogu naszemu na harfie;
[8] Który okrywa niebiosa obłokami, a deszcz ziemi gotuje: który czyni, że rośnie trawa po górach;
[9] Który daje bydłu pokarm ich, i kruczętom młodym, które wołają do niego.
[10] Nie kocha się w mocy końskiej, ani się kocha w goleniach męskich.
[11] Kocha się Pan w tych, którzy się go boją, a którzy ufają w miłosierdziu jego.
[12] Chwalże, Jeruzalemie! Pana; chwalże, Syonie! Boga twego.
[13] Albowiem on umacnia zawory bram twoich, a błogosławi synów twoich w pośrodku ciebie.
[14] On czyni pokój w granicach twoich, a najwyborniejszą pszenicą nasyca cię.
[15] On wysyła słowo swe na ziemię; bardzo prędko bieży wyrok jego.
[16] On daje śnieg jako wełnę, szron jako popiół rozsypuje.
[17] Rzuca lód swój jako bryły; przed zimnem jego któż się ostoi?
[18] Posyła słowo swoje, i roztapia je; powienie wiatrem swym, a rozlewają wody.
[19] Oznajmuje słowo swe Jakóbowi, ustawy swe i sądy swe Izraelowi.
[20] Nie uczynił tak żadnemu narodowi; przetoż nie poznali sądów jego. Halleluja.