[1] Биз ким олгъанымыз акъкъында сизлерге айтмагъа кереги ёкъ. Сизлерге кельгенлерден базылары озьлерини макътагъан мектюплерни кетирелер, базылары исе ойле мектюплерни сизлерден алалар. Бизге исе ойле мектюплер керекмей.
[2] Бизни макътагъан мектюбимиз – сизлерсинъиз. Бу мектюп бизим юрегимизге язылгъан, ве оны бутюн адамлар таный ве окъуй.
[3] Ачыкътан корюнип тура ки, сизлер – бизим хызметимиз аркъалы язылгъан Месихнинъ мектюбисинъиз. Бу мектюп къалемнен дегиль, Тири Алланынъ Рухунен язылгъан, тегиз ташларда дегиль, адамларнынъ юреклеринде язылгъандыр.
[4] Биз бунъа Месихнинъ ярдымынен Алланынъ огюнде ишанамыз.
[5] Бизим озюмизде ич бир шейге къабилиетимиз ёкъ, бу шей бизден чыкъмай. Бизим къабилиетимиз – Алладандыр.
[6] О, бизге Янъы Васиетнинъ хызметчилери олмагъа къабилиетини берди. Бу Васиет язылгъан къанунларгъа дегиль, лякин Алланынъ Рухуна таяна, чюнки язылгъан къанунлар адамларны олюмге алып келе, Рух исе омюр багъышлай.
[7] Ташларда язылгъан Къанун адамларгъа олюм кетирсе де, онынъ хызмети ойле бир шуретнен башлангъан эди ки, атта Исраиль халкъы Мусанынъ шурет сачып (чокъ вакъыт олмаса да) тургъан юзюне бакъып оламай эдилер.
[8] Рухнынъ хызмети исе даа шуретли олур!
[9] Гунакярларны къабаатлагъан хызмет шуретли олса да, гунакярларны акълайджакъ хызмет ондан даа чокъ шуретлидир!
[10] Шуретли сайылгъан шейнинъ шурети ёкъ олды, чюнки ондан даа шуретли олгъаны пейда олды.
[11] Вакътынджа олгъан шей шуретнен кельген, лякин эбедий булунаджакъ шей даа шуретли олур!
[12] Ойле умютнен биз ачыкъ-айдын арекет этемиз,
[13] Мусанынъ япкъаныны япмаймыз. Исраиль халкъы шуретнинъ сёнгенини корьмесин деп, Муса озь бетини орьтюнен къапата эди де.
[14] Лякин оларнынъ акъыллары кёр олды, ве Эски Васиетни окъугъан вакъытта о орьтю бугуньге къадар акъылларыны къапатып тура, чюнки орьтюни тек Месих алып четке ташламакъ мумкюн.
[15] Шимдигедже, Мусанынъ китабыны окъугъан вакъытта орьтю оларнынъ юреклерини къапатып тура.
[16] Амма бирев Раббиге айлангъанда, бу орьтю ачыла.
[17] Рабби – Рухтыр. Раббининъ Руху къайда олса, о ерде азатлыкъ бар.
[18] Биз эпимиз ачыкъ бетнен Раббининъ шуретине бакъамыз, оны, кузьгю киби, косьтеремиз ве шуретимизни чокълаштырып, Раббининъ Рухунен Онъа ошап денъишемиз.