[1] РАББИ манъа шойле деди:
[2] – Инсан огълу! Бир заманда эки апай бар экен, бир ананынъ эки къызы бар экен.
[3] Олар яшлыкътан Мысырда ороспулыкъ япкъан. Анда кокюслери эзильген, анда оларнынъ къызлыкъ мемелери эзильген эди.
[4] Буюгининъ ады Охола, кучюгининъ ады Охолива эди. Олар Менимки эдилер ве огъулларнен къызларны догъа эдилер. Адлары Охола – бу Самарие шеэри, Охолива исе – Ерусалимдир.
[5] Охола даа Менимки олгъанда, ороспулыкъ этип башлады ве ойнашлары олгъан къомшу ашшурлыларгъа юрекнен берилип, истекнен артындан кетти.
[6] Оларнынъ эписи: виляет башлыкълары ве ёлбашчылар, яш аскерлер, – мор урбалар кийген, эписи истенильген дюльбер йигитлер, атлы аскерлер эди.
[7] О, ашшурлыларнынъ эписинен, кимни истесе, эр кеснен, энъ яхшы акъайларынен ороспулыкъ япты, оларнынъ путларынен о озюни арамлады.
[8] Мысырда башлагъан ороспулыгъыны ташламады. Яшлыгъындан берли мысырлыларнен ятты, ве олар онынъ кокюслерини охшадылар, онен чокъ ороспулыкъ эттилер.
[9] Шунынъ ичюн Мен оны ойнашларынынъ къолларына, о истеген ашшурлыларнынъ къолларына бердим.
[10] Олар онынъ аврет ерлерини ачтылар, огълан-къызларыны тартып алдылар, озюни къылычнен ольдюрдилер ве бойле этип, оны джезаладылар. О, эписи къадынлар арасында масхара олды.
[11] Онынъ къызкъардашы Охолива буны корьди, амма ороспулыгъында къызкъардашындан даа бозукъ ве бетер олды.
[12] О, къомшулары ашшурлыларнынъ, виляет башлыкъларынынъ ве ёлбашчыларнынъ, пек яхшы кийинген, атларда юрген атлыларнынъ ве эписи энъ яхшы ве истенильген йигитлернинъ артындан истекнен кетти.
[13] Озюни не къадар арамлагъаныны корьдим. Оларнынъ экиси де бир ёлдан кеттилер.
[14] Охолива озь ороспулыгъыны даа да чокълаштырды. О, диварда оюлып ясалгъан акъайларнынъ ресимлерини, къырмызы боянен боялангъан къасдийлилернинъ ресимлерини корьди.
[15] Беллеринде къушакълар, башларында буюк сарыкълар бар эди; оларнынъ эписи орду башлыкъларына, къасдийлилернинъ топрагъында догъгъан Вавилон адамларына ошай эдилер.
[16] Тек оларны корип, онынъ ичинде истек догъды, ве о, къасдийлилернинъ мемлекетине эльчилерни йиберди.
[17] Вавилонлылар онынъ севги ятагъына келип кирдилер ве онен ороспулыкъ япып, оны арамладылар. Олар онъа джиренч олмагъандже, о, оларнен арамлана эди.
[18] Охолива ачыкътан-ачыкъ ороспулыкъкъа берильген сонъ, озь чыплакълыгъыны косьтерген сонъ, Мен ондан джирендим, татасындан юзюмни чевиргеним киби, ондан да юзюмни чевирдим.
[19] О исе, яшлыгъында Мысыр топрагъындаки ороспулыкъ эткенини акъылында туткъанда, ороспулыгъыны чокълаштырды.
[20] Эркек органлары эшек органларына ошагъан, тухумлары айгъырларнынъ тухумы киби атылып чыкъкъан ойнашларынынъ артындан истекнен кетти.
[21] Бойле этип, яшлыгъынъда Мысырдаки ороспулыгъынъны, анда мысырлылар яш кокюслеринънинъ мемелерини охшагъан вакътыны хатырладынъ.
[22] Шунынъ ичюн, Охолива, РАББИ-ТААЛЯ шойле дей: Бакъ, сен джиренип ташлагъан ойнашларынъны санъа къаршы котереджегим ве оларны эр тарафтан кетиреджегим –
[23] вавилонлыларны ве эписи къасдийлилерни, Пекъод, Шоа ве Къоа адамларыны, оларнен берабер де эписи ашшурлыларны кетиреджегим. Оларнынъ эписи – истенильген йигитлер, виляет башлыкълары ве ёлбашчылар, орду башлыкълары ве намлы адамлар, эписи атлылар.
[24] Олар санъа къаршы силясынен, дженк арабаларынен ве чокътан-чокъ халкъынен чыкъаджакълар. Буюк ве кучюк къалкъанлары ве демир башлыкълары олгъан аскерлер сени эр тарафтан сараджакълар. Мен сени оларнынъ джезасына береджегим, олар сени озь истегине коре суд этеджеклер.
[25] Мен куньджюлигимни санъа къаршы чевиреджегим, ве олар санъа ачувларына коре яманлыкъ япаджакълар: сенинъ бурнунъны ве къулакъларынъны кесип атаджакълар, къалгъаныны исе къылычнен кеседжеклер, огълан-къызларынъны аладжакълар, къалгъаныны исе атеште якъаджакълар,
[26] урбаларынъны устюнъден чыкъараджакълар, гузель къыйметли шейлеринъни тартып аладжакълар.
[27] Мысыр топрагъындан кетирильген сенинъ масхаралыгъынъа ве ороспулыгъынъа сонъ къояджагъым. Бундан сонъ оларнынъ тарафына бакъмайджакъсынъ, Мысырны акъылынъа биле кетирмейджексинъ.
[28] РАББИ-ТААЛЯ шойле дей: Бакъ, сени кореджек козю олмагъанларгъа, санъа джиренч олгъан адамларнынъ къолларына Мен сени берем.
[29] Олар сеннен мераметсизликнен арекет этеджеклер, сенинъ чалышып къазангъанынъны тартып аладжакълар, сени чыр-чыплакъ къалдыраджакълар. О вакъыт сенинъ чыплакълыгъынъ, ороспулыгъынъ, масхаралыгъынъ ве бозукъ арекетлеринъ ачыладжакъ.
[30] Ороспулыгъынъ ичюн, путларгъа ибадет этип, озюнъни арамлагъанынъ ичюн, буларнынъ эписи сенинъ башынъа келеджек.
[31] Буюк татанънынъ ёлундан кеткенинъ ичюн, Мен сенинъ къолунъа онынъ джеза къадесини береджегим.
[32] РАББИ-ТААЛЯ шойле дей: Сен татанънынъ къадесинден ичеджексинъ, терен ве кениш о къаде. Сени куледжек, масхара этеджеклер, буюктир о къаде.
[33] Сен сархош оладжакъсынъ, гъамгъа тояджакъсынъ. Бу къаде къоркъугъа ве олюмге толу, о – татанъ Самариенинъ къадесидир.
[34] Сен оны ичип бошатаджакъсынъ, онынъ парчаларыны ялайджакъсынъ ве коксюнъни тырмалайджакъсынъ. Буны Мен айттым, – дей РАББИ-ТААЛЯ.
[35] Шунынъ ичюн РАББИ-ТААЛЯ шойле дей: Мени унуткъанынъ ве Менден вазгечкенинъ ичюн, масхаралыгъынъ ве ороспулыгъынъ ичюн джезаны ал.
[36] РАББИ манъа шойле деди: – Инсан огълу! Охоланы ве Охоливаны суд этеджексинъми? Оларгъа пис ишлерини косьтер.
[37] Олар ороспулыкъ эттилер, къолларыны къангъа батырдылар. Путларынен ороспулыкъ яптылар, Манъа догъулгъан огъулларыны биле атеште якъып, путларына ем оларакъ къурбан эттилер.
[38] Олар даа шуларны Манъа къаршы яптылар: Меним Азиз Еримни арамладылар, Меним афталыкъ раатлыкъ куньлериме сайгъы косьтермедилер.
[39] Балаларыны путларгъа къурбан эткен куню Меним Азиз Ериме кирип, оны арамладылар. Меним Эвимде буны яптылар!
[40] Бундан гъайры, узакъта яшагъан адамларны чагъырттылар. Оларны эльчилернен чагъырттылар, ве олар кельгенде, сен ювунып, козьлеринъни сюрмелей, гузель ильванларынъны такъа эдинъ.
[41] Донатылгъан софранынъ башында парлакъ ятакъкъа ятып, софрагъа Меним гузель къокъулы ягъымны ве зейтюн ягъымны къойдынъ.
[42] Анда къасеветсиз халкънынъ сеслери янъгъырай эди. Халкъ сюрюсининъ акъайларына сахрадан ичкиджилер кетириле эди. Оларнынъ эллерине билезликлер такъа, башларына гузель тадж къоя эдилер.
[43] О заман ороспулыкътан ёрулгъан, тутмагъа ери къалмагъан апай акъкъында Мен шойле дедим: «Энди оны ороспу киби къуллансынлар».
[44] Онъа, ороспугъа киби, кирип, онен яттылар. Эки ороспунен – Охола ве Охоливанен яттылар.
[45] Лякин догъру адамлар оларны суд этеджеклер. Бу экиси ороспулыкъ япкъанлары, озь къолларынен къан тёккенлери ичюн, оларны ороспулар киби, къан тёккен апайлар киби, джезалайджакълар.
[46] РАББИ-ТААЛЯ шойле дей: Оларгъа къаршы халкъны топла, олар къоркъсунлар, оларны чайпап таласынлар.
[47] Халкъ оларны ташларнен ольдюрсин, къылычларнен парчаласын, огъул-къызларыны ёкъ этсин, эвлерини де якъсын.
[48] Бойле этип, мемлекеттеки масхаралыкъкъа сонъ къояджагъым. Бу, башкъа къадынларгъа дерс олсун; олар сизинъ масхара ишлеринъизни япмасынлар.
[49] Ороспулыкъ ве путперестлик гуналарынъыз ичюн олар сизни джезалайджакълар. О заман Мен – РАББИ-ТААЛЯ олгъанымны биледжексинъиз.