[1] ในเดือนที่หนึ่งปีที่สอง ตั้งแต่เขาทั้งหลายออกจากแผ่นดินอียิปต์ พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสที่ถิ่นทุรกันดารซีนายว่า
[2] “จงให้คนอิสราเอลถือเทศกาลปัสกาตามเวลาที่กำหนดไว้
[3] คือในวันที่สิบสี่เวลาเย็นของเดือนนี้ เจ้าทั้งหลายจงถือเทศกาลปัสกาตามเวลาที่กำหนดนั้น เจ้าจงทำตามกฎเกณฑ์และกฎหมายทั้งสิ้นของเทศกาลเลี้ยงนั้น”
[4] โมเสสจึงบอกคนอิสราเอลให้ถือเทศกาลปัสกา
[5] เขาทั้งหลายถือเทศกาลปัสกาในเวลาเย็นของวันที่สิบสี่เดือนที่หนึ่งที่ถิ่นทุรกันดารซีนาย และคนอิสราเอลก็ทำทุกอย่างตามที่พระยาห์เวห์ตรัสสั่งโมเสส
[6] แต่มีผู้ชายบางคนเป็นมลทินเพราะแตะต้องศพ จึงถือปัสกาในวันนั้นไม่ได้ พวกเขาจึงมาหา โมเสสและอาโรนในวันนั้น
[7] คนเหล่านั้นกล่าวกับท่านว่า “เรามีมลทินเพราะแตะต้องศพ ทำไมจึงไม่ให้เราถวายเครื่องบูชาของพระยาห์เวห์ตามเวลาที่กำหนดไว้ท่ามกลางคนอิสราเอล?”
[8] และโมเสสบอกเขาทั้งหลายว่า “จงคอยอยู่ก่อนเพื่อข้าพเจ้าจะฟังดูว่า พระยาห์เวห์จะตรัสสั่งในเรื่องของพวกท่านอย่างไร”
[9] พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
[10] “จงกล่าวกับคนอิสราเอลว่า ถ้ามีใครในพวกเจ้าหรือในชาติพันธุ์ของเจ้ามีมลทินเพราะแตะต้องศพหรือไปทางไกล ผู้นั้นสามารถถือปัสกาแด่พระยาห์เวห์ได้
[11] แต่ให้ถือปัสกาในเวลาเย็นของวันที่สิบสี่เดือนที่สอง ให้เขากินขนมไร้เชื้อและผักรสขม
[12] เขาทั้งหลายต้องไม่ให้อะไรเหลือไว้จนวันรุ่งขึ้น และไม่ให้หักกระดูกแกะปัสกา ให้เขาทำตามกฎเกณฑ์ในเรื่องเทศกาลปัสกาทุกประการ
[13] ส่วนคนที่สะอาดและไม่ได้เดินทาง แต่ไม่ยอมถือเทศกาลปัสกา ก็ให้คนนั้นถูกตัดออกจากท่ามกลางชนชาติของเขา เพราะเขาไม่ได้นำเครื่องบูชาของพระยาห์เวห์มาถวายตามเวลากำหนด เขาต้องรับโทษของเขา
[14] ถ้าคนต่างด้าวที่มาอาศัยอยู่ท่ามกลางเจ้าทั้งหลายจะถือเทศกาลปัสกาแด่พระยาห์เวห์ ก็ให้เขาถือตามกฎเกณฑ์และกฎหมายของเทศกาลปัสกา เจ้าจงมีกฎเกณฑ์อย่างเดียวกันสำหรับคนต่างด้าวและคนพื้นเมือง”
[15] ในวันที่จัดตั้งพลับพลา มีเมฆมาปกคลุมพลับพลาคือเต็นท์แห่งสักขีพยาน ในเวลาเย็นเมฆนั้นก็ปรากฏเหมือนเปลวไฟอยู่เหนือพลับพลาจนรุ่งเช้า
[16] เป็นอย่างนั้นอยู่เสมอ คือมีเมฆปกคลุมตอนกลางวัน ส่วนกลางคืนก็ปรากฏเหมือนเปลวไฟ
[17] เมื่อไรที่เมฆลอยขึ้นจากเต็นท์ คนอิสราเอลก็จะยกออกเดินทางไป และเมื่อเมฆนั้นหยุดอยู่ที่ไหน คนอิสราเอลก็จะตั้งค่ายที่นั่น
[18] คนอิสราเอลยกออกเดินตามพระดำรัสของพระยาห์เวห์ และตั้งค่ายตามพระดำรัสของพระยาห์เวห์ ตราบใดที่เมฆยังหยุดอยู่เหนือพลับพลา พวกเขาก็จะยังตั้งค่ายอยู่
[19] แม้เมื่อเมฆหยุดอยู่เหนือพลับพลานานเป็นเวลาหลายๆ วัน คนอิสราเอลก็ทำตามพระบัญชาของพระยาห์เวห์คือไม่ยกออกเดินทาง
[20] บางครั้งเมฆหยุดอยู่เหนือพลับพลาเพียงไม่กี่วัน เขาก็อยู่ในค่ายตามพระดำรัสของพระยาห์เวห์ และตามพระดำรัสของพระยาห์เวห์ พวกเขาก็ยกออกเดินทาง
[21] บางครั้งเมฆหยุดอยู่ตั้งแต่เวลาเย็นจนถึงเวลาเช้า แต่เมื่อเมฆลอยขึ้นในเวลาเช้า พวกเขาก็ยกออกเดินทาง หรือถ้าเมฆหยุดอยู่ไม่ว่ากลางวันหรือกลางคืน เมื่อเมฆลอยขึ้น พวกเขาก็ยกออกเดินทาง
[22] ไม่ว่าเมฆจะหยุดอยู่เหนือพลับพลาสองวัน หรือหนึ่งเดือน หรือนานถึงหนึ่งปี คนอิสราเอลก็จะอยู่ในค่ายนานเท่านั้นโดยไม่ยกออกเดินทาง แต่ถ้าเมฆลอยขึ้นเมื่อไร พวกเขาก็จะยกออกเดินทางเมื่อนั้น
[23] เขาทั้งหลายตั้งค่ายอยู่ตามพระดำรัสของพระยาห์เวห์ และยกออกเดินทางตามพระดำรัสของพระยาห์เวห์ เขาทั้งหลายรักษาพระบัญชาของพระยาห์เวห์ตามพระดำรัสที่พระองค์ตรัสสั่งโมเสส