[1] Dico autem: Quanto tempore heres parvulus est, nihil differt a servo, cum sit dominus omnium,
[2] sed sub tutoribus est et actoribus usque ad praefinitum tempus a patre.
[3] Ita et nos, cum essemus parvuli, sub elementis mundi eramus servientes;
[4] at ubi venit plenitudo temporis, misit Deus Filium suum, factum ex muliere, factum sub lege,
[5] ut eos, qui sub lege erant, redimeret, ut adoptionem filiorum reciperemus.
[6] Quoniam autem estis filii, misit Deus Spiritum Filii sui in corda nostra clamantem: “ Abba, Pater! ”.
[7] Itaque iam non es servus sed filius; quod si filius, et heres per Deum.
[8] Sed tunc quidem ignorantes Deum, his, qui natura non sunt dii, servistis;
[9] nunc autem, cum cognoveritis Deum, immo cogniti sitis a Deo, quomodo convertimini iterum ad infirma et egena elementa, quibus rursus ut antea servire vultis?
[10] Dies observatis et menses et tempora et annos!
[11] Timeo vos, ne forte sine causa laboraverim in vobis.
[12] Estote sicut ego, quia et ego sicut vos; fratres, obsecro vos. Nihil me laesistis;
[13] scitis autem quia per infirmitatem carnis pridem vobis evangelizavi,
[14] et tentationem vestram in carne mea non sprevistis neque respuistis, sed sicut angelum Dei excepistis me, sicut Christum Iesum.
[15] Ubi est ergo beatitudo vestra? Testimonium enim perhibeo vobis, quia, si fieri posset, oculos vestros eruissetis et dedissetis mihi.
[16] Ergo inimicus vobis factus sum, verum dicens vobis?
[17] Aemulantur vos non bene, sed excludere vos volunt, ut illos aemulemini.
[18] Bonum est autem aemulari in bono semper, et non tantum cum praesens sum apud vos,
[19] filioli mei, quos iterum parturio, donec formetur Christus in vobis!
[20] Vellem autem esse apud vos modo et mutare vocem meam, quoniam incertus sum in vobis.
[21] Dicite mihi, qui sub lege vultis esse: Legem non auditis?
[22] Scriptum est enim quoniam Abraham duos filios habuit, unum de ancilla et unum de libera.
[23] Sed qui de ancilla, secundum carnem natus est; qui autem de libera, per promissionem.
[24] Quae sunt per allegoriam dicta; ipsae enim sunt duo Testamenta, unum quidem a monte Sinai, in servitutem generans, quod est Agar.
[25] Illud vero Agar mons est Sinai in Arabia, respondet autem Ierusalem, quae nunc est; servit enim cum filiis suis.
[26] Illa autem, quae sursum est Ierusalem, libera est, quae est mater nostra;
[27] scriptum est enim: “ Laetare, sterilis, quae non paris, erumpe et exclama, quae non parturis, quia multi filii desertae magis quam eius, quae habet virum ”.
[28] Vos autem, fratres, secundum Isaac promissionis filii estis.
[29] Sed quomodo tunc, qui secundum carnem natus fuerat, persequebatur eum, qui secundum spiritum, ita et nunc.
[30] Sed quid dicit Scriptura? “ Eice ancillam et filium eius; non enim heres erit filius ancillae cum filio liberae ”.
[31] Itaque, fratres, non sumus ancillae filii sed liberae.