[1] ເບິ່ງແມ! ພຣະບິດາເຈົ້າຊົງໂຜດປະທານຄວາມຮັກແກ່ເຮົາທັງຫລາຍ ເປັນຢ່າງໃດທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເອີ້ນພວກເຮົາວ່າ ບຸດຂອງ^ພຣະອົງ ແລະພວກເຮົາກໍເປັນຢ່າງນັ້ນແລ້ວ. ເຫດທີ່ໂລກບໍ່ຮູ້ຈັກເຮົາທັງຫລາຍ ກໍເພາະເຂົາບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະອົງນັ້ນແຫລະ.
[2] ພວກທີ່ຮັກ^ເອີຍ, ບັດນີ້ເຮົາທັງຫລາຍເປັນບຸດຂອງ^ພຣະເຈົ້າແລ້ວ ແລະຍັງບໍ່ໄດ້ຊົງສຳແດງໃຫ້ຮູ້ຄັກວ່າ ຕໍ່ໄປພວກເຮົາຈະເປັນຢ່າງໃດ ແຕ່ພວກເຮົາຮູ້ວ່າເມື່ອພຣະອົງຈະສະເດັດມາປາກົດນັ້ນ ເຮົາທັງຫລາຍຈະເປັນເໝືອນພຣະອົງ ເພາະວ່າພວກເຮົາຈະເຫັນພຣະອົງ ຢ່າງທີ່ພຣະອົງຊົງເປັນຢູ່ນັ້ນ.
[3] ແລະທຸກຄົນທີ່ມີຄວາມຫວັງຢ່າງນີ້ໃນພຣະອົງ ກໍຊຳລະຕົນໃຫ້ບໍຣິສຸດ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພຣະອົງຊົງບໍຣິສຸດ.
[4] ທຸກຄົນທີ່ເຮັດບາບ ກໍມີຄວາມຜິດໃນຖານທີ່ຝ່າຝືນກົດບັນຍັດ ເພາະການບາບແມ່ນການຝ່າຝືນກົດບັນຍັດ.
[5] ພວກເຈົ້າຮູ້ວ່າພຣະອົງໄດ້ມາປາກົດ ເພື່ອຍົກເອົາບາບກຳຂອງ^ມະນຸດ ແລະໃນພຣະອົງນັ້ນບໍ່ມີບາບເລີຍ.
[6] ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດທີ່ຕັ້ງໝັ້ນຢູ່ໃນພຣະອົງ ຜູ້ນັ້ນກໍບໍ່ເຮັດບາບອີກຕໍ່ໄປ ສ່ວນຜູ້ໃດທີ່ຍັງເຮັດບາບຕາມເຄີຍ ຜູ້ນັ້ນກໍຍັງບໍ່ເຫັນພຣະອົງ ແລະຍັງບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະອົງ.
[7] ລູກນ້ອຍທັງຫລາຍ^ເອີຍ, ຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດຊັກຈູງພວກເຈົ້າໃຫ້ຫລົງ ຜູ້ທີ່ເຮັດຕາມຄວາມ^ທ່ຽງທຳ ກໍເປັນຜູ້ທ່ຽງທຳ ເໝືອນພຣະອົງຜູ້ຊົງທ່ຽງທຳ.
[8] ຜູ້ທີ່ຍັງເຮັດບາບ ກໍມາຈາກມານຮ້າຍ, ເພາະວ່າມານຮ້າຍໄດ້ເຮັດບາບຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນເດີມມາ ພຣະບຸດຂອງ^ພຣະເຈົ້າໄດ້ສະເດັດມາປາກົດ ກໍເພາະເຫດນີ້ແຫລະ ຄືເພື່ອຊົງທຳລາຍກິດຈະການຂອງ^ມານຮ້າຍເສຍ.
[9] ຜູ້ໃດເກີດຈາກພຣະເຈົ້າ ກໍບໍ່ເຮັດບາບອີກຕໍ່ໄປ ເພາະສະພາບຂອງ^ພຣະອົງຊົງດຳລົງຢູ່ໃນຜູ້ນັ້ນ ແລະຜູ້ນັ້ນກໍບໍ່ອາດເຮັດບາບອີກຕໍ່ໄປ ເພາະຕົນໄດ້ບັງເກີດຈາກພຣະເຈົ້າແລ້ວ.
[10] ດັ່ງນັ້ນແຫລະ ຈຶ່ງເຫັນໄດ້ວ່າຜູ້ໃດເປັນລູກຂອງ^ພຣະເຈົ້າ ແລະຜູ້ໃດເປັນລູກຂອງ^ມານຮ້າຍ ຄືຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ເຮັດຕາມຄວາມ^ທ່ຽງທຳ ຫລືບໍ່ຮັກພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ ຜູ້ນັ້ນກໍບໍ່ແມ່ນລູກຂອງ^ພຣະເຈົ້າ.
[11] ຖ້ອຍຄຳທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ຍິນແລະໄດ້ຟັງມາຕັ້ງແຕ່ຕອນຕົ້ນນັ້ນ ຄືໃຫ້ພວກເຮົາຮັກຊຶ່ງກັນແລະກັນ.
[12] ຢ່າໃຫ້ເປັນເໝືອນກາອິນ ຜູ້ມາຈາກມານຊົ່ວຮ້າຍ ແລະໄດ້ຂ້ານ້ອງຊາຍຂອງຕົນເສຍ. ດ້ວຍເຫດໃດລາວຈຶ່ງຂ້ານ້ອງ ກໍເພາະການເຮັດຂອງຕົນຊົ່ວ ແລະການເຮັດຂອງ^ນ້ອງນັ້ນຊອບທຳ.
[13] ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍ^ເອີຍ, ຖ້າໂລກນີ້ກຽດຊັງພວກເຈົ້າຢ່າປະຫລາດ^ໃຈ.
[14] ຝ່າຍເຮົາຮູ້ແລ້ວວ່າ ພວກເຮົາໄດ້ຍ້າຍອອກຈາກຄວາມ^ຕາຍເຂົ້າສູ່ຊີວິດແລ້ວ ກໍເພາະພວກເຮົາຮັກພີ່ນ້ອງ. ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ຮັກ ຜູ້ນັ້ນກໍຍັງຢູ່ໃນຄວາມ^ຕາຍ.
[15] ທຸກຄົນທີ່ກຽດຊັງພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ ກໍເປັນຜູ້^ຂ້າຄົນ ພວກເຈົ້າຮູ້ແລ້ວວ່າ ຜູ້^ຂ້າຄົນບໍ່ມີຊີວິດນິຣັນດອນຕັ້ງຢູ່ໃນເຂົາເລີຍ.
[16] ດັ່ງນີ້ແຫລະ ພວກເຮົາຈຶ່ງຮູ້ຈັກຄວາມຮັກໂດຍທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ສະຫລະຊີວິດຂອງ^ພຣະອົງ ເພື່ອພວກເຮົາ ແລະພວກເຮົາກໍຄວນສະຫລະຊີວິດຂອງເຮົາເພື່ອພີ່ນ້ອງເໝືອນກັນ.
[17] ແຕ່ຖ້າຜູ້ໃດມີຊັບສົມບັດໃນໂລກນີ້ ແລະເຫັນພີ່ນ້ອງຂອງຕົນຂັດສົນ ແລ້ວຍັງບໍ່ຍອມມີໃຈເມດຕາຊ່ວຍເຫລືອຜູ້ນັ້ນ ຄວາມຮັກຕໍ່ພຣະເຈົ້າຈະດຳລົງຢູ່ໃນຕົນໄດ້ຢ່າງໃດ.
[18] ລູກນ້ອຍທັງຫລາຍ^ເອີຍ, ຢ່າໃຫ້ພວກເຮົາຮັກດ້ວຍຄວາມ^ເວົ້າແລະດ້ວຍປາກເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຈົ່ງສະແດງຄວາມຮັກອັນແທ້ຈິງດ້ວຍການກະທຳ.
[19] ດ້ວຍເຫດນີ້ແຫລະ ພວກເຮົາຈຶ່ງຮູ້ວ່າ ພວກເຮົາຢູ່ຝ່າຍຄວາມຈິງ ຄືພວກເຮົາມີຄວາມ^ໝັ້ນໃຈຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ.
[20] ຖ້າໃຈຂອງ^ພວກເຮົາກ່າວໂທດໃສ່ພວກເຮົາເອງ ພວກເຮົາກໍຮູ້ວ່າພຣະເຈົ້າໃຫຍ່ກວ່າໃຈຂອງ^ພວກເຮົາ ແລະພຣະອົງກໍຊົງຮູ້ທຸກໆສິ່ງ.
[21] ເຫດສະນັ້ນ ເພື່ອນທີ່ຮັກທັງຫລາຍຂອງເຮົາ^ເອີຍ, ຖ້າໃຈຂອງ^ພວກເຮົາບໍ່ກ່າວໂທດໃສ່ພວກເຮົາແລ້ວ ພວກເຮົາກໍມີໃຈກ້າມາຢູ່ຊ້ອງໜ້າພຣະເຈົ້າ.
[22] ແລະເມື່ອພວກເຮົາຂໍສິ່ງໃດຈາກພຣະອົງ ພວກເຮົາກໍໄດ້ຮັບສິ່ງນັ້ນ ເພາະພວກເຮົາເຊື່ອຟັງຂໍ້ຄຳສັ່ງຂອງ^ພຣະອົງ ແລະປະຕິບັດຕາມສິ່ງທີ່ພຣະອົງຊົງພໍພຣະໄທ.
[23] ກົດບັນຍັດຂອງ^ພຣະເຈົ້າ ຄືໃຫ້ພວກເຮົາເຊື່ອໃນພຣະນາມພຣະເຢຊູ^ຄຣິດເຈົ້າ ພຣະບຸດຂອງ^ພຣະເຈົ້າ ແລະໃຫ້ພວກເຮົາຮັກຊຶ່ງກັນແລະກັນ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພຣະອົງຊົງສັ່ງພວກເຮົາ.
[24] ທຸກຄົນຜູ້ທີ່ຖືຮັກສາບັນດາຂໍ້ບັນຍັດຂອງ^ພຣະເຈົ້າ ກໍຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະອົງ ແລະພຣະອົງກໍຊົງສະຖິດຢູ່ໃນພວກເຂົາ ແລະດ້ວຍພຣະວິນຍານທີ່ພຣະອົງໄດ້ປະທານໃຫ້ພວກເຮົານັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງຮູ້ວ່າພຣະອົງຊົງສະຖິດຢູ່ໃນພວກເຮົາ.