[1] Бойлеликнен, Алланынъ мераметинен бойле хызметте булунып, рухтан тюшмеймиз.
[2] Амма адамларнынъ гизли ве айып ишлерини ред этип, шимди айнеджиликнен арекет этмеймиз, Алланынъ Сёзюни бозмаймыз. Биз акъикъатны ачыкъ-айдын этемиз ве Алланынъ огюнде эр бир адамнынъ виджданына бизге къыймет кесмеге ёл беремиз.
[3] Эгер Къуванчлы Хаберимиз анълашылмаса, о, тек олюмге кетеяткъанлар ичюн анълашылмаз,
[4] чюнки имансызларнынъ акъылларындан Хаберни анъламагъа къабилиетини бу дюньянынъ алласы хырсызлады, ве олар Месихнинъ шурети акъкъында Къуванчлы Хабернинъ ярыгъыны корип оламайлар. Месих исе – Алланынъ къыяфетидир,
[5] ве биз озюмиз акъкъында дегиль, Иса Месих Рабби олгъаны акъкъында хабер этемиз, озюмиз исе Иса ичюн сизинъ къулларынъыз оламыз.
[6] Къаранлыкътан ярыкъ янсын деп, буюргъан Алла бизим юреклеримизни де ярыкълатты, бизге Иса Месихнинъ юзюнде янып тургъан Озюнинъ шуретини бильдирип косьтерди.
[7] Бу къыйметли ярыкъны биз озь къуветсиз беденлеримизде, балчыкъ савутларда киби, алып юремиз, чюнки аджайип къудретимиз бизден дегиль, лякин Алладан келе.
[8] Эр тарафтан бизге белялар келе, амма олар бизни ерге басмады. Ёлумызны шашыргъан киби олдыкъ, амма умют джоймадыкъ.
[9] Бизни къувалайлар, амма Алла бизни къалдырмай. Адамлар бизни ерге йыкътыра, амма биз ольмеймиз.
[10] Иса беденлеримизде яшасын деп, биз эр вакъыт Исаны олюмге алып кетирген азапларны озь беденлеримизде чекемиз,
[11] бизим оледжек беденимизде Исанынъ омюри ачылсын деп, биз эр вакъыт Иса ичюн озюмизни тири алда олюмге беремиз,
[12] ве бойлеликнен, бизде олюм, сизде исе омюр арекет эте.
[13] «Мен инандым, шунынъ ичюн лаф этмеге башладым», – деп язылгъаны киби, биз айны шу иманнынъ рухуны алдыкъ ве инандыкъ, шунынъ ичюн де лаф этмеге башладыкъ.
[14] Билемиз ки, Рабби Исаны тирильткен Алла бизни де Исанен берабер тирильтеджек ве сизлернен берабер Озь янына къояджакъ.
[15] Буларнынъ эписи – сизлер ичюндир, Алланынъ эйилиги даа чокъ адамларгъа кечсин ве Онынъ шурети ичюн айтылгъан шукюрлер даа артсын.
[16] Шунынъ ичюн биз рухтан тюшмеймиз. Корюнген беденимиз къартайса да, ички рухумыз кунь куньден къуветлене.
[17] Кечиджи ве уфакъ азапларымыз бизге бутюн боллукънен эбедий ве буюк шурет кетиреджек.
[18] Биз козьге корюнген шейлерге дегиль, козьге корюнмеген шейлерге тикленип бакъамыз, чюнки корюнген шей кечиджи, корюнмеген исе эбедийдир.