[1] – Сен исе Исраиль башлыкълары акъкъында агъла
[2] ве айт: Не аджайип эди сенинъ ананъ! Арсланлар арасында о, ята эди, яш арсланларнынъ арасында озь балаларыны осьтюре эди.
[3] Осьтюрген балаларындан бири бир яш арслан олды. О, авгъа кетмеге огренди ве адамларны ашап башлады.
[4] Халкълар онынъ акъкъында эшитти, чукъур къазып, оны анда тутты ве Мысыр топрагъына ыргъакъларнен алып кетти.
[5] Арслан анасы умютлерининъ гъайып олгъаныны корип, башкъа баласыны осьтюрди, о да яш арслан олды.
[6] О, башкъа арсланларнен долашты, яш арслан олды. О, авыны авламагъа огренди, адамларны ашады.
[7] О, оларнынъ тул къалгъан къадынларынен ята эди, шеэрлерини бошата эди. Мемлекет ве онынъ эр ери бакъымсыз къалды, онынъ кучьлю окюрювинден титреди.
[8] Лякин чевре-четтен халкълар келип, агъларыны къойдылар, оны чукъурда туттылар.
[9] Оны ыргъакъларнен алып, къафеске къойдылар ве Вавилон падишасына кетирдилер. Онынъ окюргени Исраиль дагъларында бир даа эшитильмесин деп, оны къалеге къападылар.
[10] Сенинъ ананъ сув башында сачылгъан юзюм далы киби эди. Сувнынъ боллугъындан далланды ве буюк берекет берди.
[11] Даллары пек къатты эди, падишаларнынъ таягъына ярады. Бол-бол япракъларнынъ устюнде о, юксекке узанды. Юксек боюнен ве бол далларынен корюмли олды.
[12] Амма оны ачувнен ерден чекип чыкъардылар, ерге аттылар. Куньдогъуш ели мейвасыны къурутты. Къавий даллары узюльди ве къуруды, атешке аш олдылар.
[13] Шимди оны сахрагъа отурттылар, къургъакъ сувсуз бир ерге тыкътылар.
[14] Онынъ къатты пытакъларынынъ темелинден атеш кельди ве мейвасыны якъып ташлады. Падиша таягъыны япмагъа ярайджакъ къалмады устюнде бир къавий дал. Бу – бир агълав. Бу сёзлер агълав тюркюси олып къаладжакътыр.