Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 7:54

[1] Азобларда қолган инсонман, Худонинг ғазаби туфайли таёқ едим.

[2] Бошлаб борди Эгам мени зулматга, Нур тушмайдиган қоронғи жойга.

[3] Ёлғиз менга қарши У қўл кўтарди, Кун бўйи мени қайта–қайта жазолади.

[4] Қаритиб юборди эту теримни, Синдириб ташлади суякларимни.

[5] Ғам–аламга мени тутқун қилди, Жабру жафо зиндонига мени ташлади.

[6] Мажбур қилди мени зимистонда яшашга, Ўхшаб қолдим мен анча олдин ўлган одамга!

[7] Қочиб кетмасин дея, Худо атрофимни қуршади, Оғир занжирлар билан мени кишанбанд этди.

[8] Ёрдам сўраб ёлворсам ҳам мен Унга, Қулоқ солмас У менинг фиғонимга.

[9] Йўнилган тошлар билан У йўлимни тўсди, Юрган йўлимни чалкаштириб юборди.

[10] Пойлади У мени айиқдай, Ташланмоқчи бўлди менга шердай.

[11] Сўнг мени судради бир четга, Ғажиди, солиб кетди танг аҳволга.

[12] Худо Ўз ёйини тортди, Ўқларига мени нишон қилди.

[13] Садоғидаги ўқлари билан юрагимни тешди.

[14] Мана энди ўз халқим устимдан кулмоқда, Уззукун улар мени мазах қилиб, қўшиқ куйламоқда.

[15] Худо менга аччиқ ўтдан едирди, Заҳарли сувдан менга ичирди.

[16] Мени оёқ ости қилиб, тупроққа белади, Шағал едириб, тишларимни синдирди.

[17] Тинчлик билмас энди менинг жоним, Бахт нималигини тамом унутдим,

[18] Шунда ўзимга дедим: “Адойи тамом бўлдим! Барбод бўлди Эгамга бўлган умидим!”

[19] Кулфату саргардонлик ҳақидаги ўйларим Заҳарли сувга, аччиқ ўтга ўхшайди.

[20] Бундай ўйларга толган менинг жоним Тушкунликка тушди.

[21] Бироқ мен бир нарсани ёдда тутарман, Шунинг учун доим умид қиларман:

[22] Эгамнинг содиқ севгиси бўлмайди адо, Унинг раҳму шафқати тугамас асло.

[23] Ҳар тонг улар янгиланади, Буюкдир Эгамнинг садоқати!

[24] Қалбимда айтаман: “Эгамдир менинг бор–йўғим, Шундай экан, ёлғиз Ундадир менинг умидим.”

[25] Эгамиз Ўзига умид боғлаганларга яхшилик қилади, Унга интилган ҳар бир жонга эзгулигини кўрсатади.

[26] Эгамизнинг нажотини тоқат ила кутиш яхшидир.

[27] Ёшликдан тарбияга бўйсуниш яхшидир.

[28] Раббий тарбиялаганда, Ёлғиз ўтириб, сукут сақлайлик.

[29] Бундай вақтларда ер ўпиб таъзим қилайлик, Ахир, яна умид бордир.

[30] Тарсаки еганимизда қаршилик қилмайлик, Эшитган кўп ҳақоратларни ичимизга ютайлик.

[31] Зеро, Раббий бизни абадий ташлаб қўймайди!

[32] Унинг Ўзи бизга қайғу келтирган бўлса–да, Ўзи бизга раҳм–шафқат қилади. Ахир, Унинг содиқ севгиси буюкдир!

[33] Ҳа, У инсонга ғам келтириб, озор беришни хуш кўрмайди.

[34] Юртдаги ҳамма асирларнинг оёқ ости бўлганини,

[35] Одамлар ҳақ–ҳуқуқдан маҳрум бўлганини Худойи Таоло кўриб турибди.

[36] Бир ёқлама ҳукм чиқарилганини Раббий билиб турибди.

[37] Раббийнинг ижозатисиз, Ҳеч кимнинг буйруғи бажо бўлмас.

[38] Яхшилик ҳам, ёмонлик ҳам Худойи Таолонинг амрисиз содир бўлмас.

[39] Ҳануз ҳаёт эканмиз, Гуноҳимиз учун жазо тортганда нолимайлик!

[40] Тутган йўлларимизни яхшилаб текширайлик, Эгамизга қайтайлик.

[41] Қўлларимизни осмонга чўзиб, Чин дилдан самодаги Худога ёлвориб айтайлик:

[42] “Эй Эгамиз! Биз итоатсизлик қилдик, Сенга қарши бош кўтардик, Сен бизни кечирмадинг.

[43] Сен ғазабга миниб, таъқиб қилдинг бизни, Шафқатсиз қирдинг ҳаммамизни.

[44] Илтижоларимиз Сенга етиб бормаслиги учун Булутлар билан олдингни тўсдинг.

[45] Сен бизни ахлатдай ташлаб юбординг, Халқлар орасида супуриндидай қилдинг.

[46] Мана, барча ёвларимиз устимиздан куляпти.

[47] Биз ваҳимага тушдик, тузоққа илиндик, Фалокату ҳалокатга гирифтор бўлдик.”

[48] Сел–сел бўлиб оқар менинг кўз ёшларим, Ахир, қирилиб кетди менинг халқим!

[49] Эгамиз самодан бизга қарамагунча, Мен тўхтамай оби дийда қиламан, Тинмай кўз ёш тўкаман.

[51] Қуддусдаги ҳамма қизларнинг қисмати Юрак–бағримни эзиб юборди!

[52] Сабабсиз душманлик қилаётир менга одамлар, Қушни овлагандай мени овлади улар.

[53] Мени тириклайин чуқурликка ташлашди, Чуқурлик оғзини тош билан беркитишди.

[54] Сувлар кўтарилиб ошди бошимдан, “Адо бўлдим” дедим ичимда.

[55] Эй Эгам, чуқурлик тубидан Сенга илтижо қилдим.

[56] “Додимни тингла, беркитма қулоғингни!” дедим. Сен эшитдинг бу илтижоимни.

[57] Ёлворганимда Сен менга яқинлашдинг, “Қўрқма!” деб ўшанда менга айтдинг.

[58] Ё Раббий, Сен даъвоимни ҳимоя қилдинг, Менинг жонимни халос этдинг.

[59] Кўрдинг менга қилинган ноҳақликни, Эй Эгам, Ўзинг ёқлагин мени.

[60] Ёвларимнинг тил бириктирганини Сен кўрдинг, Менга қарши қилган ёвуз ниятларини билдинг.

[61] Эй Эгам, улар мени мазах қилганини Ўзинг эшитдинг, Менга қарши тил бириктирганини билдинг.

[62] Ғанимларим мени ғийбат қилар, Кун бўйи менга пичинг отар!

[63] Қара, улар ўтирса ҳам, турса ҳам, Мени мазах қилиб, қўшиқ куйлашар.

[64] Уларнинг қилмишларига яраша, Жазосини бергин, эй Эгам!

[65] Юракларига ғулғула солгин, Уларни лаънатга дучор қилгин,

[66] Ғазаб билан уларнинг кетидан қувла, Ер юзидан тамомила йўқ қилиб ташла!

Еремиё пайғамбарнинг марсияси — Chapters