Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 3:03

[1] Файдасыз олса да, макътанмагъа меджбурым. Энди Рабби манъа косьтерген шейлерни ве берген хаберлерни айтаджагъым.

[2] Мен Месихке инангъан бир адамны билем. Он дёрт йыл эвельси о адам ерден учюнджи кокке къадар апансыздан алынды. О, бедендеми, беденден тыш эдими, бильмейим, Алла биле.

[3] Билем ки, шу адам (бедендеми, беденден тышмы, бильмейим, Алла биле)

[4] апансыздан дженнет багъчасына алынды ве инсангъа айтмагъа ясакъ олгъан сёзлерни эшитти.

[5] Бойле бир адамнен макътансам олур. Амма озюм акъкъымда макътанып олмам, тек къуветсизлигимнен макътанырым.

[6] Эгер макътансам, акъылсыз олмам, догърусыны айтаджагъым. Лякин озюмни тутып юрем, бирде-бир адам меним акъкъымда озюмде корьген я да эшиткенден зияде тюшюнеджегини истемейим.

[7] Манъа аджайип хаберлер берильген эди. Амма мен къопаймайым ве кибирленмейим деп, бедениме бир тикен, мени чекиштирген Шейтаннынъ хызметчиси берильди.

[8] Буны менден узакълаштырсын деп, Раббиге учь кере ялвардым.

[9] Амма О, манъа: «Санъа берген эйилигим етер. Адамлар озь къуветсизлигинде Манъа ишанса, оларда Меним бутюн къудретим арекет этип башлай», – деди. Шунынъ ичюн, менде Месихнинъ къудрети яшасын деп, къуванчнен озь къуветсизликлеримнен макътанаджагъым.

[10] Шу себептен мен къуветсиз олгъанымда, мени яманлагъанларда, мен мухтадж олгъанымда, Месих ичюн мени къувгъан ве чекиштиргенлерде, мен мемнюн олам. Къуветсиз олгъанымда, меним къудретим осе.

[11] Мен макътанып, акъылсыз киби олдым. Амма мени бунъа озьлеринъиз меджбур эттинъиз. Мени макътамакъ сизге керек эди. Мен ич бир шей олмасам да, анавы «буюк эльчилер»ден бетер дегилим.

[12] Сизинъ аранъызда эльчилигимнинъ бельгилери – буюк бир сабыр, аляметлер, аджайип ве къудретли ишлер – косьтерильди.

[13] Башкъа иманлылар джемиетлерине нени яптым да, оны сизлер ичюн япмагъаныммы? Тек бир шейни япмадым – сизлерден акъчаны истемедим! Бу къабаатым ичюн мени багъышланъыз!

[14] Мына, сизге учюнджи кере бармагъа азырым, амма сизлерге юк олмам; къолунъыздакини дегиль, озьлеринъизни истейим. Балалар ана-бабаларына байлыкъ топламакъ керекмей, ана-бабалар балаларына топламакъ керек.

[15] Сизинъ джанларынъыз ичюн олгъанымны ве озюмни биле къуванчнен береджегим. Эгер мен зияде севсем, мени азджа северлерми?

[16] Ойле олсун, мен сизлерге юк олмасам да, дерсиз ки, мен сизни айнеджиликнен алдаткъаным.

[17] Бельки, ёллагъан адамларымнынъ ярдымынен сизлерден бир файда корьгендирим?

[18] Мен Титни ве онен берабер бир дин къардашны сизге ёллагъан сонъ, Тит сизлерден файдаландымы? Бизлер бир акъылнен тюшюнмей эдикми? Бир тюрлю арекетлер этмей эдикми?

[19] Бельки, биз сизинъ алдынъызда озюмизни акълаймыз, деп тюшюнедирсиз. Биз Месихнен бирликте Алланынъ огюнде айтамыз. Ве айтылгъаннынъ эписи, севгили къардашларым, сизни къавийлештирмеге керек.

[20] Янынъызгъа кельгенимде, сизлерни мен истемеген алынъызда тапарым ве сизлер мени истемегенинъиз алымда тапарсыз, деп къоркъам. Кельгенимде, къавгъа, пахыллыкъ, гъазап, давалар, яман лафлар, ошек, къопайлыкъ, низамсызлыкъ корерим, деп къоркъам.

[21] Даа къоркъам ки, сизге кельгенимде, Аллам мени сизинъ алдынъызда ашалайджакъ ве мен чокъуларынъызнынъ артындан агълайджагъым, чюнки олар эвель гуналар япкъан олсалар да, эткен ахлякъсызлыкъ, ороспулыкъ ве бозукълыкътан тёвбе этмедилер.

2 Коринтлилерге — Chapters