[1] РАББИ манъа шойле деди:
[2] – Инсан огълу! Тирнинъ башлыгъына бойле айт: РАББИ-ТААЛЯ шойле дей: – Юрегинъ къопайды, сен: «Мен – аллам! Денъизлернинъ ортасында мен алланынъ тахтында отурам», – дединъ. Озюнъни Алла киби акъыллы сайдынъ, лякин сен инсансынъ, Алла дегильсинъ.
[3] Сен Даниялдан икметлисинъ, санъа белли олмагъан шей ёкъ.
[4] Акъылынънен ве анълавынънен озюнъе байлыкъ къазандынъ. Алтынгъа ве кумюшке хазинелеринъни толдурдынъ.
[5] Буюк акъылынънен, алыш-вериш усталыгъынънен байлыгъынъны чокълаштырдынъ. Шу байлыгъынъ ичюн де юрегинъ гъурургъа толып ташты.
[6] Шунынъ ичюн РАББИ-ТААЛЯ шойле дей: – Сен акъылынъны Алланен бир деп сайгъанынъ ичюн,
[7] бакъ, Мен ябанджыларны, энъ къоркъунчлы халкъларны санъа алып келеджегим. Олар сенинъ гузеллигинъе ве акъылынъа къаршы къылыч котерип келеджеклер, сенинъ парылдагъан буюклигинъни арамлайджакълар.
[8] Олар сени олюм чукъурына атаджакълар. Денъизлернинъ ортасында ольдюрилип, оледжексинъ.
[9] О заман сени ольдюргенлернинъ огюнде: «Мен – аллам», – айтарсынъмы? Сени яралагъанларнынъ къолунда сен инсансынъ, алла дегильсинъ.
[10] Ябанджыларнынъ къолундан сюннетсизлер киби оледжексинъ. Мен, РАББИ, бойле дедим, – дей РАББИ-ТААЛЯ.
[11] РАББИ манъа шойле деди:
[12] – Инсан огълу! Тир падишасы акъкъында агъла да, онъа шойле айт: РАББИ-ТААЛЯ шойле дей: – Сен – къусурсызлыкънынъ мисали, акъылгъа толу, гузелликте энъ яхшы эдинъ.
[13] Сен Эдемде, Алланынъ багъчасында эдинъ. Чешит тюрлю къыйметли ташлар: якъут, сары якъут, эльмаз, хризолит, шохам, яспис, лазурит, карбункул, зумрут сени безете эди. Энъ гузель ве паалы алтыннен безетильген эдинъ. Буларнынъ эписи сен дюньягъа кельген куню япылгъан эди.
[14] Къорчалайыджы Керув олмакъ ичюн, сен ягънен сюртюльген эдинъ, сени Мен къойгъан эдим. Сен Алланынъ мукъаддес дагъында, янгъан ташлар арасында юрдинъ.
[15] Яратылгъан кунюнъден башлап ёлларынъ къусурсыз эди. Лякин бир кунь сенде яманлыкъ ачылды.
[16] Алыш-веришинънинъ чокълугъындан ичинъ залымгъа толу олды, ве сен гуна яптынъ. Шунынъ ичюн Мен сени, арам олгъанны киби, Алланынъ дагъындан къувдым, эй, къорчалайыджы Керув, янгъан ташларнынъ арасындан сени ёкъ эттим.
[17] Гузеллигинъ ичюн юрегинъ къопай олды, шан-шуретинъ ичюн акъылынъ гъайып олды. Мен сени ерге аттым, падишаларнынъ козю огюнде масхара эттим.
[18] Гуналарынъ чокълугъынен, тиджаретте алдаткъанынънен сен азиз ерлеринъни арамладынъ. Мен сенинъ ичинъден бир атеш чыкъардым, ве о атеш сени якъты. Эписи бакъкъанларнынъ козю огюнде сени ер юзюндеки кульге чевирдим.
[19] Сени бильген халкълар, сенинъ такъдиринъе дешетте къалдылар. Сенинъ сонъунъ къоркъунчлы олды, бир даа сен олмайджакъсынъ.
[20] РАББИ манъа шойле деди:
[21] – Инсан огълу! Сидонгъа бакъ да, онъа къаршы пейгъамберлик эт
[22] ве шойле айт: РАББИ-ТААЛЯ шойле дей: Эй, Сидон, Мен санъа къаршым. Сенинъ ичинъде Мен нам къазанаджагъым. Сени джезалагъанда, азиз олгъанымны косьтергенде, адамлар Мен – РАББИ олгъанымны биледжеклер.
[23] Мен о шеэрге ольдюриджи хасталыкъны йибереджегим, ве сокъакъларынъдан къан акъаджакъ. Онынъ ичинде эр тарафкъа ургъан къылычтан олюлер серилип ятаджакъ. О заман Мен – РАББИ олгъанымны билирлер.
[24] О вакъыттан башлап о бир даа Исраильни когем чалысы киби, санчмайджакъ, тикен киби, башкъа къомшулардан бетер оны хорламайджакъ. О заман Мен – РАББИ-ТААЛЯ олгъанымны билирлер.
[25] РАББИ-ТААЛЯ шойле дей: Башкъа халкълар арасында дагъытылгъан Исраиль халкъыны топлагъанымда, халкъларнынъ козю огюнде Озь мукъаддеслигимни косьтереджегим. Олар озь топрагъында, Мен къулум Якъупкъа берген топракъта яшайджакълар.
[26] Олар анда раат яшайджакъ, эв къураджакъ, юзюмликлерини сачаджакълар. Оларны кореджек козю олмагъан къомшуларыны Мен джезалайджагъым, ве олар къоркъмайып яшайджакълар. О заман Мен – РАББИ, оларнынъ Алласы олгъанымны биледжеклер.