[1] Бир шей айтмагъа ашыкъма, Алланынъ огюне бир шей кетирмеге чапма. Алла кокте, сен исе ердесинъ. Шунынъ ичюн чокъ лаф этме.
[2] Чокъ къасевет олгъан ерде тюшлер келе. Чокъ лаф да бойле этип ахмакълыкъ догъура.
[3] Аллагъа адакъ бергенинънен, оны беджермеге ашыкъ. О, ахмакълардан разы олмай. Берген адагъынъны беджер!
[4] Адакъ берип де, оны беджермемектен адакъ бермемек яхшыдыр.
[5] Башынъа гуна тюшюрмесин деп, тилинъни тут, мелекнинъ огюнде де: «Мен янъылдым», – деме. Алла япкъан ишлеринъни дарма-дагъын этмесин деп, лафынънен Оны гъазапландырма.
[6] Чокъ лафта да, чокъ тюшлерде де – бошлукъ. Сен исе Алладан къоркъ!
[7] Эгер сен ёкъсулны хорлагъанларыны я да бирде-бир ерде адалетнен акъикъатны бозгъанларыны корьсенъ, бунъа шашма. Бир башлыкънынъ устюнден башкъа башлыкъ бар, экисинден юкъары исе даа башкъасы бар.
[8] Топракъ эр бир адамгъа файда кетире, тарлалар падишагъа биле хызмет этелер.
[9] Параны севген адам парагъа тоймаз, зенгинликни севген де къазанчындан разы олмаз. Бу да бошуна!
[10] Яхшы маллар арткъан сайын, оларны къуллангъанлар да арта. Лякин оларгъа козьлеринен бакъмакътан гъайры, онынъ сабысына не хайыр?
[11] Азмы-чокъмы ашагъанына бакъмадан, чалышкъан адамнынъ юкъусы татлы, зенгиннинъ байлыгъы исе онъа юкъу бермей.
[12] Мен ер юзюнде бир аджджы беля корьдим: Адамнынъ топлагъан байлыгъы онъа зарар кетире.
[13] Бу байлыкъ огъурсызлыкътан гъайып ола. О, догъгъан огълуна бир шей къалдырып оламай.
[14] Анасындан насыл догъгъан олса, адам ойле де кетер. Заметинден янына бир шей алып кетмез.
[15] Бу буюк белядыр: адам насыл кельген олса, ойле де кетеджек. Бошуна чалышкъанындан онъа не файда?
[16] О исе, бутюн куньлери девамында къаранлыкъта ашагъан, башына баягъы кедер, сыкъынты ве гъазаплар тюшкен.
[17] Мен даа буны корьдим: адамгъа ашап-ичмеге ве Алла берген бутюн омрю девамында ер юзюнде эткен заметлеринден разы олмагъа – хош ве яхшыдыр, чюнки будыр онынъ къысмети.
[18] Эгер Алла адамгъа мал-мульк ве байлыкъ берип, оларнен файдаланмагъа, озь пайыны алмагъа, эм де эткен заметлеринден зевкъ алмагъа имкян берсе, бу – Алладан бахшыштыр.
[19] Адам яшайышнынъ куньлери акъкъында тюшюнджеге далмаз, чюнки Алла онынъ юрегине къуванч ёллай.