[1] Fyrst av øllum áminni eg tá um, at tað verða hildnar bønir, ákallanir, fyribønir, takkargerðir fyri øllum menniskjum,
[2] fyri kongum og øllum teimum, sum eru settir hátt, fyri at vit mega liva eitt stilt og friðarligt lív í øllum gudsótta og sóma.
[3] Hetta er gott og tekkiligt fyri frelsara okkara, Guði,
[4] sum vil, at øll menniskju skulu verða frelst og koma at kenna sannleikan.
[5] Tí at ein er Guð, ein er eisini millumgongumaðurin millum Guðs og manna, maðurin Kristus Jesus,
[6] sum gav seg sjálvan sum loysigjald fyri øll; tað er vitnisburðurin á sínum tíma,
[7] og hann eri eg settur sum boðberi og ápostul fyri – eg sigi sannleika, eg ljúgvi ikki – sum lærari hjá heidningum í trúgv og sannleika.
[8] Eg vil tá, at menninir skulu halda bøn soleiðis, at teir á einum og hvørjum staði lyfta upp heilagum hondum uttan vreiði og trætnað,
[9] somuleiðis at konur skulu prýða seg við sámiligum klæðum, við blúgv og hóvsemi, ikki við flættum og gulli ella perlum ella dýrum skarti,
[10] men eins og konum sømir, sum viðkenna sær gudsótta, við góðum gerningum.
[11] Kona eigur at læra í kvirri, í øllum undirgivni.
[12] Men eg gevi ikki konu loyvi til at vera lærari ella at taka sær ræði á manninum, men at vera í kvirri.
[13] Tí at Ádam varð fyrst myndaður, síðan Eva;
[14] og Ádam varð ikki dáraður, men konan varð dárað og er fallin í misgerð.
[15] Men hon skal verða frelst gjøgnum barnaføðing sína, um tær verða standandi í trúgv og kærleika og heilagleika við hóvsemi.