[1] فارس پادشاهی کوروشون حؤکمدارلیغینین اوچونجو ائلئنده بِلطِشَصّر آدلانان دانیالا بئر وحی گلدی. بو وحی حقئقی ائدی و بؤیوک بئر ساواشدان سؤز ادئردی. او بو وحیی باشا دوشدو و رؤیا باره‌ده فهمی وار ائدی.
[2] او گونلر من دانیال اوچ هفته یاس توتدوم.
[3] اوچ هفته قورتارانا قدر، من دادلی یمک یِمه‌دئم، اَت و شراب دئلئمه دَیمه‌دی و هچ بئر عطئرلی یاغ سورتمه‌دئم.
[4] بئرئنجی آیین ائیئرمی دؤردونجو گونو من بؤیوک چای دَجله‌نئن کناریندا ائدئم.
[5] باشیمی قالدیریب گؤردوم کی، کتان پالتار گِیئنمئش، بِلی خالئص قیزیللا قورشانان بئر نفر وار.
[6] اونون بدنی زبرجد کئمی، اوزو شئمشه‌یه بَنزه‌ر، گؤزلری یانار مشعل‌لر کئمی، قول‌لاری و آیاقلاری جئلالانمیش بورونج کئمی ائشیلداییردی، اونون دانیشیغینین سَسی بؤیوک بئر جاماعات گورولتوسو کئمی ائدی.
[7] فقط من دانیال بو رؤیانی گؤردوم، منئمله بئرلئکده اولان آداملار بونو گؤرمه‌دئلر. آنجاق اونلارین آراسینا اِله ولوله دوشدو کی، گئزلَنمک اوچون قاچدیلار.
[8] من تک قالدیم. بو بؤیوک رؤیانی گؤرنده مَنده قووّت قالمادی، رنگئم برک آتدی و طاقتدن دوشدوم.
[9] من اونون دانیشیق سَسئنی اشئتدئم. دانیشیق سَسئنی اشئدنده درئن یوخویا گتدئم و اوزو اوسته دوشوب یِره اوزاندیم.
[10] بو واخت منه بئر اَل توخوندو و منی اَللرئمله دئزلرئمئن اوستونه قویدو.
[11] او منه ددی: «ای چوخ سِوئلَن دانیال! سنه دِدئیئم سؤزلری درک ات و آیاغا قالخ، چونکی ائندی سنئن یانینا گؤندَ‌رئلمئشم.» او بو سؤزلری دئیَنده، من تئتره‌یه‌رک آیاغا قالخدیم.
[12] سونرا منه ددی: «قورخما، دانیال! اوره‌یئنی فهم قازانماغا قویدوغون ائلک گوندن، تارینین حوضوروندا اؤزونو باشی‌آشاغی اتدئیئن ائلک گوندن سؤزلرئن اِشئدئلئب و من سنئن سؤزلرئنه گؤره گلمئشم.
[13] لاکئن فارس اؤلکه‌سئنئن ریئسی ائیئرمی بئر گون منئم ضئدّئمه دایاندی. لاکئن باش ریئسلردن بئری اولان مئکایئل کؤمه‌یئمه گلدی، چونکی من اورادا فارس اؤلکه‌سئنئن ریئسلری ائله بئرلئکده قالمیشدیم.
[14] ائندی گلدئم کی، گله‌جکده خالقینین باشینا نه گله‌جیئنی سنه باشا سالیم، چونکی بو رؤیا گله‌جک دؤوره عاییددیر.»
[15] او بله سؤزلر دئیَرکَن من اوزو اوسته یِره ییخیلدیم و دئلئم توتولدو.
[16] بو واخت بشر اؤولادلارینا بَنزه‌ین بئر نفر دوداقلاریما توخوندو. او واخت آغزیمی آچیب دانیشماغا باشلادیم و قاباغیمدا دورانا ددئم: «ای آغام، بو رؤیایا گؤره عذاب ائچئنده قرق اولموشام و طاقتئم قالماییب.
[17] من قولون آغاملا نجه دانیشا بئله‌رم؟ چونکی مَنده هچ گوج قالماییب، جانیمدا آرتیق هچ نفس یوخدور.»
[18] او واخت ائنسان بَنزه‌یئشئنده اولان همئن شخص گئنه منه توخونوب گوج وردی.
[19] او ددی: «ای چوخ سِوئلَن، قورخما، سنه آراملیق اولسون، قووّتلی اول، جسور اول!» او منئمله دانیشاندا، من قووّت تاپیب ددئم: «ای آغام، دانیش، چونکی سن منه گوج وردئن.»
[20] او ددی: «آیا بئلئرسن کی، سنئن یانینا نئیه گلمئشم؟ ائندی من قاییدیرام کی، فارس ریئسی ائله موبارئزه اِدئم. من گدئنجه یونان ریئسی گله‌جک.
[21] آنجاق اوّلجه من حقئقت کئتابیندا یازیلمیش شیلری سنه بئلدئره‌جیم. اونلارین ضئدّئنه اولان موبارئزه‌ده منه کؤمکچی اولان هچ کس یوخدور، مگر سنئن ریئسئن مئکایئل.