Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 3:04

[1] Алланынъ ишдешлери олып, сизге Онынъ эйилигини бошуна къабул этмемеге ялварамыз.

[2] Чюнки Алла шойле дей: «Келишикли вакъытта сени эшиттим, о куню санъа ярдым бердим, сени къуртардым». Мына энди келишикли вакъыт кельди! Мына энди къуртулыш куню кельди!

[3] Ич кимсе хызметимизни яманламасын деп, биз бир кимсенинъ джаныны агъырткъан ич бир шейни япмамагъа тырышамыз

[4] ве эр бир алда Алланынъ хызметчилери олгъанымызны косьтеремиз: беляларда, хор-факъыр олгъанымызда, къыйын вакъытта чокъ сабыр этемиз,

[5] котек ашагъанымызда, зынджырларда отургъанымызда, бизге къаршы чыкъкъанларгъа котерильгенимизде, агъыр иш эткенимизде, юкъусыз олгъанымызда, аштан-сувдан вазгечкенимизде, хызмет этемиз.

[6] Биз анълавнен темиз яшайыш кечиремиз, чокъ сабыр этемиз, эйилик япамыз, Мукъаддес Рухкъа ишанамыз, саф юрекнен севемиз,

[7] догърусыны айтамыз, Алланынъ къудретине таянамыз, къолларымыздаки силя – бизим догърулыгъымыз.

[8] Бизни урьмет ве масхара этелер, яманлайлар ве макътайлар. Бизни яланджы деп саялар, амма биз догърусыны айтамыз.

[9] Биз белли дегильмиз, амма бизни таныйлар. Бизни ольген деп саялар, амма мына, биз тиримиз. Бизни джезалайлар, амма биз ольмеймиз.

[10] Бизни ынджыталар, амма биз эр вакъыт къуванамыз. Озюмиз фукъаремиз, амма чокъ адамларны бай этемиз. Ич бир шейимиз ёкъ, амма эр шей бизимкидир.

[11] Эй, коринтлилер, сизлернен ачыкъ-айдын лаф этемиз, сизни бутюн юрекнен севемиз.

[12] Биз сизлерге юреклеримизни ачтыкъ, сиз исе юреклеринъизни къапалы тутасыз.

[13] Балаларыма киби айтам: биз сизлерни севгенимиз ичюн, сизлер де бизге юреклеринъизни кенъдже ачынъыз.

[14] Имансызларнен берабер бир боюндырыкъ тюбюне кирменъиз. Инсафлыкънен къанунсызлыкъ арасында насыл алякъа бар? Ярыкънен къаранлыкъ арасында насыл бирлик олмакъ мумкюн?

[15] Месихнен Белиар арасында насыл разылыкъ ола биле? Иманлынен имансыз арасында насыл бирлик олмакъ мумкюн?

[16] Алланынъ Сарайынен путлар арасында насыл алякъа бар? Сизлер исе – Тири Алланынъ Сарайысынъыз. Алла бойле деди: – Мен сизинъ ичинъизде яшайджагъым, аранъызда юреджегим, сизинъ Алланъыз оладжагъым, сиз исе Меним халкъым оладжакъсынъыз.

[17] Шунынъ ичюн оларнынъ арасындан чыкъынъыз, олардан айрылып кетинъиз, – дей Рабби. – Арам шейлерге токъунманъыз. О вакъыт Мен сизлерни къабул этерим,

[18] сизлерге Баба олурым. Сизлер Меним огъул ве къызларым олурсыз, – дей Къудретли Рабби.

2 Коринтлилерге — Chapters