Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 3:59

[1] Севимли дин къардашларым, Алладан бойле буюк сёзлерни алгъан сонъ, беденимизни ве рухумызны арам эткен эр бир шейден озюмизни темизлейик, Алладан къоркъып, бутюнлей азиз олайыкъ.

[2] Бизлерге юреклеринъизни ачынъыз. Биз ич кимсенинъ джаныны агъыртмадыкъ, ич кимсеге зарар кетирмедик, ич кимсени алдатмадыкъ.

[3] Буны айткъанда, сизлерни къабаатламагъа истемейим. Эвель айткъаным киби, сизлер бизим юрегимиздесиз, ве биз сизнен берабер эм яшамагъа, эм ольмеге азырмыз.

[4] Сизлерге чокъ ишанам, сизлернен чокъ макътанам. Беляларымыз не къадар чокъ олса да, меним юрегим теселлиге толып таша, къуванчым да пек буюк.

[5] Македониягъа кельгенде, беденимизге ич бир раатлыкъ тапмай эдик, чюнки эр тарафтан сыкъыла эдик: тышарыда къавгъалар, юректе къоркъулар бар эди.

[6] Амма алчакъгонъюллилерни юреклендирген Алла янымызгъа Титни ёллап, бизим гонълюмизни алды.

[7] Биз тек Титнинъ кельгенине дегиль, оны юреклендиргенинъиз акъкъында эшиткенине де къувандыкъ. Тит бизге сизинъ мени насыл сагъынгъанынъыз, къасевет эткенинъиз, косьтерген гъайретинъиз акъкъында хабер эткен сонъ, мен даа зияде севиндим.

[8] Шу себептен, эгер мектюбимнен сизинъ джанынъызны агъырткъан олсам, шимди пешман этмейим. Лякин башта мен пешман эттим, чюнки корем ки, къыскъа бир вакъыт ичинде о мектюп джанынъызны агъырткъан эди.

[9] Энди исе мен къуванам, лякин джанынъыз агъыргъанына дегиль, бу джан агърысы сизлерни тёвбеге кетиргенине къуванам. Бу шей Алланынъ истегине коре олды, шунынъ ичюн бизден ич бир зарар корьмединъиз.

[10] Алланынъ истегине коре олгъан джан агърысы адамларны тёвбеге кетире, къуртулыш тапмагъа имкян бере. Дюньядаки шейлер акъкъында къасевет исе тек олюмни кетире.

[11] Бакъынъыз, Алланынъ истегине коре джан агърысы себебинден, сизлерде озюнъизни акъламакъ ичюн насыл гъайрет пейда олды, насыл гъазап, къоркъу, корюшмек арзусы, къабаатлыны джезаламакъ истеги пейда олды! Буларнынъ эписинен озюнъиз темиз олгъанынъызны косьтердинъиз.

[12] Эр алда, мен сизлерге мектюп язгъанда, къабаатлыны мейдангъа чыкъармагъа я да къабаатлангъанны къорчаламагъа ниетим ёкъ эди. Лякин Алланынъ огюнде сизлер бизге насыл садыкъ олгъанынъызны косьтермеге истей эдим.

[13] Бойлеликнен, биз юрек алдыкъ. Юрек алгъанымыздан гъайры, бизни даа зияде Титнинъ къуванчы севиндирди, чюнки эпинъиз онынъ рухуны пек котердинъиз.

[14] Мен онынъ алдында сизлерни макътагъан эдим ве энди бундан утанмадым. Сизлерге эр шейде догърусыны айткъанымыз киби, Титнинъ огюнде макътангъанымыз да акъикъат олып чыкъты.

[15] Эпинъиз оны динълегенинъизни, насыл къоркъунен ве титревнен къабул эткенинъизни акълында туткъанда, Титнинъ сизлерге олгъан севгиси даа арта.

[16] Эр бир шейде сизлерге ишанып бильгеним ичюн къуванам.

2 Коринтлилерге — Chapters